Nu Yorica! (1996)

Nog niet echt ontdekt door de jazz minnaars onder ons??

Of door de latin lovers?

Of door de dansers en danseressen?

Want al de drie eerder genoemde categoriën zouden bij deze plaat zeer goed bediend zijn.

Nu Yorica is de slang naam van de latino's voor hun stad:New York.

Nu Yorica de stad: een smeltkroes van culturen !

Nu Yorica de plaat: een verzameling muzikanten en muziek die een deel van die smeltkroes op zeer aanstekelijke wijze voor het voetlicht brengt.

We hebben het hier over de versmelting van jazz en latin ritmes.
We praten hier over de muziek van de Cubaanse en Puerto Ricaanse populaties van de Big Apple.
En ook over hoe de afro-americans die invloeden ook verwerkten tot een uiterst swingende, spetterende mix.

Veelal op basis van salsa ritmes, maar ook op die van meer traditionelere cubaanse ritmes als de rumba ( guaguanco) en de van oorsprong Puerto Ricaanse als de bomba en plena,
wordt hier een breed scala aan tot in de teennagels swingende muziek ten gehore gebracht.
Jazz riffs en patronen, uitstekende geimproviseerde solo's; allemaal met een onophoudelijke beat met de clave als de grote gemeenschappelijke noemer.
Spetterende trompetten, uiterst swingende blazers-arrengementen, en die percussie die van geen ophouden weet.

Muziek waar je bij moet bewegen!

Maar ook de funk doet zijn intrede als, aan de andere kant van de rivier in Harlem, de latin ritme's zijn overgewaaid, zoals bijvoorbeeld bij de Harlem River Drive.

Dit is muziek die het beste verenigd van vele culturen en genre's; dit is muziek puur.

Je moet wel van beton zijn, als dit je niet raakt:
en je wordt er zo vrolijk van !!

Dat dit een aanrader is lijkt me nu een overbodige opmerking: Baile !!

De plaat valt hier onder de categorie wereld/ jazz, en daar is geen woord van gelogen;
latin/ jazz/ soul/ funk zou een andere benaming kunnen zijn. Met de nadruk op de eerste twee.

Ik zie nu dat er bovenaan de pagina Groot Brittanië staat; begrijpelijk, want daar is de plaat samengesteld,
maar of dit eer doet aan de muzikanten en hun herkomst, de muziek, laat staan aan de titel van dit album, is vers twee.

Ik ga hier eens achter aan. Harlem River Drive ken ik al, en dat zijn lekkere nummers .

De Latin Strut van Joe Bataan is ook erg fijn

Een paar jaar terug voor een paar euro in de verkoop bij de bieb, bedankt!