Bakerloo - Bakerloo (1969)

Goede blues-rock me als hoogtepunt Son of Moonshine. Die oneindig lange solo....

Bring it on home, het nummer dat Led Zeppelin ook gebruikt heeft in hun versie van 'Bring it on home' oorspronkelijk geschreven door Willie Dixon.
(zie Led Zeppelin II voor meer)

Het 8 en 9 nummer staan niet op iedere cd dachtek. Het 1e dan wel.

4*

Deze zou ik eigenlijk eens moeten horen.

Het schijnt een gigantische invloedrijke plaat te zijn voor de hardrock en britse bluesrock.

Leuk album - pas ontdekt via Spotify in 2018 - inderdaad blues, jazz invloeden - zijn waarschijnlijk inspiratiebron geweest van aantal andere groepen - muziek is goed maar ook niet hemels - een tweede album zou er mogelijks te veel aan zijn geweest - het nummer 'gang bang' bevat een drumsolo die maar zo en zo is, niet al te begeesterend - laatste nummer (son of moonshine) is niet slecht, maar ook niet begeesterend; niet alle instrumenten zijn goed op elkaar ingespeeld. Soms doet het wat denken aan de vroege Procol Harum

Bakerloo was een powertrio dat vooral blues en bluesrock speelde. Dit album is alleszins redelijk, maar echt groots wordt het nooit. Soms leunen de nummers wat teveel op muzikale krachtpatserij.

'This worried feeling' (een lekkere slow blues) en 'Bring it on home' overtuigen mij het meest.

Legendarische bluesrockplaat met op drums Keith Baker en op gitaar Clem Clempson. Clempson ken ik zelf het best als leadgitarist van Humble Pie, na het vertrek van Peter Frampton. Keith Baker behoort niet tot mijn favoriete drummers, maar ik hoor zijn jazzy hardrock-stijl toch wel graag. Deze stijl is ook erg aanwezig op Uriah Heep's 'Salisbury' waar Keith op drumt.

Erg interessant is de song 'Drivin' Bachwards' die op hetzelfde Bach-thema is gebaseerd als Jethro Tull's 'Bourrée' maar toch ook weer totaal anders is. Deze kruisbestuiving van blues, rock, jazz en klassiek, waar ook Focus veelvuldig mee zou flirten, hoor ik graag. Het is zo heerlijk over-the-top. Leuk toevallig weetje, de trompet op deze song is gespeeld door Jerry Salisbury, en dat terwijl Keith de plaat 'Salisbury' zou gaan inspelen.

Vroeger dacht ik altijd dat deze plaat met Ginger Baker op drums was, en ook naar hem vernoemd was. Maar deze is gewoon met Keith Baker, en de band is trouwens vernoemd naar The Bakerloo Line, een Londonse metro-verbinding.

De zang van Clem Clempson (ik ga er vanuit dat Clem zingt) is erg aangenaam, typische Brits en past goed bij de muziek. De muziek zelf is voornamelijk pyschedelische/progressieve bluesrock zoals we dat ook kennen van Cream en Blind Faith enzo.

Ken dit album niet, maar afsluiter Son of Moonshine wel omdat EvilDrSmith het nomineerde in Favoriete Metal Song-topic (we zijn nu bezig met alles vóór 1980, dus we zijn flexibel in het bepalen wat precies "metal" is, het gaat hem vooral ook om de invloeden), en dat kan me niet lang genoeg duren. Heerlijke bluesrock, die kruisbestuiving waarover je het hebt hoor ik er ook in en bevalt me heel erg, Mssr Renard!

Volledige plaat te zijner tijd dus maar 'ns beluisteren..

Het is wat mij betreft wel aan te bevelen een plaat in zijn geheel te luisteren, in plaats van losse nummers. Ben om die reden ook geen radioliefhebber. Maar als men op die manier muziek ontdekken dan klinkt dat fijn.

Ik kan je om die reden dan ook wel Blodwyn Pig aanbevelen, als je van kruisbestuivingen houd. En als je dan toch bezig bent: Quicksilver Messenger Service en Keef Hartley Band. Maar die zijn alledrie vast al voorbijgekomen in die metal-topic? Of niet?

Nope, geen enkele. Wat Blodwyn Pig betreft: zelfs Jethro Tull haalde die metal-topic niet (er was maar beperkt ruimte). Maar 'Think It Over - Too Much to Take' van Keef Hartley had bijvoorbeeld zeker niet misstaan.
Maar doe vooral gezellig mee! Favoriete Metal Song (voor 1980)

Musicmeter-spelletjes zijn mij te druk en bovendien moet ik dan afzonderlijke liedjes luisteren zonder de context van een album. Ik pas voor de uitnodiging.

Jouw kennende ben je vast MC5 en Hawkwind niet vergeten. Zonder Hawkwind geen punk en bovendien hebben Henry Rollins, Monster Magnet en Sex Pistols de band als invloed aangegeven. En dan nog te bedenken dat Lemmy de song 'Motörhead' schreef terwijl hij in Hawkwind zat.

Zie je, ik word er gelijk onrustig van. Niks voor mij dus. En weer terug naar Bakerloo....

We moeten het spel opnieuw spelen.

Schandalig: https://www.youtube.com/watch?v=vfKhvzUdJoM

En: https://www.youtube.com/watch?v=khwWrGhVNvI

Oh, ik ken het natuurlijk allemaal wel: staat hier allemaal in de kast. Maar ik verzamelde wat obscuurdere dingen bij elkaar voor dat spelletje, waardoor ik sommige usual suspects vergat (en de andere deelnemers ook).

Led Zeppelin II was een maand eerder uitgekomen, dus dat maakt de tijd tussen de twee versies van Bring It On Home wel erg kort. This Worried Feeling gebruikt ook tekst van het nummer I Can't Quit You Baby, dat Led Zeppelin uitbracht op hun debuut.