Darrell Scott - 10 (2015)

Eerbetoon van Darrell Scott aan Ben Bullington. Singer/songwriter uit Montana; 18 Nov 2013 overleden aan alvleesklierkanker. Wat meer info over Ben Bullington is oa bij dit album te vinden:Ben Bullington geschreven door Hendrik68

Zonder Joanne Gardner had hoogstwaarschijnlijk Ten nooit het levenslicht gezien. Als wederzijdse vriendin van zowel Darrell Scott als Ben Bullington vond ze het op een gegeven moment tijd dat beide heren elkaar leerde kennen. Uit die ontmoeting groeide een vriendschap.

Ben Bullington was een dokter in een ziekenhuis in Big Timer. In zijn vrije tijd schreef hij liedjes. Van hem verschenen vijf albums waaraan onder andere Bill Payne (Little Feat), Will Kimbrough en Joanne Gardner bijdroegen. Helaas werd in 2012 alvleesklierkanker bij Ben gediagnosticeerd.

Hierop besloot hij direct te stoppen met zijn werk als arts en om de tijd die hem nog gegeven was nog zoveel mogelijk te gaan optreden samen met Joanne. 18 november 2013 overleed hij omringd door zijn dierbaren in het huis van zijn goede vriendin en manager Joanne.

Het was bijna als vanzelfsprekend dat goede vriend Darrell Scott een muzikaal eerbetoon zou gaan maken. Darrell wordt vaak gezien als een snarenwonder, maar speelt daarnaast nog een aantal andere instrumenten, waaronder piano.

In zowel Born in ’55 als I've Got To Leave You Now,waarin Ben zijn zoons toezingt, kiest hij verrassend voor dit instrument. Een keuze die wonderwel goed uitpakt, zij behoren tot de mooiste vertolkingen op Ten.

Ook verrassend is het dat er een gloedvolle live-versie van Country Music op Ten staat, waarin het verval van de countrymuziek wordt bezongen. Zoals altijd is zijn gitaarspel tot in de puntjes verzorgd. Maar ook zijn zang is prachtig en gevoelig, zoals bijvoorbeeld in Green Heart.

Maar de overige vertolkingen doen niet onder voor de besproken nummers. Ben Bullington schreef tijdloze liedjes en teksten van uitzonderlijk hoog niveau. Het is dan ook jammer dat die niet meegeleverd zullen worden bij Ten. Joanne is overigens bezig met een boek over de teksten van Ben Bullington. Zij beheert trouwens zijn muzikale nalatenschap.

Het wordt hoog tijd dat zijn muziek bij een groter publiek bekend wordt. Ten is ieder geval wat dat betreft een goede steun in de rug. Sterker nog. Het is nog vroeg, maar dat dit album menig jaarlijstje van criticus en muziekliefhebber zal gaan halen is zonneklaar!

Eigenlijk had ik deze recensie kunnen afdoen met de woorden waarmee Darrell Ten zelf aanprijst op zijn website : “2015 My wish is for you to slow down for 52 minutes - I believe there is pure beauty here - These songs are perfect examples of “song as literature”- Ben’s songs are timeless - I loved getting right in the middle of these songs and offering my best - These are great songs: period”.

Ten is een integer en magistraal muzikaal eerbetoon aan de prachtige nalatenschap van Ben Bullington.

Goed dat je me er even aan hebt helpen herinneren gisteren. Ik heb hem direct gedraaid en je hebt niks te veel gezegd. Ik plak er direct 4 sterren op. De composities zijn uitstekend in hun waarde gelaten en een eerbetoon op deze manier moet welhaast leiden tot meer interesse in Ben Bullington. Het is bovendien een betaalbaar alternatief. De originele albums van Bullington kan ik niet voor een fatsoenlijke prijs vinden, reden waarom ik nog geen album van Ben in huis heb en mijn toevlucht tot Spotify zoek. Deze kost iets meer dan een tientje.

Ontroerend album, de liefde spat er van af. Ken Ben Bullington een klein beetje, heb wel eens naar hem geluisterd op Spotify. Dit is reden om er wat dieper in te duiken. Maar eerst dit album nog maar een paar keer draaien.

Begrijpelijk, dat je ze niet aanschaft, nogal prijzig. Heeft te maken dat de albums verkocht worden in eigen beheer door Joanne Gardner. Jammer dat ze niet gewoon tegen een redelijk prijs in Nederland worden gedistribueerd.

Dit album klinkt echt super goed. Vooral de echte langzame nummers doen het goed bij me. Lone pine vind ik het minste nummer. Zn stem doet me denken aan john fullbright.

zeer benieuwd, maar moeilijk te vinden dit album

Staat gewoon op Spotify hoor en ook bij Platomania en WOWHD is hij te bestellen.

Of bij andere verkoop kanalen in Nederland... hier staat ie er ook gewoon in hoor.

Dus je kunt hem gewoon even bij Duco gaan halen

Mag het ook in de Utrechtsestraat?

muziekobsessie komt uit Rotjeknor.

juist, maar wil m toch eerst ff horen voordat ik m aanschaf. koop alleen albums die tijdloos zijn en ik over 10 jaar ook nog kan draaien. spotify en iTunes heb ik niks mee, zoeken doe ik liever zelf ook al sta ik overigens met mijn eigen band en nummers er sinds januari wel op beiden haha

Misschien moet je gewoon even gaan luisteren in de platenzaak, of ben je daar te lui voor?

Hoe heet die band dan? Dat wil ik natuurlijk weleens horen.

Dit album is trouwens eentje, dat je over 10 jaar nog kunt draaien, daar ben ik zeker van.

neehoor 1 van mijn beste vrienden is eigenaar van een platenzaak, dus kom er graag! Seven stars over Sicily heet mijn band

Roel is dan tevens ook mijn baas, maar cds kopen doe je toch niet (meer)?

Het intrigerende en aangrijpende verhaal achter dit album maakt dat ik weer eens een uitstapje naar de country maak. Maar goed, hoe treurig het achtergrondverhaal ook is, uiteindelijk draait het om de muziek. De teksten zijn vaak erg mooi, de instrumentale begeleiding ingetogen (wel wat eenzijdig, ondanks de afwisseling net de piano) en de zang is het voor mij net niet helemaal. Ik had meer passie verwacht, meer overtuigingskracht. Persoonlijk mis ik die twee begrippen. De zang is wat te eenzijdig naar mijn smaak, juist met zo'n voorgeschiedenis verwacht ik emotie maar in plaats daarvan hoor ik vooral iemand die (wel goed zingt) zich te groot houdt. Wellicht het eigenwijze van de country?

Grappig hoe muziekbeleving kan verschillen, Rhythm & Poetry, want ik hoor dus wel duidelijk emotie en vindt de zang top. Maar toch leuk dat je de moeite genomen hebt om een poging te wagen, want dit is volgens mij niet de soort muziek waar jij normaal gesproken naar luistert. Misschien als je nog een paar keer luistert dat het kwartje wel echt valt.

Ik ga het ook nog vaker opzetten, want het is zeker fijne muziek. Qua country kom ik meestal niet verder dan Cash.

Dat is jammer. Er valt veel ontdekken op het gebied van country. Weleens naar dit album geluisterd : Mickey Newbury - Looks Like Rain (1969) ?

Nog niet, ik zet het op de lijst en zal binnenkort de plaat eens een paar kansen geven.

Ook nog een mooi verhaal Lura. Deze ga ik dit weekend nog vaak draaien.

Tip van mij is Southeastern van Jason Isbell

Geen slecht idee, Steve

Wellicht ben ik wat te vroeg, maar ik zie nog geen enkele extra stemmer bij de albums van de man waar het eigenlijk allemaal om draait. Want hoe mooi dit eerbetoon ook is. De meester zelf is toch echt nog wel een tandje beter. Ik weet niet of Joshua en Jasper (de enige andere stemmers bij de albums van Bullington) het daar mee eens zijn, maar dat lijkt me toch wel.

Goh dat is toevallig Hendrik. Ik stond op het punt om onderstaand stukje te plaatsen. Was even wat anders aan het doen toen ik jouw berichtje las. Maargoed, ik ben het met je eens:

De bewondering die Darrell Scott koestert voor Ben Bullington en zijn liedjes is goed terug te horen hier. Ik begrijp ook goed dat hij begonnen is met dit project, vooral gezien de onbekendheid van Bullington. Dat legt hij ook uit voor hij begint met "Country music I'm talking to you", wat mij betreft het hoogtepunt hier. Die brengt hij in deze live versie zeer overtuigend. Die tekst klopt ook volledig natuurlijk, waarheid als een koe. Leuk om de reacties uit het publiek te horen.

Ik ben niet zo van de cover albums. Ik vind het ook moeilijk beoordelen, omdat de kwaliteit van de liedjes voor mij meestal het belangrijkste punt is waarop ik beoordeel. Dat heeft hier geen zin. Maar nogmaals, gezien de onbekendheid van Ben Bullington snap ik goed waarom dit album er is gekomen. De versies van Scott zijn goed, maar ik prefereer wel de originelen van Bullington.

Wat ik hoop is dat mensen die dit mooi vinden vooral niet vergeten om werk van Ben Bullington op te zoeken. Daar is het Scott ook vooral om te doen lijkt mij, dat hij meer gehoord wordt. Het klopt wel natuurlijk dat Bullington er ook een beetje zelf voor heeft gekozen door niet op te treden. Maar op dit moment heeft dit album al bijna meer stemmen dan alles van Bullington bij elkaar. Ik hoop dat daar verandering in komt, dat verdient Ben Bullington.

Ik niet, maar we zijn het wel vaker niet eens

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Darrell Scott - Ten: Songs Of Ben Bullington - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Wanneer ik de naam van Darrell Scott tegen kom als gastmuzikant op een rootsplaat (en er zijn nogal wat (roots)platen waarop zijn naam opduikt) is mijn interesse direct gewekt, maar vreemd genoeg laat ik de meeste platen die de Amerikaanse singer-songwriter de afgelopen decennia heeft gemaakt liggen.

Dat dit onterecht is weet ik ook al lang, want de platen van Darrell Scott die ik wel heb opgepikt zijn stuk voor stuk van een bijzonder hoog niveau. Darell Scott is immers niet alleen een snarenwonder, maar ook een zeer overtuigend songwriter en een prima zanger.

Dat hij een uitstekend songwriter is laat hij overigens niet horen op zijn laatste plaat Ten, want zoals de ondertitel van de plaat aangeeft vertolkt Darrell Scott op deze plaat de songs van ene Ben Bullington.

Nu zal de naam Ben Bullington bij liefhebbers van Amerikaanse rootsmuziek (of liefhebbers van andere genres) waarschijnlijk geen belletje doen rinkelen. Dat klopt ook, want Ben Bullington was in het dagelijks leven arts en maakte muziek vooral als hobby, waardoor zijn in eigen beheer uitgebrachte platen slechts in zeer kleine kring werden opgepikt.

Darrell Scott leerde deze Ben Bullington goed kennen in Yellowstone National Park, toen beiden daar met hun kinderen kampeerden. Twee gescheiden vaders met een liefde voor muziek; het was de basis voor een mooie vriendschap.

Toen Ben Bullington in 2012 ongeneeslijk ziek werd, deelde hij steeds meer songs met Darrell Scott en toen hij in 2013 overleed, had Darrell Scott een flinke selectie Ben Bullington songs verzameld. Op Ten komen er 10 voorbij en het blijken tien hele mooie songs.

Dat ligt natuurlijk voor een deel aan de geweldige wijze waarop Darrell Scott de songs vertolkt. Darrell Scott staat ook op Ten weer garant voor geweldig snarenwerk op de gitaar en de banjo, maar neemt ook twee keer plaats achter de piano, wat verrassend goed uitpakt.

De songs op dit eerbetoon aan Ben Bullington zijn stuk voor stuk voorzien van een vrij sobere instrumentatie en hiernaast is er steeds de mooie en inmiddels ietwat doorleefde stem van Darrell Scott. Scott heeft gekozen voor vertolkingen zonder al teveel opsmuk, wat overigens niet wil zeggen dat er voor de liefhebbers van het snarenwerk van Darrell Scott niets te genieten valt, zodat alles draait om de songs van Ben Bullington.

Het zijn verrassend sterke songs. Het zijn songs die buitengewoon lekker in het gehoor liggen, maar het zijn ook songs die uitblinken door de mooie verhalen die ze vertellen. De teksten van Ben Bullington zitten soms vol humor, maar vertellen ook indringende verhalen die fraai in historisch perspectief worden geplaatst.

Ben Bullington en Darrell Scott waren vrienden en dat hoor je op Ten. Darrell Scott heeft de songs van zijn overleden vriend met veel liefde opgepikt en vertolkt ze met hart en ziel. Het geeft een extra dimensie aan een uitstekende Darrell Scott plaat, want dat is Ten: Songs Of Ben Bullington uiteindelijk ook. Erwin Zijleman

naar aanleiding van dit album ben ik gelijk zeer nieuwsgierig geworden naar de originele ben bullington platen en als rasechte townesfan kan ik t gewoon niet geloven dat ik voorheen nog nooit van deze meneer had gehoord

Hij was tot een jaar of twee geleden totaal onbekend in Nederland, dus zo vreemd is het niet dat jij hem nog niet kende. Hoe vaak gebeurt het niet dat een geweldige artiest onbekend blijft, of slechts in een enkel land bekend is?!