Beyond Twilight - For the Love of Art and the Making (2006)

Dit album is erg wennen, maar erg gaaf hoor. Zeer fragmentarisch en in het begin lijkt het niet te kloppen, maar dat doey het wel degelijk. Lekker proggy album waar ook echt het woord PROG toepasbaar is. En wat een toetsenpartijen joh, niet normaal. Alles klopt gewoon aan deze plaat. Je kan de nummers zelfs nog shuffelen en dan klinkt ie nog redelijk als een geheel.

Wat thirdeyedcitizen al zei... erg wennen inderdaad, maar wel heel gaaf gemaakt, soms nog wel een beetje creepy ook, dikke 4,5

Ik kom er alleen niet vaak naar terug, is gebleken. Dat album luiistert toch wel moeilijk weg. Lichtelijk geniaal blijft het, maar het is geen album dat je snel uit de kast pakt.

Ongetwijfeld geniaal, maar ik vind het te versnipperd. Mooie lange symfonische nummers, waarin een thema wordt uitgewerkt, is genieten. Dit niet, althans voor mij. En genieten, daar gaat het om.
Ik ben er waarschijnlijk te dom voor.

Je moet hier zin in hebben, maar wanneer je het hebt is het echt genieten! ThirdEyedCitizen geeft al een goeie omschrijving van het album. Weet iemand van jullie trouwens al waar het over gaat? Ik kom er niet uit...

Ik ken deze plaat nog niet, maar het ziet er wel interessant uit.
Beide vorige Beyond Twilight-albums vond ik muzikaal dik in orde.

En waar het over gaat, tsja, dat wil ik persoonlijk niet eens weten. De concepten die die Finn Zierler bedenkt zijn zo waanzinnig en vergezocht dat hij waarschijnlijk de enige is die begrijpt waar het over gaat.

Ben hem nu aan het luisteren, klinkt gaaf.

Qua stijl sluit For The Love And Art Of Making goed aan op Section X. Het is wel een lastige kluif. Ik ben er na al die tijd eigenlijk ook nog niet uit. De korte fragmenten halen de flow, voor zover daar sprake van kon zijn, ernstig uit het album.

Finn Zierler legde uit dat het bedoeld zodat het album in allerlei denkbare volgordes afgespeeld kan worden. Zodoende kan het album elke luisterbeurt een compleet nieuwe ervaring opleveren. Dat is verdomme een interessant en origineel idee! De uitwerking daarentegen is bedroevend. Het is noodzakelijk dat de tracks vloeiend in elkaar over blijven lopen. Dat is niet het geval. Er valt met al die onderbrekingen nauwelijks op die manier naar het album te luisteren.

Gewoon van a tot z beluisteren levert dientengevolge het beste resultaat. Ik krijg het gevoel dat de experimenteerdrang boven de muziek is komen te staan. Het gaat ten koste van het fijn uitwerken van melodieën, solo's en natuurlijk de ingesloten emoties. Daarvoor kun je beter teruggrijpen naar de van een traditionele opzet voorziene albums Section X en vooral The Devil's Hall Of Fame.

Op het eerste gehoor klinkt dit wel erg goed. Origineel idee, dat in verschillende volgordes afspelen. Maar voorlopig staat de techniek (shuffle of random play) niet toe er dan één geheel van te maken. Daar hadden de jongens toch aan moeten denken.
(Zonet eens geprobeerd. Als er één cd is die je absoluut NIET op shuffle moet afspelen, dan is het deze wel. )

Ik ga dat metal album van de week ooit (van Edwynn), The Devil's Hall Of Fame, ook maar eens aanschaffen. Dan is mijn Beyond Twilight verzameling compleet.