Dimino - Old Habits Die Hard (2015)

Angel was nog een redelijk bekende rockband in "hun tijd". Voor mij bekend vanwege Giuffria en volgens mij heb ik ooit naar "Helluva Band" geluisterd.
Hier gaat het echter om ex-Angel frontman Frank Dimino. Zijn eerste materiaal sinds "Under the Rising Sun" van het Paul Raymond Project uit 1988/1989 als ik het goed heb (zeker weten doe ik dat niet, daar ik Dimino's werk nooit echt gevolgd heb).
Wat de grote vraag dan natuurlijk is: "kan hij het nog?"
Daar kan ik alleen maar een volmondig ja op zeggen. Hij knalt gelijk lekker krachtig uit de speakers als "Never Again" begint. Met "Rockin' in the City" zet hij gelijk nog een lekkere rocker neer. Het keyboard (hammond organ? Daar doet het mij namelijk aan denken) gebruik is eigenlijk het enige dat nog voor een beetje retro geluid zorgt. Verder slaagt Dimino er sterk in om oude en nieuwe rock samen te laten smelten tot een prachtig, energiek geheel. De mooie, heldere productie helpt goed mee aan het luistergenot.
Met "I Can't Stop Loving You" doet men het een stapje zachter qua speeltempo, maar verder laat Dimino hier geweldig horen dat hij nog een goed stemgeluid heeft. "The Rain's About to Fall" is wederom een toffe knaller die Dimino brengt met het enthousiasme van een 20'er die zijn best wil doen om door te breken.
Met "Even Now" laat hij horen dat hij ook goed een (power)ballad kan brengen. Ook word er sterk en sfeervol gebruik van de akoestische gitaar gemaakt. Met "Tears Will Fall" doet hij het ook nog wat rustiger aan, maar met "Mad as Hell" komt hij weer lekker vlammend terug. Ook hier valt het gitaarwerk op (in de voorgaande nummers namelijk ook). In positieve weliswaar, want er word hier en daar lekker op los gesoleerd. Het rijtje meewerkende gitaristen aan dit album is dan ook flink: Oz Fox, Paul Crook, Jeff Labansky, Punky Meadows, Jeff Duncan, Eddie Ojeda, Dylan DiMino (zoon van?) en Rickey Medlocke hebben volgens de website van Frontiers aan dit album meegewerkt. Ze specificeren helaas niet wie nou precies welke stukken ingespeeld heeft, maar goed.
Verder zorgen Danny Miranda en (wederom) Paul Crook voor het baswerk, Justin Avery bedient de hammond en zorgt voor de achtergrondvocalen en John Miceli zorgt voor het drumwerk.
De overige tracks zijn eigenlijk ook allemaal best goed en vooral het korte, klein beetje rock & roll achtige "Tonight's the Night" gaat er bij mij in als zoete koek.
Gimino laat met dit album horen dat hij klaar is om weer mee te gaan draaien in het rock circuit. Hij is (of zal anders binnenkort) op tour ter promotie van deze plaat. Als hij daarvoor ook deze kant uit komt (die kans schat ik alleen klein in) zal ik zeker gaan kijken, want volgens mij kan deze man nog heerlijk rocken.