Ozric Tentacles - Technicians of the Sacred (2015)

Gave hoes. Moest net denken aan the Ozrics. Toch weer een tijdje terug, hun laatste plaat. Heb er ook wel veel zin in.

Promo copy is naar me onderweg! Ik ben zeer benieuwd.

Het is in elk geval een heel lange plaat (89 minuten!), of de tijden zijn niet goed ingevuld.

Dan zou ik de schuldige zijn! Het is een dubbelalbum!

Ik las het al op het forum van de Ozrics.
Dubbelalbum, wow.. Dat is een hoop space...

Ik heb de promo inmiddels beluisterd, maar ik hoop echt dat het een pre-mix/master betreft. De volumelevels tussen de tracks verschillen opvallend veel, en wat ik vooral heel jammer vind is hoe laag de livedrums zijn gemixed. De spacegeluiden van de synths overstemmen werkelijk alles op deze plaat.

Toch vreemd, Ozric Tentacles is wel altijd een band geweest waarvan de opname en mix altijd crystal clear is.

Vandaag op de deurmat, gaaf album lekker spacy enz. Goede opvolger van Paper Monkeys.

Wat een belachelijke goede plaat.

De productie is echt top-notch. De drums, bas, synths, percussie en gitaarsolo's staan super in balans. Nergens is het overdreven lawaaiig, de dynamiek is echt onovertroffen.

De plaat klinkt heerlijk organisch, door het jazzy drumwerk van Balázs Szende en de percussie van Paul Hankin (welkom terug).

De familie Wynne (Brandi, Silas en Ed) zijn een tight band en het baswerk is duidelijk en supermooi en groovy. Prachtig, gewoon.
Ook wordt er veel gebruik gemaakt van etnische instrumenten (snaarinstrumenten door Ed, zoals koto en akoestische gitaar), etnische zang en percussie. Wat het geheel echt een meer trippy gevoel geeft dan ooit.

Na jarenlang erg techno- en electro gerichte platen, moet deze plaat een verademing zijn voor veel (oude) fans. De plaat klinkt minder modern, maar toch urgent genoeg om niet oubollig te zijn.

Door het groovy spel van Brandi, Balász en Paul Hankin komt er veel jazz/fusion naar boven drijven. Waarop Ed en Silas als een wilde kunnen soleren. Ik weet alleen niet of Silas wel de synth-solo's speelt, of dat Ed dat doet.

Voor de geïnteresseerden: de plaat ligt meer in het verlengde van Waterfall Cities en Become the Other, maar dan minus de heavy rock.

De techno-invloeden zijn nagenoeg weg, maar door het gemis van fluitspel, heeft de plaat toch niet dat Arborescence en Jurassic Shift-gevoel. Ook zijn er weinig dub/reggae invloeden.
Daarentegen: veel jazz/fusion/etnic en ambient/space.

Rubbing Shoulders with the Absolute is pure 70's symfo, met een Saga-moogbasslijntje, een Camel-drum partij en prachtige synth/xylofoon invulling. Mooie Tim Blake achtige synths. En voor het eerst sinds jaren, weer mooie reggae/ska/dub invloeden. Mooier dan dat kan muziek gewoon niet.

Leuk album!
Normaal is dit totaal niet mijn ding, maar er zit een heerlijke flow door het hele album heen en het luistert erg makkelijk weg. Ik vind de productie ook erg sterk en tof dat er talloze muzikale invloeden terug te vinden zijn.

Ken eigenlijk maar vrij weinig van de band, maar dit is toch wel erg lekker. Lekker relaxe space met de percussie die verrassend veel toevoegt aan de sound. Vooral Epiphlioy doet het hier erg goed!

Het was een goede zet van het kwartet om als quintet door te gaan. De percussie voegt inderdaad veel toe. Als de band nu nog een fluitist erbij zou nemen, is de cirkel weer rond.

Samen met The Eternal Wheel (compilatie) is dit het album waar ik de komende dagen/weken veel naar ga luisteren. Lekkere meditatie. Want ik vind het in deze stressvolle dagen erg rustgevend, zeker in het donker op bed met koptelefoon. Ben zo al eens in slaap gevallen. Dat is normaal gesproken natuurlijk geen goed teken, maar in dit geval zeker wel. Het heeft op een zeer prettige manier iets hypnotiserends.

Even serieus he. Is dit album ook aan te raden tegen slaapapneu?

Geen idee. Maar dit gaat over in slaap vallen en ontspannen. Als je eenmaal slaapt, en niets meer hoort, beginnen andere factoren een rol te spelen. En slaapapneu is wel een serieus probleem. Al weet ik er zelf weinig vanaf.

Oke bedankt voor je reactie. Zal het eens proberen.

Wat een heerlijk plaat is dit. De heren van Ozric Tentacles grijpen me opnieuw naar mijn oren en tegenstribbelen helpt niet. Je wordt in een bijzondere wereld getrokken die je alle hoeken en gaten van de planeet doet zien. Daarnaast valt op dat de platen van Ozric Tentacles bijzonder goed zijn geproduceerd. Een mooi open geluidsbeeld waardoor het lijkt of de heren bij mij in de huiskamer staan. Door al die factoren is het muziek om geheel in op te gaan. En als de muziek dan na verloop van tijd stopt, dan is daar de vraag: Wat heb ik eigenlijk gehoord? Nog maar een keer op start drukken wat beslist geen straf is bij heerlijk afwisselende muziek die loopt van heerlijk rock tot fijne electronic.

Zo, dit album nu opstaan via Tidal. De band staat op mijn fictieve lijst: ooit eens luisteren. Tot vandaag.... ben benieuwd. Het begin is fantastisch!

Dat is precies ook mijn ervaring.

We beginnen met 4* koud na 2x luisteren. Kan nog groeien als blijkt dat het ook nog innestelingsvermogen blijkt te hebben.