Dornik - Dornik (2015)

Naar aanleiding van een lovende recensie in de Volkskrant beluisterd. Maar toch vind ik het verre van bijzonder. Je moet er van houden en dat doe ik helaas niet.

Gijsbert vergelijkt de stem van Dornik(wat een naam?!) met de stem van Michael Jackson. Ik ga het een kans geven.

Ook geluisterd nav de Volkskrant. Mij doet het ook niet veel. Ik stem niet, want ik heb het album niet af geluisterd. Misschien geef ik het later nog een kans.

Wat mij betreft een groeier en mogelijk het beste pop-album van het jaar. Of het ook langer dan twee weken blijft hangen is dan de vraag. Elk jaar is er voor mij 1 popplaat die erbovenuit springt.

Ik vind dit toch wel weer een toffe plaat beetje in het verlengde van Frank Ocean en The Weeknd

Ik heb wat nummers gehoord maar waarom dit bestempelt wordt als R&B is mij een raadsel. Het klinkt meer als een pop album. Niet echt bijzonder maar begrijp wel dat mensen dit heerlijk vinden klinken. Veel plezier er mensen.

Heerlijk album. Frank Ocean all over it .. staat bij mij op repeat.

Als er dan een album is waar zo positief over geschreven wordt, dan moet ik het wel beluisteren. Dat is ook zo met dit album van Dornik. Op verschillende websites, kranten en andere media werd er zeer positief gesproken over dit album. Wie Dornik is? Dat lijkt nog vrij lastig te achterhalen. Zo schijnt er maar weinig bekend te zijn over deze Engelsman. Alleen dat hij drumde in de band van Jessie Ware. Maar met dat gegeven alleen maak je natuurlijk niet direct een topalbum.

Het album opent met het sterke en vrolijke Strong. Disco is duidelijk een grote invloed op de muziek hier. Een invloed die we gaandeweg blijven horen. Hier wordt ik wel blij van ja.
Blush is een stuk rustiger van de voorganger. Ook minder vrolijk qua vibe. Over het geheel heeft het wat weg van een niet zo slijmjurkende Robin Thicke. Dat is dus positief bedoeld, want die andere naam is een grote slijmjurk. Dornik blijft daar ver van weg.
Buiten de disco haalt Dornik zijn inspiratie ook duidelijk bij Michael Jackson vandaag. Ook iets dat je door het hele album hoort. Luister alleen maar eens naar de zanglijnen in Stand in Your Line. Als dat geen MJ is dan weet ik het ook niet meer. Een redelijk relaxed nummer verder. Heeft zeker iets aanstekelijks. Stiekem groeit dit nummer uit tot een favoriet.
Ook Shadow is een meer dan prima nummer met een lekker relaxed ritme. Second Thoughts doet daar weinig aan af. Nummer heeft een beetje de zelfde vibe en ook de zelfde kwaliteit.
In verhouding is Mountain dan een stuk frivoler en zomerser. Dit ligt allemaal eigenlijk alleen maar in de wisseling van ritme. Wederom ben ik er zeker over te spreken. Iets wat ik een stuk minder ben over Chain Smoke. Wat een dergelijk te standaard nummer doet tussen de rest is voor mij een raadsel. Met Something About You gaat het helaas dezelfde kant op. Wederom geen al te boeiende song.
Gelukkig is daar dan Drive. Een nummer met een lekker funky gitaartje. Een erg lekker nummer. Die funkyness, met wat disco, staat Dornik heel goed. Om af te sluiten met het moderne, vrij rommelige maar wel lekker funky On My Mind.

Heeft het album van Dornik de zich zo toegeschreven kwaliteiten? Ja zeker, dat herbergt deze plaat. Het probleem is alleen dat het niet een heel album lang vol gehouden wordt. Vooral het begin is sterk en er zitten maar twee echt mindere songs bij (toch 20% op tien nummers).
Verder: dat Dornik goed naar Michael Jackson heeft geluisterd moge duidelijk zijn.

(bron: Opus de Soul)

Het Michael Jackson-gehalte op deze plaat is, zowel qua zang als producties, erg hoog. Het voelt daardoor een tikkeltje minder origineel aan, maar verder is het niet storend. Dornik levert hier een uitstekend debuut af met warme, relaxte popmuziek. Hij weet het interessant te houden door wat meer genres er doorheen te mixen, zoals electronic, soul en funk.