Voor mij de eerste Troum-plaat die ik luister, en dit smaakt zeker naar meer. Heerlijke ambient die ik 's avonds waarschijnlijk nog wel beter kan waarderen
Dit album ligt zeer in de lijn van de recente ontwikkelingen die bij troum terug te vinden zijn. Langzaam maar zeker wordt de muziek heftiger en minder toegankelijk, lijkt het wel.
Het lijkt erop dat ze terug aan het grijpen zijn naar de oude klanken van Maeror Tri, maar dan in een nieuw jasje gestoken.
Alleen in het laatste nummer zijn echt duidelijk de meer dromerige geluiden terug te horen die ook zo bekend zijn van albums zoals Symbiosis en Sigqan.
Toch is dit zeker de moeite waard voor de liefhebbers van het betere drone werk.
ik heb het album nog maar eens een paar keer gedraaid vandaag en kan nu nog wat meer er over vertellen.
Het wat heftigere geluid komt met name door het gebruik van rimtes gemaakt met trommels en metaal en de op de achtergrond varierende ruis. De melodieen die erin voorkomen zijn op dit album minder met de accordeon gemaakt, wat op zowel symbiosis als sigqan wel veel meer gebeurd. De melodieen komen hiervoort uit de gitaar (wat bij troum een zeer geliefd instrument is) en vocalen.
Veel van het geluid lijkt ook voort te komen uit gemaakt veldopnames, bijv. in Chertanovo zijn geluiden van een trein of metro te horen, met daarover heen hele zachte gitaar drones.
In Yemanja, mijn favoriet van dit album, wordt wel gebruik gemaakt van een accordeon (samen met gitaar) hierdoor krijgt dit nummer een veel bezweerender, dromerig geluid. De melancholie druipt er echter wel vanaf. Dit doet mij zeer veel denken aan het laatste nummer van de compilatie Evolved at once, a collection of emotional drones waar troum een zo zwaar lied weet neer te zetten dat de tranen je bijna in de ogen springen. Dat nummer is denk ik wel mijn favoriete troum nummer, en dit heeft daar wel iets van weg....
avondje uithuilen of misschien toch maar wegdromen, laat dit je soundtrack zijn.
Ik blijf bij mijn 4 al zou het toch ook wel een 4,5 kunnen worden later nog.
[quote]Sietse schreef: Dit doet mij zeer veel denken aan het laatste nummer van de compilatie Evolved at once, a collection of emotional drones waar troum een zo zwaar lied weet neer te zetten dat de tranen je bijna in de ogen springen. Dat nummer is denk ik wel mijn favoriete troum nummer, en dit heeft daar wel iets van weg....
quote]