Willie Nelson & Merle Haggard - Django and Jimmie (2015)

Nelson, 81 jaren jong, is productiever dan dat hij ooit geweest. Hier heeft hij dus een duo plaat met de andere Country legende Merle Haggard, 78 jaren jong. En dan vinden we ook nog eens een gastoptreden voor Bobby Bare, 80 jaren jong op track 4 (waarschijnlijk een nostalgische terugblik op dé Country artiest Johnny Cash). Haha, als we de leeftijden van deze meewerkende mannen optellen hebben we volgens mij de "oudste plaat" die ooit gemaakt is.

Ik geef deze het voordeel van de twijfel. Aan de ene kant merk je dat de heren al wat op leeftijd zijn. Er zit minder dynamiek in hun stemgeluid dan eerder in hun carrière.
Dit is een ouderwets en nostalgisch klinkend plaatje geworden. Het kabbelt me soms wat teveel door. Er zitten geen echte "uptempo" nummers meer in en de meeste nummers worden dan ook op een langzame manier gebracht.
Mede hierdoor komt het accent meer op de vocalen en de lyrics te liggen. Sommige lyrics zijn wat standaard, maar de heren hebben er hier en daar nog wel echt iets moois van kunnen maken. Zo vind ik afsluiter "The Only Man Wilder Than Me" tekstueel een erg tof nummer.
Een routine plaatje, maar over het algemeen nog wel tof genoeg voor 3*.

Nog niet uit maar al wel in zijn geheel te beluisteren op Spotify!

Lag gewoon al in de winkel, Wallie1985.

Hier in de buurt heb ik niet een platenwinkel tot mijn beschikking dus vandaar:) maar de postbode heeft hem zojuist gebracht.

Prima plaatje!
Missing Ol' Johnny Cash en de Dylan cover 'Don't Think Twice, It's Alright' zijn tot nu toe mijn favorieten!

De stemmen klinken misschien wat breekbaarder na al die jaren maar dat doet niets af aan het feit dat Django and Jimmie een prima Country album is.Sterker nog in songs als It's all going to pot,Missing 'Ol Johnny Cash,Don't Think Twice, It's Alright en Swinging Doors excelleren Merle Haggard en Willie Nelson als in hun beste dagen.Conclusie; de oudjes doen het nog best .

Dit was het laatste album van Merle Haggard; hij stierf een jaar later. De oude heren waren goed bij stem. Merle had een paar evergreens van eigen makelij meegenomen, Swinging doors en Somewhere between. Over dat laatste lied verkeerde ik jarenlang in de veronderstelling dat het van de Nederlandse groep the Tumbleweeds was. Totdat ik een cd kocht van Merle Haggard en toen ontwaakte ik uit mijn chauvinistische droom. The Tumbleweeds deden het prima, maar Merle Haggard was excellent. Op deze cd een opgefriste versie van dat lied.
Merle Haggard schreef 2 nieuwe liedjes voor deze cd: Missing Ol’ Johnny Cash. Hij zingt dit samen met een andere (nog steeds) levende legende Bobby Bare, inmiddels 90 jaar.
Verder nog The only man wilder than me. Ook heel mooi.

Willie Nelsons Family Bible kwam oorspronkelijk van de lp Yesterday’s wine uit 1971. Nieuwe liedjes van zijn hand zijn Alice in Hulaland, It’s only money, Where dreams come to die en Driving the herd. Bij al deze liedjes had Willie de hulp van Buddy Cannon.

Don’t think twice, it’s allright is van Bob Dylan. Verder nog een drietal liedjes gecomponeerd in 2015 door anderen, speciaal voor dit album, tenminste dat neem ik aan.

Dit jaar bracht Willie Nelson, inmiddels 92 een album op de markt met uitsluitend Merle Haggard songs: de titel : Working man Willie sings Merle. Hij refereert hier aan een Merle Haggard lied: A working man can’t get nowhere today.