Dennis Churchill-Dries - I (2015)

Zanger Dennis Churchill-Dries laat op dit album horen dat hij nog een sterke vocal range heeft. Wat een mooi stemgeluid heeft die man zeg. Qua muzikale stijl kunnen we dit een beetje vergelijken met Journey. CD probeert door middel van een toegankelijk, poppy geluid tot de luisteraar te komen.
Hierdoor blijft het helaas wel erg voorspelbaar.
Daarnaast zorgt het vele gebruik van synths/keyboard en de akoestische gitaar voor een wel erg soft geluid. Dan klinkt een akoestisch spelende Rick Springfield haast nog harder dan dit.
Het laatstgenoemde in combinatie plus het ontbreken van een of twee lekkere meezingers zorgt ervoor dat dit een weinig noemenswaardig AOR album blijft.

De zanger die ooit met zijn power vocalen het debuut van Tattoo Rodeo in zong heeft 1 soloplaat uitgebracht. Nog steeds vormt Rode Hard - Put Away Wet uit 91' een fraaie schijf met stevige bluesy hardrock en southern rock accenten. Een album dat in de jaren 80 nog wel tot enig succes had kunnen leiden maar begin jaren negentig werden de kaarten anders geschud. Opvolger Skin uit 95' was nuchterder van aard, meer toegespitst op de tijdsgeest, de plaat bleek echter een voetnoot te zijn.
Churchill-Dries is nog steeds een begenadigd zanger maar de flauwe deuntjes die meneer hier op de mat legt kan mij maar bitter weinig bekoren. Zouteloze poprock met weliswaar de fraaie stem van Dennis maar de songs worden zo smakeloos geserveerd zonder enige spanning dat een onvoldoende op zijn plek is.