Andy Pratt - Motives (1979)

Nog geen commentaar , hier. Dus laat ik hier dan maar voor zorgen, als eerste. En ook maar zo weinig stemmen, dat zegt wel iets over de populariteit (of het ontbreken daarvan) van Andy Pratt.
1979, duidelijk is geworden dat de grote verwachting voor succes na het titelloze album begin jaren 70 niet uit zal komen, Andy Pratt zal het grote publiek niet bereiken. Dat had te maken met het compromisloze karakter van Andy Pratt (qua muziek) en ook de falset stem. Dat laatste blijkt toch voor veel mensen net wat te vreemd.
Intussen is Andy Pratt tot bekering gekomen, maar op dit album is dat niet zo zeer te merken. Natuurlijk is bijvoorbeeld het laatste nummer (cross on a hill) wel degelijk christelijk georiënteerd, maar muzikaal is dit duidelijk in het verlengde van 'Shiver in the night'. En verder ook in de wat christelijke teksten valt het wat tobberige en de worsteling met het geloof nog op. Dat zal op een gegeven moment wel veranderen. Het disco achtige van 'Shiver in the night' is duidelijk minder.
De nummers zijn verder eigenlijk allemaal goed te pruimen, maar er zitten geen 'ínstantklassiekers' bij. Ik heb dit album toendertijd best veel gedraaid en ook nu valt me de prima productie over het algemeen op. Muzikaal gebeurt er veel en het zit prima in elkaar. Soms stevig, maar altijd melodieus. Soms wel op het randje van overproductie vind ik.
Het album deed weinig in 1979 en het leek erop dat de carriere van Andy Pratt langzaam dood bloedde. Andy zelf deed er ook niet veel aan om commerciëler te worden, hij ging zijn eigen gang. Zoals altijd. Een kleine kring liefhebbers, die hem trouw bleven. Hoewel die nu wel een pittige tijd tegemoet gingen. Andy kreeg een Nederlandse vriendin, erg evangelisch en dat had ook zijn impact op Andy. Er volgen een aantal albums in deze jaren, sommigen nog echt wel redelijk, maar ook een aantal van een bedenkelijk niveau. Ik zal proberen ze zoveel mogelijk van wat commentaar te voorzien.