Train - My Private Nation (2003)

Nogal mainstream. Maar wat ze doen, doen ze wel erg goed. Het zijn muzikaal stuk voor stuk topnummers. Soms wat zoet, en het is niet echt een geheel, maar het is een album vol hoogtepuntjes.

Klinkt echt Amerikaans. Er staan hier naar mijn smaak 2 goede nummers op en dat zijn het titelnummer 'Private Nation' en het erg fraaie 'Lincoln Avenue'. Verder iets te middelmatig om er vaak naar te luisteren. 1x per jaar zet ik het op, vooral voor de 2 genoemde nummers.
Dit album is overigens ook op sacd-surround sound uitgebracht.

Train kan het succes van voorganger met dit album bij lange na niet herhalen. Erg simpel en vooral erg veel van hetzelfde.

Geen nummer als Drops Of Jupiter op de zogenaamde cruciale derde van Train, geen nieuwe wereldhit dus.

Maar wel een evenwichtigere CD dan de voorganger. Calling All Angels is de ideale opener: stevige gitaren en een lekker refrein.

All American Girl (klinkt als Scissor Sisters) geeft de plaat een feestelijk tintje en nummers als Counting Airplanes en Following Rita zijn puur vakwerk. Verder geen wonderbaarlijke uitschieters, maar ook weinig minpunten deze keer. Aardig plaatje.