Wim De Craene - Integraal (2015)

Ah, hij staat op MuMe. Een 8 cd box welke inmiddels op mijn verlanglijst is beland. De prijs schijnt niet ze extreem duur te worden (ergens tussen de 25 en 30 euro) dus die gaat er waarschijnlijk wel komen.

Deze box bevat de 7 reguliere albums van Wim De Craene,
waarvan enkel de laatste twee ooit al eens op CD verschenen waren.
De rest van zijn werk zat verspreid over talloze verzamelaars en platenlabels.

Naar aanleiding van de 25ste verjaardag van zijn overlijden is alles in één box verzameld geraakt.

En onder "alles", mag je dit keer ook echt "alles" verstaan.
Alle 7 CD's worden voorzien van bonustracks uit dezelfde periode.

En een 8ste schijfje voegt daaraan nog extra bonusmateriaal toe, al dan niet onuitgegeven.

Opmerkelijk is dat ook geput is uit het bonusmateriaal
dat Wim opnam voor diverse theater- en televisieproducties.

Wim De Craene - Integraal heeft zijn naam dus niet gestolen.
Voor een dergelijke operatie kan ik niet anders dan 5 sterren uitdelen.

Ola, deze komt zeker ook op mijn verlanglijstje te staan! Een absolute must voor mensen (zoals ik) die de reguliere albums eindelijk eens op cd willen!!

Voor de prijs moet je deze box absoluut niet laten liggen. Door deze verzamelaar ben ik heel geïnteresseerd geraakt in 's mans werk, dus geen enkel moment getwijfeld toen ik deze verzameling tegenkwam.

Hij doet het ook erg goed in de verkoopcijfers, deze box.

Hopelijk gaat Universal nu door met het Integraal project. Jo Lemaire, Walter De Buck,
Jan De Wilde, Kris De Bruyne, Della Bosiers, The Kids, Miel Cools en Willem Vermandere.
Het zijn allemaal artiesten die (deels) uit de stal van Universal komen.

En als Wim De Craene kon, dan kunnen Ann Christy en Louis Neefs volgens mij ook.
Al zijn die laatste geen albumartiesten, ze hadden net als Wim ook werk bij verschillende labels.

Reeds verschenen in de Integraal reeks:
Urbanus, Zjef Vanuytsel, Ferre Grignard, Wim De Craene, Rum en Wannes Van de Velde.

Ik zag het op Facebook dat deze box inderdaad zeer goede verkoopcijfers behaalde. Toch fijn dat deze (zeker op t laatst) gekwelde en naar herkenning hunkerende man nog niet vergeten is.

Voor maar vierentwintig eurootjes bij Mediamarkt op te halen.

Ik kan 5 sterren geven omwille van de totaliteit van de uitgave, want die is integraal en op dit vlak uitzonderlijk. Alleen is niet alles even sterk. De nummers voor kinderen uit 'Een vinger in de pap' (121-129) en 'De blauwe olifant' (131-133) vind ik eigenlijk niet goed. De teksten en thema's zijn dat wel, maar de melodieën vind ik maar niks. Ik heb niks tegen liedjes voor kinderen, maar verkies dan bijvoorbeeld Herman van Veen. Eigenlijk is het volledige achtste schijfje met bonusmateriaal minderwaardig. Dat schijfje bevat ook de laatste nummers van Wim, zoals 'Enkel in een broekje'. Hij zocht toen zo naar erkenning en trad zelfs op in 'Tien om te zien'. In vergelijking met zijn ijzersterke albums uit het begin van zijn carrière viel dat echt tegen. Ook de bonusnummers 71-81 vind ik zwak. Toch mogen 4 sterren omwille van het talrijke aantal pareltjes. De gevoelige liedjes (Elke, Pepdibelem Petua, Rozane, Tim, Sara, Marcellino ...) zijn mijn absolute favorieten.

Drie mooie odes aan Wim:
- Dimitri van Toren, Wim De Craene (uit 'En dan weer daar', 1992)
- Marijn Devalck, Voor Wim (single 'Voor Wim', 2000)
- Andrea Croonenberghs, Rozane (uit 'Monumentenzorg' van Miguel Wiels, 2008 en het VRT-programma 'Zo is er maar één')

In de Wimperiode zittend, heb ik nog eens de aflevering van Belpop over de man bekeken. Wat een parels, maar het gebrek aan succes en erkenning leidde tot triestige dieptepunten. De beelden van 'Ik kan geen kikker van de kant afduwen' en vooral 'Enkel in een broekje', opgenomen tijdens 'Tien om te zien', worden door Jean Blaute terecht als intriest omschreven. Hoe kon de zanger van 'Rozane' en 'Tim' ook zulke afkooksels uitbrengen?

Zo wisselt Wim vijfsterrennummers af met niemendalletjes. Uit hoog respect en omwille van de schoonheid van de juweeltjes blijf ik bij 4 sterren.

Tot slot mijn absolute favorieten:
- Kroegen (die melancholie: "Wat hoop om weer te leven, of toch voor even")
- Bebdibelem Petua (of is het Bepdibelem Petua): concurrentie voor Jan De Wildes 'Loebeke' ("Hoe Loebeke nijdig wordt bij het zien van zo'n ras")
- Ik sterf van dorst bij de fontein (mooie woordspelingen)
- Elke (zo schoon!)
- Lucio (alweer een liedje over een hondje)
- Sara (weer zo schoon!)
- Rozana (of hoe pijnlijk afscheid kan zijn)
- Tim
- Marcellino
- Sylvia (over eenzaamheid en verlangen naar een ander leven)
- Rikky
- Levenslang

Zoveel eigennamen als titel, typisch voor De Craene.