We vs. Death - We Too Are Concerned / We Are Too Concerned (2006)

Mooi, erg mooi.

Klinkt erg goed dit: soort kruising tussen Jaga Jazist en Incense. Nu op de luisterpaal te beluisteren!

Cool, ben heel benieuwd! Het was al een tijdje stil rond deze band, blij dat er nu een album is.

Ook benieuwd! En eindelijk een album van We. vs. Death zonder gespleten gepersoonlijkheid. Wanneer is 'ie uit?

Het album is gisteren gepresenteerd in Utrecht, en waarschijnlijk midden deze week bij de betere platenzaak denk ik.
Maar op http://3voor12.vpro.nl kun je bij 'luisterpaal' de nummers al beluisteren. En op www.simuze.nl staan ze ook.

Vanavond even beluisterd en het klinkt zeker niet slecht, maar echt beklijvend kan ik het voorlopig ook nog niet noemen. Ik ben dan toch meer van de lang sluimerende post-rock.

Ik zal de komende dagen nog eens wat vaker mijn oren hieraan wagen.

A.s. donderdag, 18 mei, speelt We vs. Death in dB's te Utrecht, tijdens de mei-editie van Club 3VOOR12/Utrecht.

Verder on stage:
Good Dog Happy Man (swingende indierock)
Bobby Kingsize (vuige oh-yeah-rock'n'roll!)

Toegang GRATIS!
wel even reserveren, via [email protected]

Voor meer info:
http://3voor12lokaal.vpro.nl/magazines/news/index.jsp?portals=6337&magazines=6338&news=299510

On-Nederlands goed!

Mij viel hij bij eerste (Luisterpaal-)beluistering nog niet heel erg op. Klonk degelijk, maar niet superspeciaal. Maar ik zal 'm zeker nog wel wat vaker draaien.

Hoe vaker je 'm draait, hoe meer je erin ontdekt. En hoe mooier de nummers worden.

Ik post niet zo vaak op deze site, maar ik vind deze cd wel een vermelding waard. Heb de cd ook meerdere malen geluisterd op de luisterpaal en ik moet zeggen dat ik echt pleasantly surprised was van wat ik hoorde. Ik ben verder nog niet helemaal thuis in de post-rock wereld, maar kunnen jullie wat aanraden wat hier op lijkt?

iig voorlopig 4*

Als je We vs. Death goed vindt, luister dan eens naar The Redneck Manifesto, Pele en Billy Mahonie. Alle bands die compacte, spannende onvoorspelbare muziek maken, in het straatje van We vs. Death (maar natuurlijk nét anders).

Of kijk op: http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_post-rock_bands

ik vind de oude versie van pictures from stanford/stellenbosch, van de split met green concorde, toch echt mooier.

ok, bedankt voor de tip! ik zal er eventjes achteraan gaan

Ik zag deze band het eerst bij het optreden in dB's in Utrecht en heb meteen de cd maar gekocht Inderdaad heerlijk on-Nederlands, was aangenaam verrast door deze heren! Ik luister nog niet zo lang muziek uit die hoek, maar ik kan zeker zeggen dat ik van deze band nog wel meer wil horen! Laat maar komen dus dat volgende album!

Die versie was inderdaad stukken beter, ook de andere 2 nummers die op die split staan, zijn beter dan wat dit album laat horen vind ik. De vurige bezieling is een beetje verdwenen, en het tandwiel der perfectie is onnodig 4 tandjes omhoog gedraaid, jammer. 3,0*

Nederlands goed. Ik kan hier van genieten nu ik al zo veel post rock gehoord hebt. De dynamiek is erg goed, deed me denken aan de masters van Slint.

3,5* voorlopig.

Na een EP en internationale split-cd’s met Tom Sweetlove (België) en Green Concorde (Denemarken) is het nu eindelijk zover: het debuutalbum van we vs. death. Wat direct opvalt aan We Too Are Concerned/We Are Too Concerned is het artwork, een gezamenlijk project van ontwerper Roel Dalhuisen en performance-kunstenaar Jeremiah Day die de teksten in het boekje heeft verzorgd. De prachtig vormgegeven digipack bevat naast een cd ook een dvd met drie nummers van de cd (Thomas Corner and the Valley Houses, Mother and Father and Me en One Light Will Do) die in beelden zijn vertaald door filmmaker Boudewijn Rosenmuller. Tot zover de randzaken. Want waar het om draait natuurlijk is de muziek. En die is dik in orde. we vs. death maakt instrumentale postrock die tegelijkertijd dynamisch, verrassend, melancholisch en opwindend is. We Too Are Concerned/We Are Too Concerned (mooie titel trouwens) bevat acht nummers waarin de band met twee gitaren, drums, bas en trompet indrukwekkende geluidssculpturen laat horen. De befaamde hard-zacht-hard-zacht-explosies waar postrock bekend om staat, blijven uit. Maar saai wordt het nooit. Dit door subtiele veranderingen waardoor de spanning altijd aanwezig is. Dit is geen muziek om in woorden te vatten. Dit is muziek die je slechts kan ondergaan.

Erg saaie, 13-in-een-dozijn postrock. 2.5* is nog positief.

mooie Nederlandse post-rock
3.5*

En dat is het enige bijzondere eraan. Na enkele nummers begint het toch wel erg eentonig te klinken.

Ze zijn weer samen, tijdens het U festival, satelliet van Le Guess Who:
And How to Translate It
Snow Cushioned the Fall