Jerney Kaagman - Run (1987)

Als fan van de band Earth & Fire vond ik dat ik deze Lp niet kon laten liggen op de platenbeurs in Utrecht van afgelopen weekend. Zeker niet voor de schamele euro die de verkoper er voor vroeg.

Voor de verzamelaar is het dus een leuk item. Muzikaal stelt het helaas niet veel voor. Zoals zovelen wilde Jerney Kaagman ook een graantje meepikken van het disco-tijdperk. De Lp is volgens mij een beetje in elkaar geflanst en afgeraffeld.

Meer dan muzikaal is het niet, maar Jerney krijgt toch 2.5* voor de moeite.

Moet zijn muzikaal behang!

Beste soloalbum van Jerney! Volwassen popmuziek, stukken beter dan de voorganger.

Het is een solo-album maar er zitten al aardig wat mensen achter de knoppen, instrumenten en qua composities, die later ook op Phoenix terugkwamen. Waaronder de door mij bewonderde Ton Scherpenzeel. Is gelukkig een evenwichtig album geworden ook al haalt het niet bij enig E&F-album. Een niets-aan-de-hand-en-luistert-en-zingt-lekker-weg-album. Alleen Tell Me wil ik nog weleens skippen. Mijn favoriet is Victim Of The Night en dan ook de albumversie.

Don’t Say It, Running Away from Love, Queeen of Hearts en Victim of the Night zijn best lekkere popnummers! En de stem van Jerney Kaagman vind ik nog steeds iets magisch hebben!