Callisto - Noir (2006)

wat een laag gemiddelde

dit tweede album van de finse post-metal band, die de zelfde naam draagt als een maan van jupiter, verdiend naar mijn mening beter.

het geluid is log, zwaar, donker en wordt in enkele nummers opgesierd met een saxofoon. Muzikaal gezien is het allemaal keurig in orde, wel jammer van de grunts af en toe. Gelukkig komen die slechts sporadisch voor en versterken ze soms wel de muzikale opbouw.

nergens klinkt het erg apart of zeer verassend, maar wel afwisselend en noir ademt een fijne sfeer uit.

dit resulteerd in 4 sterren, die misschien nog omhoog gaan.

Inderdaad een zeer laag gemiddelde. Ben er nu voor de eerste keer aan het doorgaan, en een gemiddelde van nog geen drie lijkt me wel erg laag. Dit album zal bij mij waarschijnlijk uitdraaien op een score rond 3.5* (vrij hoog dus).

Een te lage score voor een van de betere post-metal albums dezer tijd.

Postmetal is een genre met een hoop bands die het wel proberen maar vooral op het gebied van herkenbaarheid de mist in gaan. Dit is voor de verandering weer een goede

Prachtige muziek. Toch ontbreekt het aan spanning. Het raakt me niet echt, hoewel ik erg kan genieten van deze Noir..