De laatste EP in de rij van drie, allemaal uitgebracht in 1 jaar tijd. Je zou ze samen haast het debuut van de band kunnen noemen.
Ook Someday, Nothing Will Happen is wat meer uptempo en doet me een beetje denken aan bepaalde jaren '80 bands. Prefab Sprout wellicht?! Daar ben ik nog niet helemaal over uit.
Hoe dan ook is de donkere kant van de band hier vooral hoorbaar in de stem van zanger Dragut Lugalzagosi, de composities an sich klinken vrij opgewekt en poppy hier en daar.
Unfaithful doet me zelfs sterk aan The Triffids denken.
Sterke nummers die laten horen dat dit een veelbelovende band is.