Guano Apes - Don't Give Me Names (2000)

Ik had hem gekocht in een ik-moet-nu-een-cd bui (tsja ben slachtoffer van consuptie maatschappij =P). Die aankoop was eigenlijk helemaal gebaseerd op het vette nummer Big in Japan.
Jammer genoeg was de rest van het album een stuk minder; weinig uptempo nummers en die dat wel waren misten het 'ruige' waarop ik gehoopt had.
Eindoordeel 2,5*

Naar mijn mening de beste cd van de Guano Apes. Maar wat deze beste man (waarvan ik de naam niet over ga typen) boven mij al zei, de cd is wat rustig.

Gogan is het hardste nummer... De eerste 3 nummers van het album zijn ook redelijk hard. Vooral vergeleken met de rest.

Beste nummers: Gogan, Innocent Greed, Anne Claire, Living in a Lie.

De Unpluggend versies zijn trouwens van uitstekende kwaliteit. De Guano Apes worden in deze nummers bijgestaan door een orkest, wat toch wel heel wat toevoegt.

Die zullen niet op elke cd staan want ik heb hem er niet op staan. Ik heb ze wel hoor. Dit is wel een erg goede plaat die zeker een 3.5* verdient. Hun beste plaat.

Ik heb deze weer eens afgestoft en ik moet zeggen, het valt mij alles mee! *3,5.

Het begint zo goed, dus jammer van de rest maar ik vind het niet geweldig. Te weinig memorabel, I think.
Maar No Speech en Big In Japan blijven echt hele goede nummers.

Na het ijzersterke Proud like a god viel deze toch wel erg tegen hoor. No Speech & Big in japan waren de enige twee echt goede nummers als je het mij vraagt. Gelukkig kwamen ze hierna terug met het veel betere Walking on a tin line

Pas geleden weer eens aangezet maar waarom heb ik deze zo een laag cijfer gegeven ? Ze hebben nog steeds veel betere albums dan deze, maar een voldoende moet hij zeker kunnen krijgen vandaar ook van een 2 naar een nette 3.