Fascinerende plaat. Op voorhand wist ik niet wat ik moest verwachten van dit twee uur durende werk. Waar zijn vorige plaat vooral klonk als een ode aan de zuidelijke horrorcore van de vroege Triple Six Mafia, is Lil Ugly Mane (Travis Miller) hier totaal niet meer gericht op een genre.
Dit is namelijk een plaat die ik aan een minimal wave fan zou willen aanraden of een noise liefhebber, maar ook aan een hiphopper. Er zijn zelfs hints van poppy house en zware metal. Het gaat werkelijk alle kanten op, maar klikt vreemd genoeg nooit als een gimmick of een slechte imitatie.
Genre-overschrijdend plezier dat op een wijze wordt gebracht zoals ooit bands als Guided by Voices en Game Theory albums maakten. Een plaat vol met verrassingen en na twee uur had ik eigenlijk behoefte aan meer.