Summer Fiction - Himalaya (2015)

Prima, niks-aan-de-hand pop met een luchtigheid waar je u tegen zegt. Iets te luchtig om echt goed te beklijven maar zoiets kan een prima achtergrond soundtrack voor de zomer worden. In oktober weet je al niet meer wie ze waren maar wat geeft het?! Je had er tijdelijk plezier mee.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Summer Fiction - Himalaya - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Summer Fiction is een project van de uit Philadelphia afkomstige, maar tegenwoordig vanuit Brooklyn opererende, singer-songwriter Bill Ricchini.

Summer Fiction debuteerde een jaar of vier jaar geleden met een prima debuut, maar overtreft dit debuut nu vrij makkelijk met het onlangs verschenen Himalaya.

Bill Ricchini maakt op Himalaya geen geheim van zijn belangrijkste inspiratiebron. De tweede plaat van Summer Fiction citeert immers meer dan eens vrijwel letterlijk uit het oeuvre van The Beach Boys, waarbij Ricchini gelukkig een voorkeur heeft voor het betere werk van de Californische band.

Wanneer je wat beter naar Himalaya luistert hoor je echter dat de platenkast van de Amerikaan veel meer dan slechts platen van The Beach Boys of platen uit de jaren 60 bevat. Himalaya verbindt het geluid van The Beach Boys een aantal keren op knappe wijze aan dat van The Smiths, zeker wanneer Bill Ricchini in vocaal opzicht raakt aan Morrissey, en gooit ook haakjes uit naar het oeuvre van bijvoorbeeld Belle And Sebastian of Elvis Costello.

Het levert een plaat op die het net wat beter doet wanneer de zon schijnt. Himalaya staat vol met gitaarloopjes waarvan je de zomer in je kop krijgt, staat vol met melodieën die je na één keer horen wilt koesteren en strooit met enige regelmaat met harmonieën waarvan je als muziekliefhebber alleen maar heel blij kunt worden.

Bij vrijwel alles op Himalaya vraag je je af waar je dit ook al weer eerder hebt gehoord, maar op hetzelfde moment verleidt de muziek van Summer Fiction genadeloos en slaat het stiekem toch onverwachte wegen in. Himalaya is hierdoor een half uur 100% feelgood muziek, maar het is ook een half uur muziek dat de fantasie volop prikkelt.

Of het nog net zo leuk is als de zomer is verdreven door de herfst of de winter durf ik niet te voorspellen, maar vooralsnog is het alleen maar genieten van deze in muziek gegoten zonnestralen. Erwin Zijleman