Ron Sexsmith - Time Being (2006)

Retriever is een album dat ik nog steeds met alle liefde opzet.
Binnenkort verschijnt al weer het 7e album (8e als je de vorige cd met Don Kerr meetelt) van Ron Sexsmith.
Het zou zomaar kunnen zijn dat dit mijn tweede album van de man gaat worden, want wat een mooie liedjes en wat een mooie stem.

Weer een echte topcd van deze Canadees. Sexsmith zorgt niet voor aardverschuivingen door nieuwe muzikale impulsen of prachtige lagen en wendingen. De liedjes zijn vrij eenvoudig, maar wel van een ontzettend hoog niveau. Wanneer je tientallen singer/songwriters cd's naast elkaar zet hoor je dat de kwaliteit van de nummers en de zang dé speerpunten zijn wat het album maakt of breekt. Zwakke nummers zijn op deze cd niet te vinden dus na enkele draaibeurten is het puur genieten. Wanneer je houdt van artiesten als Damien Rice, Tom McRae, Shane Alexander, Teitur etc.: geef ook deze Ron Sexsmith een kans. Hij zal je niet teleurstellen.

Gewoon heel mooi!

eigenlijk niets aan toe te voegen, misschien nog een extra heel heel mooi

Potverdorie wat is deze man toch goed in het maken van mooie liedjes. Liedjes ja. Van een zeer hoog niveau wel te verstaan. Tel daar een wonderschone stem bij op en je hebt Time Being.
Voor een artiest van dit kaliber vind ik dat dit album op deze site te weinig in het zonnetje staat.
Het aantal stemmen mag ook wel omhoog. Laat ik daar alvast aan bijdragen met 4*.

Ik ben van mening dat Ron sexsmith gewoon te lelijk is om door te breken. Ik kan geen andere reden bedenken.

Wat een prachtige liedjes allemaal! Rechttoe-rechtan popsongs, the way I like it Dit is trouwens mijn eerste kennismaking met deze zanger, welke albums zijn nog meer aan te raden?

4*

Mwa hij is veel te zien op MTV2 hoor. Maar het blijft een beetje "alternatief".

Zou kunnen. Ik luister zo min mogelijk radio en kijk geen muziekzenders. Levert mij alleen maar ergernis op

Maar echt doorbreken doet sexsmith volgens mij niet. Enerzijds ligt dat aan zijn stijl. De muziek zal door velen als saai worden bestempeld en daar is natuurlijk geen speld tussen te krijgen. De muziek is weinig orgineel en is amper verrassend. De kracht ligt juist in het maken van mooie nummers die eenvoudig, maar ook erg krachtig zijn. Een soort muziek voor bij het haardvuur, maar ook wanneer je relaxt rond tourt in je auto (is in ieder geval een uitstekende cd om snelheidsovertredingen te ontlopen).

Ik vermoed wel dat er vraag is naar dit soort artiesten. Singer songwriters doen het goed in de charts en de producties van Sexsmith albums zitten perfect in elkaar. Wanneer artiesten als Blunt, Rice, McRae etc. al dan niet verdiende credits krijgen dan zit Sexsmith er maar karig bij.

Ik verhoog deze naar 4,5 glitters, wat een ijzersterk album is dit! Wel een van de betere in het singer/songwriter-genre. Prettige stem, mooie teksten en eenvoudige muziek. Knap dat je dan zo'n boeiend album kunt maken

Ga dan zeker ook op zoek naar Retriever (de voorganger), zo mogelijk nog mooier.

Een schitterend album van Sexsmith die het hoge niveau van Retriever evenaart. Dit is toch een van mijn favoriet singer/songwriters.

Het enige album, van Sexsmith, dat ik ken.
(en wat voor één!)
Zijn stem lijkt (niet eens in de verte) behoorlijk op Paul McCartney, bepaald niet negatief dacht ik zo.

Da's toevallig , net vanmiddag zijn debuutalbum binnen gehaald en die is ook erg prettig. Maar vind deze wel ietsje mooier nog. Maar goed, heb zijn debuut nog maar 1 keer geluisterd. Leuk dat je hem ook ontdekt hebt

Eigenlijk vind ik al het werk van Ron Sexmith zeer de moeite waard maar tot nu toe is Retriever mijn favoriet, gevolgd door deze.

In een rechtvaardige wereld zou Ron Sexsmith al tien top tienhits hebben gehad.
Al zijn albums bevatten minstens 3 topsongs.
Was dit een artiest aan het eind der zestiger jaren/begin zeventiger jaren dan was hij nu legendarisch.

Dit album is wellicht ietsjes minder dan retriever, het is nochtans zeer prima!

Als je dit vergelijkt met bijvoorbeeld Crowded House komt Sexsmith er zeker niet bekaaid van af.

Topnummer waar ik kippevel van krijg is hier dan toch Snow Angel.
Éen van z'n beste.
Ik heb vooralsnog al zijn reguliere albums dus ik kan het weten!

Koopt allen Ron!
Koopt allen Ron!

hands of time and jazz in the bookstore zijn de mooiste nummers volgens mij van dit mooie album. Inderdaad zijn zijn composties niet vernieuwend of zo. Gelukkig niet, zou ik zeggen. Zou absoluut niet bij de man en zijn melancholieke stem passen. Ik hoop dat Ron er nog een heleboel maakt die allemaal dezelfde inrospectieve sfeer ademen

Dit is een plaat met nrs die me kippenvel bezorgen. Een uitzonderlijk iets. Nrs die zo licht klinken als een luchtkus maar een impact als een tongzoen... ik dank dat ik zulke nrs mag horen.

Prachtig gezegd!

Nog steeds een erg fijn album, zijn nieuwste moet ik nog steeds checken, maar een album overtreffen als deze zal lastig worden

Even dit album weer onder de aandacht brengen hoor. Hoe is het toch mogelijk dat zo weinig mensen deze prachtige artiest kennnen. Als je van het beter singer/songwriter werk houdt mag je deze niet missen. Trouwens je kunt bij Cosmox dit prachtige werkje in een schitterende digipack voor maar € 8,49 aanschaffen.

Ron maakt cd's die bijna allemaal een 4 of meer verdienen. En toch wil hij maar niet tot het grote publiek doordringen. Waar hij op de ene cd excellereert op de piano, zo onbevangen gat hij op dit album weer om op de gitaar. En alles klinkt zo onbevangen. Zo ingetogen en schitterend hij op Retriever klonk, zo luchtig klinkt hij op dit album. Ik denk dat Paul McCartney weleens jaloers naar zijn composities luistert, want die klinken zo mooi melodieus op zijn McCatrney's. De nummers zijn zeer afwisselend, maar raken allemaal je hart. Zo warm, zo intens mooi. Tja nummers gaan noemen die er bovenuit steken is gewoon niet mogelijk. Ze zijn echt van een ongekende schoonheid. Veel van zijn cd's liggen inmiddels afgeprijsd in de winkel en ik zou een ieder willen aanraden, ga proeven. Als je er één mooi vindt ga je de rest vanzelf ook kopen. Ik weet het zeker. Dit album en Retriever zijn eigenlijk een "must" voor iedere muziekliefhebber, jong of oud.

Eens met Ad. Laat Ron maar lekker doorgaan met dit soort mooie ingetogen een beetje droeve platen maken. Retriever is zijn sterkste, voorzover ik zijn werk ken. Het grote verschil met mc Cartney is dat die niet alleen melodieuze rustige liedjes maakt maar ook stevig kan rocken.

niks toe te voegen aan de twee bovenstaande reacties. dit album klopt met een warm hart van a tot z.