Mssr Renard
De keyboard/synthesizers klinken wat erg digitaal en missen warmte. Verder is het een degelijke mid-eighties jazzrockfusion-plaat met vooral een glansrol voor gitarist Seppo Tyni. De plaat had ik beter gevonden als de keyboards wat minder prominent waren en er gebruik was gemaakt van meer piano (zoals op de oudere platen van Pekka).