Heather Nova - The Way It Feels (2015)

Geweldig; een nieuwe Heather Nova.

Ben er heel benieuwd naar. Enkele nummers in de vorige tour gehoord.

Ik was haar helemaal uit het oog verloren, maar naar het horen van Sea Glass deze blind gekocht. Lijkt weer een mooi atmosferisch plaatje, zo na de eerste luisterbeurt.

Ik vind hem niet zo sterk als de voorganger; Heather is niet altijd even goed bij stem.
Soms tegen het valse aan.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Heather Nova - The Way It Feels - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Heather Nova maakte in 1994 een onuitwisbare indruk met haar tweede plaat Oyster, maar in de jaren die volgden liep het hippiemeisje uit Bermuda helaas altijd wat achter de feiten aan.

Door haar mooie stem en haar gevoel voor heerlijk toegankelijke popliedjes waren de platen die Heather Nova na Oyster maakte altijd wel enigszins de moeite waard, maar zo imponeren als Oyster deden ze eigenlijk nooit meer.

Een paar jaar geleden had ik Heather Nova na een aantal zwakke platen wel min of meer afgeschreven, maar het in 2011 verschenen 300 Days At Sea bleek, toch wel tegen de verwachting in, een flinke stap in de goede richting. Natuurlijk lang niet zo goed als Oyster, maar veel beter dan de platen die Heather Nova in de 10 jaar ervoor had gemaakt.

Dat het nog veel beter kan laat Heather Nova horen op haar nieuwe plaat The Way It Feels. Het is een plaat die meerdere nieuwe wegen in slaat en dat is op zijn minst verrassend te noemen, want zo avontuurlijk was Heather Nova de afgelopen twintig jaar niet.

The Way It Feels bevat een aantal typische Heather Nova popliedjes, maar bevat ook een aantal songs met duidelijke invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek en een aantal songs die opvallen door een donker en atmosferisch geluid, wat wordt gecombineerd met meer pop georiënteerde of juist meer roots georiënteerde songs.

Ik was altijd zeer gecharmeerd van de lichtvoetige en toegankelijke popliedjes van Heather Nova, maar de net wat donkerder gekleurde songs maken minstens net zoveel of misschien zelfs wel meer indruk.

The Way It Feels klinkt gevarieerder dan alle vorige platen van Heather Nova en klinkt bovendien doorleefder en geïnspireerder. De emotievolle stem van Heather Nova kleurt prachtig bij de instrumenten (waaronder een banjo) die een aantal songs de kant van de Amerikaanse rootsmuziek opduwen en ook in de songs met ruimtelijke elektronische klanken overtuigt de Amerikaanse singer-songwriter als in haar beste dagen.

Omdat de songs van Heather Nova op The Way It Feels net wat dieper graven dan we van haar gewend zijn en ook afwisselender worden ingekleurd, is de nieuwe plaat van Heather Nova een plaat die je makkelijker vaak achter elkaar kunt horen dan de meeste voorgangers.

Zeker bij aandachtige beluistering is goed te horen hoe knap de plaat is geproduceerd. Voor deze productie tekenden Josh Kaler en Jay Clifford, die Heather Nova min of meer opsloten in hun studio in Charleston, South Carolina; iets wat ze overigens eerder deden met onder andere Colbie Caillat en Father John Misty.

Het heeft Heather Nova geïnspireerd tot een serie songs die behoren tot de beste songs die ze tot dusver schreef, wat The Way It Feels schaart onder de beste platen die de Amerikaanse tot dusver heeft gemaakt. Aan kunnen haken bij het niveau van Oyster leek me op voorhand onmogelijk, maar zo langzamerhand denk ik toch dat Heather Nova hier met The Way It Feels in is geslaagd en Oyster zelfs heeft gepasseerd. Misschien wel de beste plaat dus van Heather Nova en absoluut één van de parels en aangename verrassingen in het aanbod van het moment. Erwin Zijleman

Op eerste gehoor viel de plaat me een beetje tegen en had ik het afgeserveerd. Na zo 'n lovende recensie ga ik toch nog eens luisteren.

Ik ben het wel eens met Erwin. Ik noem ook wel een aantal dezelfde punten

---

Heather Nova, het hippiemeisje dat altijd een publieksfavoriet is geweest op de alternatieve festivals, gaat al een hele tijd mee. Toch heeft ze eigenlijk, mijns inziens, maar één echt wapenfeit uitgebracht in al die jaren: het fenomenale debuut Oyster, dat 20 jaar na dato nog steeds de tand des tijds doorstaat. Na die doorbraak werd het allemaal wel erg poppy en monotoon, maar een fanschare bleef ze telkens houden. Nu is daar 2015, en komt ze met het album The Way It Feels.

Wat meteen opvalt aan deze plaat is dat ze weer een stap terug heeft gezet naar haar debuut: The Way It Feels is heel wat experimenteler en veelzijdiger dan veel van haar andere platen; bovendien stapt Nova nu ook echt nieuwe richtingen in. Dat is een erg goed teken, horen we op de eerste nummers: Het atmosferische The Archeologist is heerlijk mysterieus en bijzonder ingekleurd met piano en donkere bassen, en een nummer als Girl On The Mountain laat haar prachtige stem uitvoerig horen, en put duidelijk uit de folk-cultuur met banjo en slidegitaar. Zo switcht Nova van sfeervolle pop-nummers, bijvoorbeeld Lie Down In The Bed You've Made en On My Radar, die perfect bij haar stem passen en die in lijn zijn met haar vroegere werk, op knappe wijze naar meer experimentele nummers, zoals op This Humanness, waar strijkers de sfeer zetten. Natuurlijk klinkt het allemaal weer typisch Heather Nova: lekker zweverig en een stem die het totaalgeluid domineert. En ik kan niks anders zeggen: af en toe gaat dat toch weer vervelen. Toch lijkt ze hier dan eindelijk weer een plaat uitgebracht te hebben die boven de middelmaat uitsteekt, en klinkt ze hier als in haar beste dagen.

Heather Nova is wellicht nooit weggeweest, maar The Way It Feels voelt als een comeback plaat. De plaat is over de hele breedte sterk en krachtig en bovendien bijzonder folky, en verveelt daarom slechts een enkele keer. Haar imponerende stem leidt ons uiteindelijk makkelijk naar het einde, waar we kunnen concluderen dat The Way It Feels het beste is wat ze sinds Oyster heeft uitgebracht.
Pat-sounds: Album Heather Nova - The Way It Feels (2015) - pat-sounds.blogspot.nl

Mooie recensie Norrage. Echter was Oyster niet haar debuut

Het meisjesachtige is ondertussen wel van haar stem verdwenen.
Ze klinkt nu volwassener, en haar bereik is zelfs voller geworden.
Niet meer dat lieve tedere en breekbare, maar misschien zelfs wat warmer.
Wat er gelukkig nog steeds is, is het sensuele geluid.
Mijn jongste dochter noemt het slaapmuziek, en vind er niet erg veel aan.
Mijn oudste dochter vind het geweldig, ze houdt wel van de rust in de nummers.
Papa, ik hoor zelfs de zee terug in het eerste liedje!
En ze heeft gelijk, Treehouse is voor mij ook een terugblik op Heathers geboortegrond.
Het verlangen om een hut in een boom te bouwen.
Bijna kinderlijke verlangens.
Misschien begrijpt mijn oudste dochter The Way It Feels zelfs wel beter dan ik.
En sluit het aan op de belevingswereld van een achtjarige.
In februari zullen we het samen live gaan ervaren.
Haar eerste concert, ze droomt nu al over welke kleren ze zal gaan dragen.

Leuk man - ik ga zelf morgenavond naar Tivoli...met mijn vader

Ik ben benieuwd hoe de show morgen zal zijn, verwacht in februari ongeveer dezelfde opzet.

Ook ik was Heather Nova uit het oog verloren totdat ik dit album in de uitverkoopbak tegenkwam. 9,95 voor de LP met CD vond ik een goede prijs om haar weer een kans te geven. En daar heb ik geen spijt van. Wat een goed album is dit! Aanrader!

Jammer dat Heather Nova na al die jaren nog steeds geen Best of album heeft uitgebracht. Haar platenmaatschappij heeft het waarschijnlijk vast wel eens geopperd, maar misschien wil ze er gewoon niet aan.

Nieuw album is aangekondigd voor 2019, genaamd Pearl! Woo hoo

Langzaam aan weer collecties compleet aan het maken. Deze Heather ontbrak nog en dat bleek achteraf toch wel een gemis. Nova is rijper en gerichter gaan schrijven. Meer beschouwend en ook de muziek heeft een diepere laag gekregen. Ze heeft nog steeds de middelen om mij te ontroeren. Haar stem heeft voor mij altijd wat speciaals. Mijn vrouw gaat er voor op de vlucht (net als met Tori Amos) maar ik kan heerlijk wegzinken op de bank met de droevigheid die Heather mij voorschotelt. Speciale vermelding voor Treehouse en The Archaeologist . 4 en halve ster voor deze.