Slave The Hive staat ondertussen alweer een jaar of wat online en hier is het bijbehorende album dan ook eindelijk. Het vrijgegeven nummer bevalt me in ieder geval al erg goed, vind de band toch altijd op hun best als ze het gas vol open trekken
De tering, wat een plaat weer. High On Fire is dan wel en zeer consistente band, maar de laatste twee albums vond ik toch wel een stukje minder dan het oude spul. Gelukkig blaast Luminiferous Snakes for the Divine en De Vermis Mysteriis toch wel makkelijk omver. Matt Pike laat tegenwoordig de fles staan, maar daar is qua intensiteit in ieder geval niks van te merken. Het album knalt van voor tot achter en staan zowaar weer eens geen echt matige nummers op. Grote uitzondering én verrassing is toch The Cave. Deze semi-ballad vormt met de Planet Caravan achtige passages en zang een mooi rustpunt richting het einde van het album.
Dit is echt mijn genre. Een kruising tussen een soort thrashmetal, hardcore, stonermetal en meer traditionele metal. Weet ik het, ze noemen het zelf stonermetal, maar deze plaat gaat wel echt hard.
Ik was helemaal vergeten hoe gaaf ik High on Fire vind. Toch maar weer eens in die discografie duiken.
Mijn collega's vragen zich nu af wel af waarom ik sta te fistpumpen. Maar ja, zo gaan die dingen.