Pebbles Vol. 3: The Acid Gallery (1992)

Van de hele Pebbles reeks is dit, Pebbles Vol.3: The Acid Gallery, zonder twijfel de meest interessante compilatie. Weg met frat rock, beat en surf. Wat we hier te horen krijgen zijn tieners uit de jaren '60 die - nog steeds - garage rock spelen maar deze keer helemaal beinvloed zijn door drugs en psychedelia. En dit resulteert in de vreemdste dingen . Van zowat alle nummers op deze plaat vraag je je af wat de band bezielde om zoiets op te nemen (of waarom de platenmaatschappij zoiets uitbracht). Alle nummers werden toen de originele compilatie in 1979 voor het eerst op LP verscheen voor het eerst uit de obscuriteit gebracht. De twee bekendste nummers zijn The Third Bardo - I'm Five Years Ahead of My Time en The Bees - Voices Green and Purple, omdat zij in 1998 ook inbegrepen werden in de 4-cd Nuggets compilatie. Het is, wat mij betreft, acid-punk op z'n best, en deze plaat bevat nog veel meer van deze bizarre nummertjes.
"Suicidal Flowers" van Chrystal Chandlier zou zo maar eens een vergeten nummer van The Doors kunnen zijn.
"Flight Reaction" gaat over een iemand die in een vliegtuig zit en schrik heeft dat het gaat neerstorten (zeer vreemd en paranoia allemaal).
The Hogs zijn de leden van de welbekende Chocolate Watchband, die even een bizar uitstapje maken met de single 'Loose Lip Sync Ship'.
De a- en b-kant van het enige singletje van The Driving Stupid staan ook op Pebbles Vol.3; twee nummers met de domste lyrics, krankzinnig gezang en de simpelste gitaarsolos.
"Let's Take a Trip" is dan weer een cover van Kim Fowley's "The Trip". Godfrey was een dj uit Los Angeles die reeds in 1965 al dit cult-nummer coverde.
"The Spider and the Fly" gaat over een (hoe raad je het) vlieg die gevangen zit in een web van een spin! We horen voortdurend een piepstemmetje dat roept "Help Me! Help Me!"...
"Anxious Color", track 17, vind ik dan weer een oprecht goed nummer.
"City Jungle" van The Beautiful Daze is dan weer een uiterst psychedelisch nummer, vol feedback.
En de afsluiter van deze compilatie, "Rattle of Life" van Oshun, is misschien wel het meest bizarre nummer.
Bij veel van deze singletjes is niet eens bekend welke personen ze opnamen, laat staan waar het opgenomen werd. Toch vraag ik me af wat er van al deze artiesten geworden is. Hebben ze deze gekke tijd (en al die drugs) wel overleefd?
Dit is in ieder geval een aanrader voor wie zeer avontuurlijk is en open staat voor maffe dingen .

klinkt goed...deze ga ik checken.

Hoera, meer mensen moeten dit spul horen

Een van mijn favoriete albums aller tijden. De nummers gaan alle - veelal expliciet - over LSD-ervaringen: dat maakt het al uniek en heftig maar een aantal bandjes weten die extreme ervaring ook heel goed uit te drukken in hun muziek. Wellicht het beste is dat geslaagd door Teddy & His Patches met 'Suzy Creamcheese': waarschijnlijk het meest psychedelische nummer aller tijden en je hoeft er maar onder te hangen om zelf high te worden want de LSD druipt uit de groeven. Wonderbaarlijk dat dit album niet verboden is. Maar zolang het niet verboden is, is dit album de kortste legale weg naar een heuse LSD-ervaring. Wel gaat het op dit album verontrustend vaak over een 'bad trip', dus in plaats van de fijne psychedelische muziek van bv. The Beatles ('Tomorrow Never Knows' en 'Strawberry Fields Forever' e.d.) betreft het op dit album vooral psychoses en horror ('voices green and purple, they will get you somehow!'). Maar dat maakt de LSD-ervaring alleen maar extra intens. Zoals Teddy zingt: "Just open up your closed mind, and take a trip on mine, and you'll never wanna touch the ground...".