Blaze of Perdition - Near Death Revelations (2015)
mijn stem
3 stemmen
0
geplaatst: 1 juli 2015, 22:51 uur
Wat een heerlijke Black Metal plaat hebben deze Polen afgeleverd zeg. Ik moet eerlijk toegeven dat ik voor het beluisteren van deze plaat nog niets van ze gehoord had. Maar gelijk vanaf track 1 heb ik met aandacht zitten luisteren. Het album begint verrassend melodieus en inventief met "Królestwo Niczyje". Basic blast beats worden aangevuld door soms wat originele gitaarloops en aparte tempowisselingen. Verder komt de vocalist gelijk vanaf het moment dat hij zijn mond opentrekt krachtig over en mede daardoor staat het eerste nummer echt als een huis.
"Into the Void Again" is nog iets melodieuzer, wat de track, ondanks diens deprimerende titel, verrassend licht klinkt voor een BM nummer. Zeker niet verkeerd, want er zal later nog groter geweld aankomen.
"When the Mirror Shatters" zet de lijn van het voorgaande nummer eigenlijk voort. Het begint iets rustiger en melodieuzer, maar deze keer wel met een vocalist die alles uit de kast trekt. Daarnaast eindigt deze, net als het voorgaande nummer, met wat blastbeat geweld.
Ook met "Dreams Shall Flesh" weten ze te blijven boeien door inventief gitaargeweld, om daarna even alle stoppen los te gooien met "Cold Morning Fears". Een nummer waarbij men met name met de instrumentatie een snelheidsrecord wil proberen te maken. Althans, zo begint het nummer. Later in de track doen ze het weer iets rustiger uit en komt die opvallende melodieusheid weer wat terug. Dit wisselt zich door de track heen wat af, maar mede door het geweld in het begin vind ik dit toch wel de grootste klapper van deze plaat.
Met "The Tunnel" krijgen we even rust, want hierin krijgen we een instrumentaal (voornamelijk of zelfs alleen maar gitaren) intermezzo te horen dat qua stijl wat aan post-rock doet denken.
Daarna komt men nog een keer in alle heftigheid terug met "Of No Light": een track waarin bovenstaande positieve punten nog een keer de revue passeren.
Instrumentaal lekker gevarieerd, melodieus en soms gewoonweg inventief. Verder zorgt de sterke vocalist ook nog voor een wat krachtiger geluid.
Al deze dingen maken deze plaat voor mij een prettige luisterervaring.
Ik kan hem eigenlijk alleen maar aanraden aan de liefhebbers.
"Into the Void Again" is nog iets melodieuzer, wat de track, ondanks diens deprimerende titel, verrassend licht klinkt voor een BM nummer. Zeker niet verkeerd, want er zal later nog groter geweld aankomen.
"When the Mirror Shatters" zet de lijn van het voorgaande nummer eigenlijk voort. Het begint iets rustiger en melodieuzer, maar deze keer wel met een vocalist die alles uit de kast trekt. Daarnaast eindigt deze, net als het voorgaande nummer, met wat blastbeat geweld.
Ook met "Dreams Shall Flesh" weten ze te blijven boeien door inventief gitaargeweld, om daarna even alle stoppen los te gooien met "Cold Morning Fears". Een nummer waarbij men met name met de instrumentatie een snelheidsrecord wil proberen te maken. Althans, zo begint het nummer. Later in de track doen ze het weer iets rustiger uit en komt die opvallende melodieusheid weer wat terug. Dit wisselt zich door de track heen wat af, maar mede door het geweld in het begin vind ik dit toch wel de grootste klapper van deze plaat.
Met "The Tunnel" krijgen we even rust, want hierin krijgen we een instrumentaal (voornamelijk of zelfs alleen maar gitaren) intermezzo te horen dat qua stijl wat aan post-rock doet denken.
Daarna komt men nog een keer in alle heftigheid terug met "Of No Light": een track waarin bovenstaande positieve punten nog een keer de revue passeren.
Instrumentaal lekker gevarieerd, melodieus en soms gewoonweg inventief. Verder zorgt de sterke vocalist ook nog voor een wat krachtiger geluid.
Al deze dingen maken deze plaat voor mij een prettige luisterervaring.
Ik kan hem eigenlijk alleen maar aanraden aan de liefhebbers.
* denotes required fields.
* denotes required fields.