House of Lords - Indestructible (2015)

Wauw, ik hoorde net het nummer Pillar of salt. Wat een geweldig nummer zeg! Had ik niet meer verwacht na de laatste paar middelmatige albums. Eén nummer zegt natuurlijk nog niks over een heel album maar toch, dit nummer maakt me alvast wel nieuwsgierig!

Go To Hell is een fantastisch nummer. Het genoemde Pillar Of Salt ook. Pakweg de eerste helft van het album is gewoon erg goed, maar daarna kakt het aardig in.

Ik las het inderdaad in je recensie in de Aardschok Bastiaan. Jammer om te lezen dat ie de tweede helft inkakt Ga 'm toch even luisteren. Je weet nooit

De eerste helft knalt lekker met het titelnummer en het daaropvolgende "Pillar of Salt" (een van de sterkste tracks uit het album). Met name de uptempo nummers bevallen mij zeer. Daardoor smaakt "Die To Tell" mij toch ook wel erg goed. Dat inkakken herken ik wel wat. Vanaf "Another Dawn (Dance With the Devil)" wil het nergens meer echt knallen en ze sluiten de "special edition" ook nog eens af met een akoestische ballad. Mooi om te horen dat James Christian nog goed kan zingen, maar een interessant nummer is het allerminst.
Maar over met name de eerste helft/twee derde van het album valt niet veel te klagen. Waarschijnlijk niet de sterkste plaat uit dit genre van dit jaar, maar over het algemeen nog een zeer degelijke plaat.

Ik snap dat gezeur over die zogenaamd mindere tweede helft eigenlijk niet.

House of Lords begon met een geweldig debuut. Daarna werd het even wat minder en viel het zelfs helemaal stil. Maar sinds World Upside Down levert de band telkens sterke albums af en met Indestructible wordt die goede gewoonte consequent verder gezet.

Misschien is dat een verschil in opvatting. Ik geef ook 3.5 en vind het een sterke plaat, maar nog geen geweldige plaat. Wel vind ik dat er een aantal geweldige nummers opstaan. Maar op de tweede helft van dit album hoor ik geen echt memorabele song. Daar hoor ik een iets minder sterke herhaling van zetten, met bovendien te veel zoetsappigheid. En natuurlijk verschillen smaken, maar zo denk ik er dus over. Voor optredens zal het voor mij waarschijnlijk geen probleem zijn, daar ze waarschijnlijk het leeuwendeel nooit zullen spelen, en het houden bij twee, drie of vier nummers, waaronder waarschijnlijk Go To Hell en Pilar Of Salt.

Met die formulering kan ik het wel eens zijn. Maar het geldt volgens mij voor elk album van House of Lords dat er een paar minder sterke nummers op staan en dat er al eens wat zoetsappige nummers passeren.

Mijn stem is vrij hoog omdat ik het zo knap vind dat na meer dan 30 jaar ik nog steeds ontzettend veel bewondering heb voor het feit dat ze als 1 van de weinige hardrockbands die net als zovelen in de jaren 80 begonnen mij nog steeds zeer weten te boeien. De stem van David Christian blijft ook erg goed. De eerste helft knalt inderdaad lekker uit de koptelefoon. Maar al met al ben ik weer zeer tevreden.

Sterk album, best stevig voor House of Lords met cracking solo's. De gitaarriffs vieren hoogtij en de toetsen zijn ter ondersteuning. Goeie opbouw van het album (song volgorde) ook want daar ontbreekt het wel eens aan bij genre genoten. Daarom halfje erbij. 100 miles per hour scheurt zoals de titel doet vermoeden, heerlijk. eaaaaaiiiooohhh, miep miep.