Ronnie Lane - Tin & Tambourine (1998)

Zojuist opgevoerd en nu zal ik ook de eerste recensie schrijven. Vanaf het moment dat ik viel voor de muziek van Ronnie Lane heb ik dit album genegeerd, in de veronderstelling dat het ging om een gewone verzamelaar. Nadat ik een paar maanden geleden op een Duitse site een beschrijving van het album las weet ik dat het om een set met grotendeels onuitgebracht materiaal gaat. Toen ik dat las ben ik meteen op zoek gegaan en vond Amazon UK een exemplaar voor een redelijke prijs. Het zwaartepunt van het album ligt in de 'Slim Chance' periode, nadat Ronnie uit The Faces was gestapt, tussen 1973 en 1976. Het oudste nummer, Richmond, stamt evenwel uit de Faces periode, en is een opname uit 1971 waarin Ronnie op slide wordt begeleid door Faces maatje Ron Wood. Het nummer staat ook op een Faces album maar ik weet niet of dit dezelfde opname is. Een prachtig liedje, geschreven in een vlaag van heimwee. Veel van de liedjes zijn alternatieve takes van bekende nummers die door Ronnie Lane uiteindelijk afgekeurd ten faveure van een in zijn ogen betere versie. De alternatieve versies van 'Give Me A Penny', 'Tin & Tambourine', 'You Never Can Tell' en 'A Little Piece Of Nothing' hebben desalniettemin elk hun eigen charme. Het instrumentarium is hier en daar wat voller dan wat ik gewend was te horen op de reguliere albums. 'Winning With Women' is een demo versie van een nummer dat uiteindelijk in 1980 zou verschijnen op 'See Me'. Het nummer 'Rat's Tails' zou in 1977 als 'Catmelody' verschijnen op het album 'Rough Mix' dat Lane met Pete Townsend opnam. Ook 'Only You' verscheen uiteindelijk in 1980 op 'See Me', maar was ook al tevergeefs uitgeprobeerd in 1977 voor 'Rough Mix'. De nummers 'You're So Rude', 'From The Late To The Early' en 'How Come?' zijn live opnames uit 1975.
De vier bonus tracks zijn voor mij een traktatie, maar ik kan me voorstellen dat een ander het helemaal niks vind. Het zijn opnames van Ronnie die samen met Slim Chance nummers aan het uitproberen en repeteren is voor wat uiteindelijk het album 'One For The Road' zou worden. Valse starts, stops, opnieuw beginnen, overleggen, lachbuien. De sfeer was in elk geval prima. Een stuk beter dan in januari 1969 bij die jongens uit Liverpool .
Dit album en 'Lucky Seven' uit 2002 zijn samengesteld door Stanley Lane, de oudere broer van Ronnie, en zijn bedoeld als een aanvulling op de reguliere albums. Een geslaagde missie.