Jerney Kaagman - Run (1987)

Als fan van de band Earth & Fire vond ik dat ik deze Lp niet kon laten liggen op de platenbeurs in Utrecht van afgelopen weekend. Zeker niet voor de schamele euro die de verkoper er voor vroeg.

Voor de verzamelaar is het dus een leuk item. Muzikaal stelt het helaas niet veel voor. Zoals zovelen wilde Jerney Kaagman ook een graantje meepikken van het disco-tijdperk. De Lp is volgens mij een beetje in elkaar geflanst en afgeraffeld.

Meer dan muzikaal is het niet, maar Jerney krijgt toch 2.5* voor de moeite.

Moet zijn muzikaal behang!

Beste soloalbum van Jerney! Volwassen popmuziek, stukken beter dan de voorganger.

Het is een solo-album maar er zitten al aardig wat mensen achter de knoppen, instrumenten en qua composities, die later ook op Phoenix terugkwamen. Waaronder de door mij bewonderde Ton Scherpenzeel. Is gelukkig een evenwichtig album geworden ook al haalt het niet bij enig E&F-album. Een niets-aan-de-hand-en-luistert-en-zingt-lekker-weg-album. Alleen Tell Me wil ik nog weleens skippen. Mijn favoriet is Victim Of The Night en dan ook de albumversie.

Don’t Say It, Running Away from Love, Queeen of Hearts en Victim of the Night zijn best lekkere popnummers! En de stem van Jerney Kaagman vind ik nog steeds iets magisch hebben!

Toch maar eens een keertje naar dit album geluisterd, ter nagedachtenis van Jerney, die vorige week overleden is. Om een lang verhaal kort te maken: ik vind het niks. Niet qua liedjes, en zeker niet qua zang. Ik heb Jerney nooit een goede zangeres gevonden, en heb altijd het idee gehad dat ze meeliften op de goede muzikanten van Earth and Fire. En als ik dan door hoor dan wordt dit alleen maar bevestigd.
Maar toch jammer dat zij er niet meer is, ik ben er wel mee opgegroeid...

En wat ik ook vergeet te zeggen: er klinkt ook helemaal geen speelplezier en enthousiasme uit dit album. Een beetje triest zelfs

Vanaf de eerste noot duidelijk een mid/eind 80s album, hoor veel synths (DX7 ?) die toen heel populair waren: Europe, Sparks en Righeira gebruikten die toen ook, maar volgens mij ook Peter Gabriel (?), afgezien van laatstgenoemde maakten de andere acts niet bepaald veel indruk in de mid 80s en als dat wel was dan eerder in genres als het alom gewaardeerde Italo Disco.

Van de 5 populairste nummers die ik heb gehoord: Pop / Synthpop dat soms tegen Italo Disco aanschurkt. Dat kan ik goed hebben maar snap goed dat dit niet voor iedereen is. De zang is wat vlak, maar ook weer niet heel anders dan hoe ze zong bij E'n'F. De teksten bij haar oude bandje waren gewoon een stuk interessanter en dit gaat richting Rosie Vela - Zazu (1986)