menu

Hollis Brown - 3 Shots (2015)

mijn stem
3,32 (20)
20 stemmen

Verenigde Staten
Roots / Rock
Label: Jullian

  1. Cathedral (5:25)
  2. 3 Shots (3:41)
  3. John Wayne (7:20)
  4. Rain Dance (4:13)

    met Bo Diddley

  5. Sandy (3:45)
  6. Sweet Tooth (3:50)
  7. Death of an Actress (3:45)
  8. Highway 1 (3:34)

    met Nikki Lane

  9. Wait for Me Virginia (5:00)
  10. Mi Amor (3:23)
  11. The Ballad of Mr. Rose (5:25)
totale tijdsduur: 49:21
zoeken in:
avatar van Ducoz
0,5
Deze is ook geruisloos uit gekomen zeg..

Hendrik68
De internationale pers lijkt niet massaal uitgerukt nee. Ik zag dat ze komen optreden in Borger dit najaar. Daar ben ik heel blij mee. Direct eens op hun site gekeken om te kijken hoe het staat met een nieuw album. Daar stond het bericht dat 3 Shots dan en dan in de winkels zou liggen. Dus heb ik hem even voorgelegd aan een erkende toevoeginstantie. En dus staat hij er nu op. Het is tijd om aan het gebrek aan aandacht een eind te maken.

Hollis Brown komt uit New York zelf en de bandnaam is uiteraard afgeleid van Dylan's Ballad of Hollis Brown. Zelf weten ze niet echt waarom ze die naam gekozen hebben:"We were just so high". De band bestaat uit zanger/gitarist Mike Montali, gitarist Jonathan Bonilla, bassist Dillon DeVito, drummer Andrew Zehnal en toetsenist Adam Bock.

Brown brengt nu alweer zijn 3e album uit. Omdat Gets Loaded een coveralbum was is dit eigenlijk de 2e echte plaat van Brown. Brown bewijst net als op hun debuut erg makkelijk aanstekelijke nummers in elkaar te zetten. Heerlijke 'open' instrumentatie en een lekkere ontspannen ritmesectie die de band in staat stelt elke stijl binnen het rockgenre aan te pakken. Dat doet de band dan ook veelvuldig, van poppy nummers als de opener en het catchy duet met Nikki Lane tot meeslepende ballads als het slotnummer en misschien wel het mooiste nummer John Wayne. Mike Montali heeft een stem die mij in een andere setting wellicht wat tegen zou staan. Een nogal ijle stem die vooral op het prachtige John Wayne nog wel eens aan Neil Young doet denken. Montali heeft echter een enorme power waardoor hij nergens gehinderd wordt om zijn teksten extra power te geven.

Hollis Brown maakt kwalitatief sterke songs, maar ondertussen waakt het ervoor om alle nummers dicht te timmeren met allerlei vervelende bijgeluiden of onnodige solo's. Zo blijft het naast heel goed ook lekker ontspannen en geeft het live de kans om hun songs in een totaal ander jasje te steken. Een band om zuinig op te zijn.

avatar van Ducoz
0,5
Omdat ik hier niks over mee kreeg durfde ik het niet aan hem te kopen. Ben hem in de USA meerdere keren tweedehands voor 5 tot 8$ tegen gekomen, wat mij een goede deal lijkt

avatar van Lura
Het is niet meer bij te houden, die nieuwe releases. Deze heb ik ook totaal gemist. Binnenkort eens gaan beluisteren, als mijn luisterachterstand is weggewerkt.

avatar van erwinz
4,0
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Hollis Brown - 3 Shots - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Net iets meer dan twee jaar geleden dook de band Hollis Brown voor het eerst op (dat de band al in 2009 debuteerde vergeten we maar even, want die plaat zag werkelijk iedereen over het hoofd).

Ride On The Train was in de Verenigde Staten op dat moment al flink bejubeld en ook Nederland ging direct om. En terecht.

Ik vergeleek Ride On The Train zelf met de muziek van grootheden als Lynyrd Skynyrd, Rolling Stones, Neil Young, Tom Petty, Creedence Clearwater Revival en Buffalo Springfield. Met terugwerkende kracht voeg ik de naam van The Band toe. Het zijn namen waar je als beginnende band mee thuis kunt komen, waardoor Ride On The Train in brede kring werd opgepikt; ook in Nederland.

Hoewel de muziek van Hollis Brown diep was geworteld in met name de countryrock uit de vroege jaren 70, klonk de muziek van de band uit New York, mede dankzij een flinke rockinjectie, ook fris en eigentijds.

Ride On The Train was zo goed dat Hollis Brown zich eenvoudig stuk had kunnen bijten op de zo geprezen eerste kennismaking met de band, maar dit wist Hollis Brown slim te omzeilen. Vorig jaar verscheen ter nagedachtenis aan Lou Reed op Record Store Day een fraaie remake van Loaded van The Velvet Underground. Een prima tussendoortje en bovendien een plaat die ervoor heeft gezorgd dat niemand het meer zal hebben over de altijd lastige tweede plaat van Hollis Brown.

Hollis Brown is inmiddels een gevestigde band en maakt deze status helemaal waar op het nu verschenen 3 Shots. Het is net als zijn voorgangers een plaat die stevig is verankerd in de jaren 70. Alle hierboven genoemde namen komen ook op 3 Shots voorbij, waarbij ik dit keer persoonlijk vooral veel hoor van Neil Young en wanneer de gitaren mogen gieren ook zeker zijn band Crazy Horse.

Ik wil echter ook een naam toevoegen aan het al zo indrukwekkende lijstje hierboven en dat is de naam van Led Zeppelin. Het toevoegen van de laatste naam is vooral te danken aan het toevoegen van flink wat invloeden uit de blues, maar ook de complexere songstructuren en de geweldige vocalen doen meer dan eens denken aan de hoogtijdagen van Led Zep.

3 Shots bevat gastbijdragen van Nikki Lane en Bo Diddley (!), maar de hoofdrol wordt toch opgeëist door de mannen van Hollis Brown zelf. Ondanks het feit dat de jaren 70 centraal staan op 3 Shots, slaagt Hollis Brown er ook op haar nieuwe plaat in om eigentijds en urgent te klinken. De band maakt geen geheim van haar voorliefde voor muziek uit een inmiddels ver verleden, maar slaat ook tal van bruggen naar muziek van recentere jaren.

3 Shots blinkt uit door bijzonder lekker in het gehoor liggende songs en door vocalen die zo af en toe uit de tenen komen, maar ik vind het boven alles een fantastische gitaarplaat. Het is een gitaarplaat die het beste uit een aantal decennia geweldige rockmuziek combineert met de muzikaliteit van een band die de belofte inmiddels voorbij is.

Ride The Train riep ik twee jaar geleden uit tot één van de beste debuten van het jaar, terwijl Gets Loaded vorig jaar één van de te koesteren tussendoortjes wat. Dit jaar doet Hollis Brown mee om de hoofdprijzen en kansloos is de band zeker niet. Wat een heerlijke plaat. Erwin Zijleman

Vento Vivimus
550 woorden ! Wat een woordinflatie ! Yanis Varoufakis kan er nog wat van leren !

Maar net als de muziek. Veel geblaat & weinig wol. Meer vorm dan inhoud. American Songwriter kan het in ongeveer de helft & veel puntiger !

MINDER IS MEER !!!!

Terug naar de basis. Hou het kort, want minder is meer ! Economisch taalgebruik (zonder opsmuk) zegt meer dan gebakken lucht. Voorkom een vloedgolf aan redundante, inhoudsloze clichés. Speel je eigen criticus en houd ook (je) de taal schoon ! .

avatar van heartofsoul
erwinz schreef:

3 Shots bevat gastbijdragen van Nikki Lane en Bo Diddley (!)


Waaruit precies bestaat die bijdrage van Bo Diddley, aangezien hij al overleed in 2008 ? Een sample wellicht?

avatar van heartofsoul
Vento Vivimus schreef:
550 woorden ! Wat een woordinflatie ! Yanis Varoufakis kan er nog wat van leren !

Maar net als de muziek. Veel geblaat & weinig wol. Meer vorm dan inhoud. American Songwriter kan het in ongeveer de helft & veel puntiger !

MINDER IS MEER !!!!

Terug naar de basis. Hou het kort, want minder is meer ! Economisch taalgebruik (zonder opsmuk) zegt meer dan gebakken lucht. Voorkom een vloedgolf aan redundante, inhoudsloze super-super-clichés. Houd ook je / de taal schoon ! Er is al voldoende afval !.


Dat heet een recensie, Vento Vivimus. Dat jij van een gecondenseerde tekst houdt, is je goed recht, maar dat rechtvaardigt nog niet dat je anderen de les gaat zitten lezen. Foei!

Vento Vivimus
heartofsoul schreef:
... dat rechtvaardigt nog niet dat je anderen de les gaat zitten lezen. Foei!

Pot, kettle, black noemen we dat in het engels. Maar voor de goede orde: het is vooral het opvallende gebrek aan kritisch vermogen - in vorm én inhoud - dat me voortdurend stoort aan de epistels van deze apostel.

avatar van erwinz
4,0
Lees ze dan gewoon niet. Er zijn azijnpissers genoeg, daar haal ik geen energie uit.

Vento Vivimus
erwinz schreef:
.... Er zijn azijnpissers genoeg ...

Azijnpisser ? Dus als iemand eem andere mening heeft is hij/zij meteeh een azijnpiss/(st)er die zijn/haar biezen het liefst meteen kan pakken ?

Simplistische opvatting ! Soms is het verstandig om ergens langer over na te denke!! Schrijven is vooral schrappen. Net iets anders dus als deze chronische woordendiarree.

avatar van heartofsoul
Vento Vivimus schreef:
(quote)

Azijnpisser ? Dus als iemand kritiek geeft is hij/zij automatisch een azijnpiss/(st)er? Simplistische opvatting! Soms is het verstandig om wat langer over iets na te denke!! Schrijven is vooral schrappen.


Neen, Vento Vivimus, het gaat erom dat jij je ergert aan de recensie, die je qua vorm niet
kunt waarderen, en dan vervolgens op bijna kwaadaardige wijze de betreffende user wegzet.
Schrijf dan zelf een mooie recensie in plaats van een link te geven, dat kunnen wij ook wel.
Op deze site reflecteren wij op muziek, en niet primair op taalgebruik. Als je dat laatste zo belangrijk vindt, moet je maar een ander platform zoeken.

avatar van Ducoz
0,5
Precies, dit is een site voor amateurs, hobbyisten.. mensen waarbij het draaien van muziek net wat verder gaat dan de shuffle-button en deze liefde graag delen. Dat er een x aantal mensen op deze site post met een elitair taalgebruik betekend niet per se dat dat een maatstaf moet zijn om de input van een ander te kunnen waarderen.

avatar van Twinpeaks
Ik zou willen dat ik de gave had om op deze manier de recensies te schrijven zoals Erwinz dat steeds doet.Je kan het er niet mee eens zijn,maar ik kan zeggen dat zijn bijdragen mij continue naar nieuwe albums leiden,waar ik op een andere manier nooit mee in contact zou zijn gekomen.Juist doordat hij platen zo uiteenzet en eerlijk en onbevangen zijn bevindingen opschrijft is mijn horizon verbreedt.
Dus Erwinz ,blijf alsjeblieft je ding doen,want je epistels zijn van grote klasse en absoluut een pluspunt voor deze site.

avatar van erwinz
4,0
Vento Vivimus schreef:
(quote)

Azijnpisser ? Dus als iemand eem andere mening heeft is hij/zij meteeh een azijnpiss/(st)er die zijn/haar biezen het liefst meteen kan pakken ?

Simplistische opvatting ! Soms is het verstandig om ergens langer over na te denke!! Schrijven is vooral schrappen. Net iets anders dus als deze chronische woordendiarree.


Ik bedoelde dat ik zelf geen azijnpisser wil zijn. Ik schrijf alleen over platen die ik leuk vind.

Kritiek op de vorm kan ik best hebben hoor.

Vento Vivimus
Om een concreet voorbeeld te geven:

Hollis Brown: wat een heerlijk rootsbandje
Recensie Robert van Gijssel
'De Volkskrant', 08-07-15
Aantal woorden: 178

De New Yorkse band Hollis Brown debuteerde twee jaar geleden met het frisse en prettig rommelige rootsrockplaatje Ride on the Train.

Op 3 Shots neemt de band wat gas terug: de nummers zijn netter geproduceerd en met meer gevoel en arrangementen in elkaar gestoken. Van de garage maar eens naar een echte studio verkassen, moet de band hebben gedacht.

Neil Young, Crazy Horse én Israel Nash klinken door in het steeds heftiger rockende John Wayne, waarop de gitaren gelukkig nog wel mogen scheuren. De zangstem van frontman Mike Montali wordt beter en beter: hoog en emotioneel (gelukkig zonder die eeuwige kopstem), en krachtdadig in de refreins, waardoor Hollis Brown tegenwoordig eerder als powerpop dan als roots gekwalificeerd zou moeten worden.

Verrassend is de gastbijdrage van zangeres Nikki Lane, de rootsontdekking van vorig jaar, in het zomers rockende onderwegliedje Highway 1. Ook mooi: zo'n popliedje als Rain Dance, dat kunstig is gevouwen rond een Bo Diddley-bluesgitaarriff, die overigens ook echt is ingespeeld door Bo Diddley. Wat een leuk nieuw rootsbandje is dit toch.

avatar van erwinz
4,0
Kort

avatar van heartofsoul
Vento Vivimus schreef:
Om een concreet voorbeeld te geven:

Hollis Brown: wat een heerlijk rootsbandje
Recensie Robert van Gijssel
'De Volkskrant', 08-07-15
Aantal woorden: 178

(quote)

Voor de geïnteresseerde.


Tjonge, je hebt echt een bord voor je kop, Vento Vivimus. Wat een pedanterie.

Vento Vivimus
heartofsoul schreef:
Tjonge, je hebt echt een bord voor je kop, Vento Vivimus. Wat een pedanterie.
Na zo'n post kan ik alleen constateren dat Erwin met meer inhoud op mijn commentaar reageert.

Pot kettle black dus.

avatar van heartofsoul
Er bestaan mensen die zich door hun eigen inzichten en standpunten laten leiden en geheel voorbijgaan aan wat anderen naar voren brengen. Communicatie wordt dan wel moeilijk natuurlijk Op dit forum behoor jij ook tot die groep, zo is nu wel duidelijk. Gelukkig is het maar een erg kleine groep.

Daar laat ik het verder maar bij, ook omdat het nu wel een beetje off-topic wordt.

Vento Vivimus
heartofsoul schreef:
Communicatie wordt dan wel moeilijk natuurlijk .
Als dat jouw manier van communiceren is....
If you can't join them, beat them !

Hendrik68
Bij Bluesmagazine.nl zijn ze er in ieder geval net zo blij mee als ik:
Recensie: Hollis Brown - 3 Shots - bluesmagazine.nl

avatar van Ducoz
0,5
Wat .. een.. verschrikkelijke.. draak.. van een plaat!

Ik kan u vertellen dat ik hier de tegenvaller van het jaar heb gevonden... De move naar een groter label, Blue Rose Records, heeft ze geen goe gedaan. Er is duidelijk meer budget vrij gekomen voor het maken van deze plaat en dat hebben ze tot in de puntjes willen gebruiken, en geef ze eens ongelijk. Je wil toch zelf ook dat je nummers zo 'mooi' mogelijk klinken, of zo perfect mogelijk.

Bij Hollis Brown gaat dat ten koste van alles. Het klinkt geforceerd, nep en vooral erg 13 in een dozijn. Er zit nog net geen sticker op 'Made in China' of zou zo uit een televisie serie als 'Austin' kunnen komen...

Er is gekozen voor een radiovriendelijke aanpak, ieder nummer had een single kunnen zijn. Dat is geen slechte zet, als je het op het financiele vlak richt. Mij verliezen ze hier mee. Al moet ik zeggen dat ik alleen 'Gets Loaded', covers nota bene, echt heb kunnen waarderen.

Dit album zal veel worden gedraaid op de Amerikaanse coutrypop zenders, want dat is het. Country mag dan dood zijn, Hollis Brown slaat hier een extra nagel in de kist. Gatver, ik walg er van.

avatar van Germ
3,0
Germ (crew)
Ducoz schreef:
Wat .. een.. verschrikkelijke.. draak.. van een plaat!

Ik kan u vertellen dat ik hier de tegenvaller van het jaar heb gevonden... De move naar een groter label, Blue Rose Records, heeft ze geen goe gedaan. Er is duidelijk meer budget vrij gekomen voor het maken van deze plaat en dat hebben ze tot in de puntjes willen gebruiken, en geef ze eens ongelijk. Je wil toch zelf ook dat je nummers zo 'mooi' mogelijk klinken, of zo perfect mogelijk.

Bij Hollis Brown gaat dat ten koste van alles. Het klinkt geforceerd, nep en vooral erg 13 in een dozijn. Er zit nog net geen sticker op 'Made in China' of zou zo uit een televisie serie als 'Austin' kunnen komen...

Er is gekozen voor een radiovriendelijke aanpak, ieder nummer had een single kunnen zijn. Dat is geen slechte zet, als je het op het financiele vlak richt. Mij verliezen ze hier mee. Al moet ik zeggen dat ik alleen 'Gets Loaded', covers nota bene, echt heb kunnen waarderen.

Dit album zal veel worden gedraaid op de Amerikaanse coutrypop zenders, want dat is het. Country mag dan dood zijn, Hollis Brown slaat hier een extra nagel in de kist. Gatver, ik walg er van.


Nou nou Ducoz, dat is niet mis.
Deze plaat is weliswaar wat gladder (vooral door de productie) en daardoor een stuk minder dan het fantastische Ride On The Train.

Ik begrijp daarom ook je kritiek... Maar 0,5* ster? Is dat niet een beetje cru?

Hendrik68
Ik snap ook niet zo goed waarom Ducoz juist dit als een van de slechtste platen aller tijden ziet. Natuurlijk is dit een plaat waarbij de toegankelijkheid nergens uit het oog verloren is. Elk nummer kan inderdaad een single zijn. Maar elk nummer komt in mijn ogen recht uit het hart en daar is in mijn ogen weinig mis mee. Vorig jaar hadden we met The War on Drugs een plaat die nog zeker 10 keer commercieler was en waar maandenlang werd gewerkt om elk randje dat ook meer enigszins naar rauwheid neigde heel hard weg te poetsen. Zo hield je een steriel uurtje eentonigheid over waar je na 5 minuten al genoeg van had. Kijk eens wat een gemiddelde die verkoopstrategie nog altijd heeft. Zag ze dit jaar live op TV, mijn hemel wat een droevenis, hoe speel je een plaat exact na. Nou zoals The War on Drugs dus. En blijf vooral chagrijnig blijven kijken. Nee geef mij dit dan maar. Hollis Brown speelt tenminste met plezier.

avatar van RoenHetZwoen
3,5
Ducoz schreef:
De move naar een groter label, Blue Rose Records, heeft ze geen goe gedaan. Er is duidelijk meer budget vrij gekomen voor het maken van deze plaat en dat hebben ze tot in de puntjes willen gebruiken, en geef ze eens ongelijk. Je wil toch zelf ook dat je nummers zo 'mooi' mogelijk klinken, of zo perfect mogelijk.

Grappig. Deze plaat werd mogelijk gemaakt dankzij fundraising via Pledge. Een miezerig Amerikaans labeltje Jullian Records (uit New York) zorgde vervolgens voor de Amerikaanse distributie, en Blue Rose verzorgt de Europese distributie. Blue Rose een groot label noemen? Budget bij Blue Rose? Edgar Heckmann zal er eens goed (groen) mee lachen! Hier was duidelijk een kenner aan het woord....

avatar van Ducoz
0,5
RoenHetZwoen schreef:
(quote)

Grappig. Deze plaat werd mogelijk gemaakt dankzij fundraising via Pledge. Een miezerig Amerikaans labeltje Jullian Records (uit New York) zorgde vervolgens voor de Amerikaanse distributie, en Blue Rose verzorgt de Europese distributie. Blue Rose een groot label noemen? Budget bij Blue Rose? Edgar Heckmann zal er eens goed (groen) mee lachen! Hier was duidelijk een kenner aan het woord....


Als ik zo eens kijk naar wat jij in je top 10 hebt staan en waar je onlangs op hebt gestemd, dan zitten we aardig op één lijn. Alleen met deze Hollis brown ga je faliekant de mist in. Sinatra is voor mij tijdelijk, dus kijk daar maar langs Ik verdiep me niet in Hollis Brown, ze zijn dat absoluut niet waard. Als je ziet wat Blue Rose allemaal 'distribueerd' dan mag je verwachten dat daar wel 'wat' budget achter zit. Verder lag ik hard om je 'kenner'stukje. Je moest eens weten...

avatar van RoenHetZwoen
3,5
Ik vind dat ik mijn geld / bijdrage anders zeer goed besteed heb aan deze plaat! Mist? Manneke toch, loop gauw naar moeke, ze heeft viskes gebakken.
Blue Rose is trouwens niets meer dan een distributiekanaal en mailorder. Ander budget is er niet. Veel van de grote namen uit het verleden hebben trouwens al lang afgehaakt. Tegenwoordig zijn dit de klinkende namen, waaronder nu dus ook Hollis Brown, die blij zijn dat Blue Rose er uberhaupt nog is, zodat hun platen toch nog vrij eenvoudig het Europese publiek (massa's! miljoenen!) bereikt: Artists | Blue Rose Records - bluerose-records.com

avatar van Joshua68
Ben geen kenner in deze maar vroeg me inderdaad al af wat het Europese distributie kanaal te maken zou hebben met het opnamebudget in de US..

Gast
geplaatst: vandaag om 22:41 uur

geplaatst: vandaag om 22:41 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.