Hattie Briggs - Red & Gold (2015)

Aanvankelijk probeerde de 22-jarige Hattie Briggs een zangcarrière en haar studie Russisch aan Oxford University te combineren. De belangstelling van buitenaf in haar muziek werd echter zo groot, dat ze in januari 2014 besloot te stoppen met haar studie. Vorig jaar werd ze al genomineerd voor BBC Radio 2 Young Folk Award Nominee 2014.

Haar muziek is al regelmatig te horen op de radio, maar ook verscheen ze al op tv. In november 2013 bracht ze de EP My Shepherd’s Hut uit, die in Engeland de nodige aandacht trok. Ze begon meer op te treden en was ze reeds supporting act van Sam Brookes en op dit moment toert ze met Kathryn Roberts & Sean Lakeman. De belangstelling voor het debuut Red & Gold is nog groter en verkocht de afgelopen week al erg goed in Engeland.

Niet zo verwonderlijk, er zullen maar weinig mensen zijn die haar prachtige, pure en heldere stem kunnen weerstaan. Ze ziet zichzelf als een singer-songwriter met invloeden uit folk en pop. Tot haar belangrijkste inspiratiebronnen rekent ze Eva Cassidy, James Taylor en Joni Mitchell. De liedjes spreken direct aan bij de eerste beluistering.

Ze speelt zowel gitaar als piano. Het gebrachte repertoire is behoorlijk ingetogen en melodieus en blijft gemakkelijk hangen. Maar wel redelijk mainstream. Vaak wordt ze in de nummers begeleid door een prachtige cello.

Op Red & Gold staan prachtige eigen nummers zoals bijvoorbeeld Pull Me Down en A Beautiful Mind, maar ook 2 covers. De keuze voor Fields of Gold van Sting in de uitvoering van Eva Cassidy is niet zo verwonderlijk, omdat het haar favoriete zangeres is. Minder voor de hand liggend is de keuze voor To Build a Home van The Cinematic Orchestra, wat overigens goed past bij haar eigen songs.

Het album werd geproduceerd door de ervaren Peter Waterman, bekend van het bekende producerstrio Stock, Aitken en Waterman. Hij produceerde ook Uriah Heep. De vraag is nu niet of ze gaat doorbreken naar een groot publiek, maar wanneer.

Abusievelijk vermeldde ik dat het ging om de ervaren Peter Waterman van het bekende producerstrio Stock, Aitken en Waterman, maar het gaat om de 27-jarige producer en singer-songwriter. Hij produceerde wel Uriah Heep. Zie eventueel zijn website : http://peterwaterman.co.uk/

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Hattie Briggs - Red & Gold - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Ik hou erg van Britse folk, maar ben op de één of andere manier niet heel erg thuis in de hedendaagse Britse folkmuziek en al helemaal niet in de wat meer traditionele Britse folkmuziek.

Voor het vinden van de krenten in de Britse folk vertrouw ik dan ook op een aantal tipgevers, van wie er onlangs meerdere hebben geroepen dat ik echt naar Red & Gold van Hattie Briggs moest luisteren. Dat ze gelijk hadden wist ik al na enkele noten.

Hattie Briggs is een Britse singer-songwriter, die in eigen land inmiddels wordt geschaard onder de grote beloften in het folk segment, wat onder andere blijkt uit haar nominatie voor de prestigieuze BBC Radio 2 Young Folk Award vorig jaar.

Hattie Briggs speelt zowel piano als gitaar en gebruikt deze afwisselend in haar songs, waarbij ze gezelschap krijgen van vaak sober maar altijd bijzonder smaakvol ingezette strijkers. De mooie instrumentatie staat in vrijwel alle tracks volledig in dienst van de stem van Hattie Briggs en dat is een verstandig besluit.

De jonge Britse singer-songwriter beschikt immers over een prachtig helder stemgeluid. Het is een stemgeluid dat herinnert aan groten uit de Britse folk als Sandy Denny, maar vanwege de opvallend heldere klanken en de fraaie timing moest ik ook direct aan Eva Cassidy denken. Dat is geen toeval, want Eva Cassidy is de favoriete zangeres van Hattie Briggs en vormde de belangrijkste inspiratiebron voor Red & Gold.

Hiermee legt Hattie Briggs de lat direct bijzonder hoog voor zichzelf. Eva Cassidy werd sinds haar trieste dood vrijwel continue de hemel in geprezen en staat op een voetstuk waar maar weinig zangeressen bij in de buurt mogen komen.

Wanneer Hattie Briggs op Red & Gold ook nog eens aan de haal gaat met het door Sting geschreven, maar door Eva Cassidy onsterfelijk gemaakte Fields Of Gold en zich hierbij laat begeleiden door Eva’s broer Dan, lijkt ze de goden te verzoeken om keihard onderuit te gaan, maar dankzij een prachtige versie, die goed aansluit op die van Eva Cassidy, komt Hattie Briggs er nog mee weg ook.

Dat lukt veel minder goed wanneer Hattie Briggs zicht vergrijpt aan To Build A Home van The Cinematic Orchestra, maar deze song is gelukkig een stuk minder beladen. De rest van Red & Gold bestaat uit eigen songs en dat zijn stuk voor stuk mooie folksongs.

Op Red & Gold put Hattie Briggs inspiratie uit de traditionele Britse folk, maar ze heeft vervolgens gekozen voor een betrekkelijk lichtvoetig en hierdoor behoorlijk toegankelijk geluid, waardoor Red & Gold ook liefhebbers van aangename folkpop aan moet kunnen spreken.

Red & Gold is een plaat die het uitstekend doet in de kleine uurtjes of in de vroege ochtend. Traditionele Britse folk kan bij mij wel eens zwaar op de maag liggen, maar het debuut van Hattie Briggs streelt steeds weer het oor. Het levert een fraai debuut op dat het verdient om in brede kring gehoord te worden. Erwin Zijleman

Erg mooie plaat ja. Kan me goed in de woorden van Erwin vinden, heb de plaat sowieso ontdekt dankzij hem. Absolute uitschieter vind ik Still with hope I see, die tekst en arrangement echt verpletterend!

Je bedoelt waarschijnlijk, dat jij, net als hij, niet zoveel hebt met traditionele folk?!

Beautiful mind gaat trouwens over Pete Seeger.

Mocht iemand geïnteresseerd zijn in een huiskamerconcert eind oktober/begin november van deze geweldige zangeres, kan mij een eventueel een PM sturen.

Ik heb net de vinyl versie gekocht voor een zacht prijsje. In de winkel even op internet gekeken en de plaat nu een aantal keer beluisterd. En eigenlijk heb ik niet zo veel toe te voegen aan de commentaren die hier zijn achtergelaten. Het is een zeer degelijk folk-pop album met zeer goede zang. Zang die inderdaad aan een aantal jaren 60/70 folk icons doet denken. De begeleiding is zeer prettig. In één commentaar op internet las ik dat de begeleiding toch wel wat mainstream was. Misschien is dat ook een klein puntje van kritiek. Alles klinkt mooi, maar soms mis ik net iets dat het buiten de grenzen durft te gaan. Sommige new folk artiesten grijpen ook terug op de Engelse folk van de jaren 60, maar durven daar iets meer een eigen draai aan te geven. Op deze plaat wordt misschien wel erg op veilig gespeeld. Maar dat heeft niets met de kwaliteit te maken, want dat is wel dik in orde. Aangezien het ook nog een debuut is, vind ik het wel 4 sterren waard. Ben wel benieuwd hoe ze zich verder ontwikkelt.