Bombadil - Hold On (2015)
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Rock
Label: Ramseur
-
Coughing on the F Train (3:32)
-
Amy's Friend (2:56)
-
Bill You for Your Trash (3:40)
-
Forgive Me Darling (2:45)
-
I Can't Believe in Myself and Love You Too (4:34)
-
Sunny December (2:43)
-
Framboise (3:28)
-
Love You Too Much (3:54)
-
Rhapsody in Black and White (3:42)
-
Honest (3:29)
-
Seth (Guess I'll Know When I Die) (3:10)
-
Love Is Simply (2:39)
0
geplaatst: 4 mei 2015, 13:17 uur
Dit trio bestaat sinds zeer recent uit Daniel Michalak, James Phillips en nieuwkomer Nick Vandenberg. Bij toeval ontdekte ik hun muziek, omdat ze op hetzelfde label zitten als de door mij bovenmatig geadoreerde Samantha Crain. James Phillips toerde overigens als bandlid van Samantha Crain in 2009 door Amerika.
De groep is vernoemd naar het personage Tom Bombadil uit Tolkien’s Lord of the rings. De heren zijn afkomstig uit het plaatsje Durham, North Carolina. James Phillips is naast muzikaal ook anderzijds artistiek onderlegd. De enveloppe waarin ik Hold On ontving, was aan de achterzijde voorzien van een grappige, handgemaakte tekening.
Hold On is voorzien van een zeer opvallende hoes en worden de teksten met interessante achtergrondinformatie meegeleverd. Naast een debuut EP is het intussen hun vierde, volwaardige cd. Bombadil maakt hoogst originele, inventieve muziek, die moeilijk in een hokje te plaatsen is.
De zang speelt een zeer belangrijke rol in het geheel. Vaak maakt men gebruik van zeer vernuftige koortjes, zoals in opener Coughing on the F train. Een nummer was overigens verrassend wordt geopend door Michael Stipe (REM) op trompet. Overigens een niet zo’n voor de hand liggend onderwerp om een liedje over te schrijven.
Zo heeft Bill You For Your Trash ook geen gebruikelijk thema. Het handelt over de keer dat ze ’s avonds vergeten waren hun vuilnisbak binnen te halen en hier een fikse boete voor kregen.
Een serieus en nog steeds moeilijk bespreekbaar thema wordt aangesneden in Rhapsody in Black and White, de nog steeds gevoelige relatie tussen blank en zwart. Hoogst actueel weer door recente rassenrellen. Het nummer heeft overigens een heerlijke, moderne flow.
Ook komen gewonere zaken aan de orde zoals de liefde, zoals in Sunny December. Het gaat over een blauwtje lopen en hoe je dat verwerkt. Overigens was het Stuart Robinson, die sinds kort geen deel meer uitmaakt van Bombadil, die het blauwtje liep.
De meeste liedjes hebben even tijd nodig om volledig doorgrond te kunnen worden. Uitzonderingen hierop vormen zeer zeker het heerlijke Amy’s Friend en Framboise, die zich direct nestelen in je geheugen. Framboise wordt gedeeltelijk in het Frans gezongen en is geschreven in Frankrijk. Naast zang speelt overigens de piano een voorname rol in de muziek van Bombadil.
Hold On is een voortreffelijk en creatief album.
De groep is vernoemd naar het personage Tom Bombadil uit Tolkien’s Lord of the rings. De heren zijn afkomstig uit het plaatsje Durham, North Carolina. James Phillips is naast muzikaal ook anderzijds artistiek onderlegd. De enveloppe waarin ik Hold On ontving, was aan de achterzijde voorzien van een grappige, handgemaakte tekening.
Hold On is voorzien van een zeer opvallende hoes en worden de teksten met interessante achtergrondinformatie meegeleverd. Naast een debuut EP is het intussen hun vierde, volwaardige cd. Bombadil maakt hoogst originele, inventieve muziek, die moeilijk in een hokje te plaatsen is.
De zang speelt een zeer belangrijke rol in het geheel. Vaak maakt men gebruik van zeer vernuftige koortjes, zoals in opener Coughing on the F train. Een nummer was overigens verrassend wordt geopend door Michael Stipe (REM) op trompet. Overigens een niet zo’n voor de hand liggend onderwerp om een liedje over te schrijven.
Zo heeft Bill You For Your Trash ook geen gebruikelijk thema. Het handelt over de keer dat ze ’s avonds vergeten waren hun vuilnisbak binnen te halen en hier een fikse boete voor kregen.
Een serieus en nog steeds moeilijk bespreekbaar thema wordt aangesneden in Rhapsody in Black and White, de nog steeds gevoelige relatie tussen blank en zwart. Hoogst actueel weer door recente rassenrellen. Het nummer heeft overigens een heerlijke, moderne flow.
Ook komen gewonere zaken aan de orde zoals de liefde, zoals in Sunny December. Het gaat over een blauwtje lopen en hoe je dat verwerkt. Overigens was het Stuart Robinson, die sinds kort geen deel meer uitmaakt van Bombadil, die het blauwtje liep.
De meeste liedjes hebben even tijd nodig om volledig doorgrond te kunnen worden. Uitzonderingen hierop vormen zeer zeker het heerlijke Amy’s Friend en Framboise, die zich direct nestelen in je geheugen. Framboise wordt gedeeltelijk in het Frans gezongen en is geschreven in Frankrijk. Naast zang speelt overigens de piano een voorname rol in de muziek van Bombadil.
Hold On is een voortreffelijk en creatief album.
* denotes required fields.
* denotes required fields.