Akhlys - The Dreaming I (2015)

The Dreaming Eye, wat een fenomenaal luguber stukje black metal! Ik word er bijna bang van.

Top dit, megalomane trip die idd ook mij doet twijfelen wat echt is en wat niet. Beter wordt het ongewoon niet.

Het lijkt of er een flinke black metal-scene zich aan het ontplooien is op Musicmeter. Ik kan mij niet herinneren dat dat een aantal jaren terug ook zo was. Ik luisterde vroeger wel naar black metal, omdat dat er ook een beetje bij hoorde, maar toen kende ik alleen Marduk, Emperor, Immortal en Cradle of Filth en wellicht wat anderen. Inmiddels zijn er talloze subgenres bijgekomen, waarvan ik blackgaze erg opvallend vind, maar ook weer erg weinig aan. Er schijnt ook een subgenre te zijn dat Black 'n Roll heet.

Enfin: ik ga deze eens opzetten omdat ik toch wel benieuwd ben hoe het genre zich heeft ontwikkeld in de laatste 25 jaar dat ik het niet heb geluisterd. Ik zie nu dat deze plaat alweer uit 2015 is, dus het is ook inmiddels alweer bijna 10 jaar oud. Maar gezien de vele stemmen en de hoge score, heb ik deze eruit gevist. En omdat Frank Zappa op de hoes staat.

Het gaat wel mijn tidal-algoritme verzieken, maar misschien krijg ik ook andere tips van het apparaat. Wie weet. Review en cijfer volgen dan nog (of niet, als ik het niet kan of wil afluisteren).

Akhlys is een soort one-man-band met drummer (dus een two-men-band) met multi-instrumentalist Naas Alcameth op gitaar, bas en toetsen. De drummer van dienst weet zich goed te handhaven en heeft goede chops (lekkere blastbeats en subtiel en zo nu en dan wat ingewikkelde cymbal-patronen). Knappe prestatie op productievlak dat de cymbals goed te horen zijn.

Het is best een intense plaat, maar voor mij als niet-fanatiekeling, ook best saai. De plaat begint en eindigt met black (dark) ambient dat een onheilspellende en helse sfeer neer weten te zetten. Wat dat betreft mist het zijn doel totaal niet. Verder is de muziek redelijk monotoon en dendert het best lang voort (vooral op het 17minuten durende 'Consummation'. Als niet-kenner en niet-enthousiast gebeurt er wat mij betreft niet heel veel. De focus ligt vooral op de atmosfeer die Naas neerzet. Hij doet dit met verve, geen klachten daarover mijnerzijds. Het gebrek aan virtuoos spel en het gemis aan gitaarsolo's is iets wat ik black metal sowieso voor lief neem.

De donkerste song is wat mij betreft, het eerder door users genoemde, 'The Dreaming Eye'. De invocatie van het afdalen in de hel komt hier goed uit de zwarte verf. De shrieks van Naas gaan hier echt door merg en been.

Niet iedereen zal het weten maar ik heb een achtergrond in doom-, black- en deathmetal. Niet dat ik (of de bands waarin ik speelde) nu zo goed waren, maar we deden ons best. Er liep altijd een soort blackwaus rond die het allemaal niet 'trve' genoeg vond. Zo mochten we niet lachen in de oefenruimte. Deze knakker zou deze plaat waarschijnlijk niet geheel 'trve' vinden, want echt satanistisch komt het niet op me over, en dat schijnt te moeten, volgens black-puristen.

Als je het uitgangspunt zou nemen, dat een plaat je ongemakkelijk doet laten voelen en je bijna demonische hallucinaties krijgt van de muziek, is het wat betreft zo black als maar kan. Atmospheric Black Metal heb ik zelfs begrepen. Ik vind het muzikaal wat saai en monotoon, maar atmosferisch slaat het de plank goed raak.

Ik geef geen cijfer, want black metal zal nooit mijn genre worden en een 3,5* (of misschien toch een 4*?) zou het gemiddelde alleen maar drukken, terwijl ik het vaker zou moeten luisteren om een gedegener oordeel te kunnen vellen, en daar heb ik nu net even geen zin in. Naar ik heb begrepen wordt deze plaat door kenners en liefhebbers erg hoog aangeslagen, dus die eindscore hier kan maar beter mooi intact blijven.

Nu zal het waarschijnlijk wel weer een paar jaar duren eer ik weer een black metal-plaat opzet. En nu ik deze ken, zal het moeilijk worden dat te overtreffen.