Joss Stone - Water for Your Soul (2015)

Eindelijk weer een nieuw album van Joss Stone in aantocht. Naar eigen zeggen is dit album sterk beïnvloed door hiphop en reggae, dus ik ben benieuwd tot in hoeverre dit album qua sound zal afwijken ten opzichte van haar vorige werk.

Wel jammer van de lelijke hoes.

ik kijk hier erg naar uit!!!

Lelijke hoes? Ik vind hem juist prachtig!!!!!

Stuck on You is al te beluisteren: hier

The Answer belooft veel goeds

Na een paar luisterbeurten kan ik zeggen dat het een verfrissend plaatje is geworden, leuke combi van soul en reggea. Geen hit materiaal ondanks haar geweldige stem.
De reggea nummers (bijna alles is reggea overigens) Underworld en Molly Town zijn voorlopig mijn favoriet. Nu 3.5 * maar gaat zeker meer worden.

Inderdaad, een lelijke en totaal niet toepasselijke hoes. Gelukkig is de combinatie van reggae-producties en de soul van Joss Stone wel geslaagd!

Inmiddels op spotify. Ze heeft een prachtige stem, maarhaar platen vind ik wiselvallig. Reggae op zijn tijd kan ik zeker waarderen en de stem van joss stone paar daar goed bij. Eerste indruk is positief. Stem volgt later.

Helemaal mee eens. Alleen vind ik het moeilijk om de plaat in zijn geheel te luisteren. Ben er na een nummer of 6 wel weer even klaar mee...

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Joss Stone - Water For Your Soul - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Joss Stone maakte op haar zestiende een geweldige soulplaat, die ze waarschijnlijk nooit meer gaat overtreffen. The Soul Sessions uit 2003 maakte indruk door de geweldige selectie klassieke soulsongs, door de fantastisch spelende band en natuurlijk door de sensationeel goede stem van Joss Stone, die op haar zestiende al klonk als een doorleefde soul diva.

De magie (of de verrassing) van The Soul Sessions ontbrak grotendeels op de platen die Joss Stone sindsdien heeft uitgebracht, maar desondanks waren de meeste platen van de Britse zangeres helemaal niet slecht.

Joss Stone slaagde er op vrijwel al haar platen in om eigentijdse invloeden toe te voegen aan het klassieke soulgeluid en bleef dankzij haar imponerende stem altijd aan de goede kant van de streep.

Veel minder geslaagd was Joss Stone’s deelname aan de ‘supergroep’ Superheavy, maar het geflopte project bracht haar wel in contact met Damian Marley. Marley produceerde Water For Your Soul, al weer de zevende plaat van de inmiddels 28 jaar oude Joss Stone.

Damian Marley en Joss Stone waren oorspronkelijk van plan om een authentiek klinkend reggae album te maken, maar dat is Water For Your Soul niet geworden. Het is aan de ene kant jammer, want de zonnige reggae klanken uit de openingstrack kleuren verrassend goed bij de rauwe soulstrot van Joss Stone. Aan de andere kant valt er weinig te klagen, want met Water For Your Soul heeft de Britse zangeres een lekker veelzijdige en over de hele linie overtuigende soulplaat gemaakt.

Joss Stone kent nog altijd haar klassiekers uit de oude soul, maar verrijkt haar songs ook dit keer met tal van invloeden, waaronder invloeden uit de wereldmuziek (waaronder de reggae). Water For Your Soul klinkt heerlijk zomers en broeierig en is de meeste andere platen in dit segment met gemak de baas. Deels door de veelheid aan invloeden, maar vooral door de stem van Joss Stone, die sinds The Soul Sessions alleen maar beter is geworden. Erwin Zijleman

Als zestienjarig meisje liet Joss Stone horen wat ze allemaal in haar mars heeft. Op dat coveralbum wist ze de wereld te overtuigen van haar kunde. Dat succes wist ze commerciëler door te zetten op de opvolger uit 2004. Daarna verzandde de carrière van deze dame is een zelfde marketingpraatje. Bij elk nieuw album dat daarna uitkwam werd wel verteld dat ze zich nu echt “opnieuw had uitgevonden”. Dit werkte de ene keer meer succesvol dan de andere keer. Om dan in 2012 het succes van het allereerste uur te willen herhalen door deel 2 uit te brengen van een coveralbum.

Tussendoor nam ze met de “supergroep” SuperHeavy ook nog een plaat op en daar leerde ze Damian Marley kennen. Deze telg van de Marley-familie liet Joss Stone echt kennis maken met de reggae muziek. De ontstane liefde voor die muziek heeft een grote lepel in de pap gehad op dit nieuwe album. De reggaeritmes zijn namelijk niet van de lucht, maar of dat iets positiefs is valt nog te bezien. Bij opener Love Me bevalt het mij in ieder geval nog wel. Het reggaeritme past goed bij de stem van Joss en door de vrolijke blazers krijgt het nummer een zomers gevoel mee. This Ain’t Love is dan lang niet zo leuk als de opener.
Stuck On You tapt duidelijk uit een ander vaatje. Deze single is wat kleiner en kaler. Een geslaagd nummer. En ook Star is meer soul dan reggae. Een nummer met kinderkoortje en een erg leuk nummer. Die afwijking op reggae houd hier nog niet op getuige Let Me Breathe. Pop en aanstekelijkheid voeren hier de boventoon.
Bij de Cut the Line is het dan eindelijk weer een reggaeritme all over. Een ontspannen nummer met een lekkere vibe. Op Wake Up komt mijn persoonlijke probleem met reggae al een beetje opzetten. Die reggaeritmes lijken allemaal zo op elkaar. Nu is dit verder ook een niet al te bijzonder nummer. Wellicht helpt dat ook al niet mee.
Way Oh verveelt wat door het teveel uitroepen van de titel in het refrein. De verveling over het ritme slaat ook wat toe, al is het best een vrolijke song. En dan Underworld. Daar heb je het weer: pom-tap, pom-tap, pom-tap. Weer dat ritmedingetje. Dat gaat toch echt vervelen. Hoe goed Stone hier ook zingt. Zo kunnen de leuke blazers op Molly Town het ook niet reden tegen de verveling. Zo vaak het zelfde, zo vaak weer.
Sensimilla is dan ook een gewenste onderbreking. Rustiger nummer met slaperig of dromerige sfeer. Niet heel opvallend, maar wel goed voor de afwisseling. Een stuk minder is dan het wel heel erg simpele Harry’s Symphony waarin de Bad Boys mantra wordt misbruikt. Clean Water valt dan nog op door een speels gitaartje, ondanks het bekende ritmiek. Afsluiter the Answer is wel lekker energiek om het album uit te blazen.

Zo gezegd, zo gedaan. De ritmiek van de reggae is duidelijk een geval van een herhaling en dat gaat toch snel wat vervelen. Ook al passen de reggae en de stem van Joss Stone meer dan prima bij elkaar.

(bron: Opus de Soul)

Zeer sterk album van Stone...heerlijke reggae vibe gecombineerd met de prachtige soul stem van Joss Stone.
Ben altijd wel gecharmeerd geweest van van de stem van deze dame en haar muziekkeuze en dit album doet daar nog een schepje bovenop.