Sam Outlaw - Angeleno (2015)

Sam Outlaw, alleen zijn naam is al goed (wijlen moeders heette Outlaw). Kreeg de tip van iemand die wist dat ik Daniel Romano en Sturgill Simpson erg kan waarderen. De plaat past inderdaad wel in hetzelfde straatje, maar spreekt me nét wat minder aan, iets teveel binnen de lijntjes wellicht. Hij blijft voorlopig nog wel even in mijn speellijstje staan en wie weet valt er nog een kwartje.

Interessant feitje: Ry Cooder heeft de plaat geproduceerd en speelt (en zingt) ook mee op de plaat.

Helaas nog niet op spotify.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Sam Outlaw - Angeleno - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Bij eerste beluistering van Angeleno van Sam Outlaw was ik er van overtuigd dat het een reissue van een countryplaat van een aantal decennia geleden was.

Sam Outlaw maakt immers honingzoete countrymuziek vol aanzwellende strijkers, warmbloedige vrouwenstemmen op de achtergrond, breed uitwaaiende pedal steel klanken en zo nu en dan ook nog eens prachtige Mariachi trompetten.

Angeleno van Sam Outlaw is echter gloednieuw en kwam tot stand met de hulp van flink wat grote namen uit de muziekscene. De jonge singer-songwriter uit Los Angeles krijgt op zijn debuut immers hulp van leden van My Morning Jacket, Dawes en The Punch Brothers en wist bovendien vader en zoon Ry en Joachim Cooder te strikken als producers en, omdat ze er toch waren, bovendien voor gitaarwerk en drums.

De instrumentatie op Angeleno is al bijzonder door het prachtige pedal steel werk en de fraai gearrangeerde strijkers, maar ook de bijdragen van gitaren en andere snareninstrumenten, viool en piano zijn bijzonder smaakvol en trefzeker.

Sam Outlaw is ook nog eens in staat om volstrekt tijdloze countrysongs te schrijven en beschikt over een stem die gemaakt lijkt voor dit genre. Angeleno neemt je mee terug naar de countrymuziek van weleer en verrijkt deze met de West Coast pop invloeden uit zijn thuisstaat en invloeden uit de countryrock uit dezelfde periode.

Het is muziek die ook decennia geleden werd gemaakt, maar dat doet niets af aan de kwaliteit van het debuut van Sam Outlaw. Angeleno staat vol met songs die je een goed gevoel geven (Sam Outlaw maakt er in zijn teksten over de liefde meestal geen tranendal van) en zowel de instrumentatie en vocalen op als de productie van deze plaat zijn van een opvallend hoog niveau.

Door dit hoge niveau is Angeleno al snel veel meer dan de feelgood plaat die het eigenlijk onmiddellijk is. Direct genieten dus, maar uiteindelijk prikkelt het fraaie debuut van Sam Outlaw ook in muzikaal en artistiek opzicht. Erwin Zijleman

En gewoon op Spotify

Hey bedankt voor je mededeling. Ik ben echt benieuwd.

Ik krijg een beetje Daniel Romano gevoel bij deze plaat, wel lekker plaatje trouwens dit.

Voor een Ry Cooder productie had ik een rauwer randje verwacht. Cooder's spel is ook op de plaat niet te ontdekken. Ook zijn zoon klinkt niet als de geadopteerde zoon van Jim Keltner, zoals ie op enkele van zijn vaders platen wel klinkt. Dit is een heel behoorlijke country plaat, maar ik had er met de Cooder connectie veel meer van verwacht. Helaas.

De stem van Sam Outlaw klinkt me veel te glad en bovendien is de productie een beetje te gepolijst voor mij. Dit album laat ik, ondanks het mooie gitaarwerk, maar aan mij voorbijgaan.

Heerlijk geluid, goed gemusiceerd, maar wel wat zoetjes, kalm en tam bij tijd en wijle. Dat houdt de beloning beperkt tot 3,5***

De fraaie instrumentatie en de prima teksten maken van Angeleno toch best een bijzonder debuut album.Iets wat ook wel geldt voor de stem van Sam Outlaw.Het deed me in zijn geheel allemaal wel wat aan Gram Parsons denken,vooral in het prachtige nummer I'm Not Jealous,al speelt Outlaw wel een stuk meer op zeker.
Wel heeft de plaat een hele mooie en authentieke Country sound die toch wel diep in de jaren zeventig geworteld is.Het traditionele Nashville geluid weet hij hier gelukkig voor het grootste gedeelte te vermijden zodat het toch wel een erg aangename cd (tot op zekere hoogte) is geworden.
Naast het al eerder genoemde I'm Not Jealous bevallen me vooral Country love song,Ghost town en Love Her for a While erg goed.Na het nummer Jesus Take the Wheel (And Drive Me to a Bar) vind ik het allemaal niet meer zo sterk maar een dikke voldoende verdient San Outlaw met zijn debuut zeker.