Peter Beense - 'n Goede Vriend (2005)

.....is beter dan een dode buur. Peter Beense mag met recht een van de zwaargewichten van de Nederlandstalige muziek worden genoemd. Met zijn oeuvre van goed in het gehoor liggende meezingers vult hij menige feesttent in den lande.
De teksten van Beense zijn uit het leven gegrepen. In Ze Moeten Boven Maar Even Wachten slaat Beense de waarschuwingen van zijn huisarts over zijn onmatige eetgedrag in de wind. Hij komt er zelfs nog even op terug in Van Zoiets Sterf Je Niet. De huisarts reageerde tijdens op het feestje tijdens de CD-presentatie met: "Peter is helaas nog steeds in de ontkenningsfase".
De afsluiter van het album gaat dan ook niet over Peter's verschijden, maar over een verjaardag wasrin hij er in slaagde om een voor de visite bestemde taart in zijn eentje op te eten.
Natuurlijk staat er ook een enkele ballad op: Ik Mis Je Zo, Voor Altijd Bij Me. Het aangrijpende Als Vader Mag Je Best Wel Even Huilen gaat mij zelfs door merg en been. Gelukkig wordt dit afgewisseld met lichtvoetiger werk, zoals M'n Kleine Meid en Hartendief. Dat Peter ook wel eens zonder geld zit als hij haat stappen heeft hij verwerkt in Kom Op, Geef Jij Nou Ook Eens Een Rondje.
Een mooi afgewogen album, met voor elk wat wils.

Is dit echt gebeurd?