Mark Knopfler - Tracker Tour: Manchester 16.05.2015 (2015)

Via de Bleecker Street website zijn de live optredens ook gewoon te kopen (als mp3's). Dat had ik voor dit optreden gedaan. Waarom? Omdat Knopfler hier nog 20 nummers in zijn set heeft (dit werd ingekort naar 18). Daarnaast was ik gewoon eens nieuwsgierig naar de opnamekwaliteit. Over dit laatste ben ik zeer tevreden moet ik zeggen. De muziek komt mooi en zuiver uit de speakers, dus daar heb ik zeker niks op aan te merken. Knopfler is alleen tijdens zijn praatjes tussen de nummers door soms wel heel moeilijk te volgen. Dan lijkt de microfoon ineens ook een stuk zachter te staan, want zijn stem klinkt dan ineens een stuk verder weg.
Zijn live band voor deze tour is nagenoeg gelijk aan die van de Privateering tour. Richard Bennett staat de man weer bij als gitarist en verder hebben we keyboardist Guy Fletcher, accordeonist Jim Cox, fluitist Mike McGoldrick, violist John McCusker, bassist Glenn Worf en drummer Ian Thomas. Verder doet Nigel Hitchcock op een aantal nummers mee als saxofonist. Dit vind ik vooral het gaafst tijdens afsluiter "Going Home", omdat hij hierin samen met Knopfler de lead voor zijn rekening neemt. Hij geeft daar zelfs nog een sax solo. Hij doet echter op wat meer nummers mee, beginnend met "I Used to Could".
Verder zorgt Ruth Moody voor nog wat vrouwelijke vocalen tijdens de nummers "Kingdom of Gold" en natuurlijk "Wherever I Go".
Het is goed te merken dat deze band al wat langer met elkaar werken, want ze zijn goed op elkaar ingespeeld en alles klinkt haast vlekkeloos. Ruim 2 uur lang duiken we in een live ervaring van Knopfler's oeuvre, waarbij het accent een beetje op "Tracker" ligt. Vijf van de twintig nummers komen namelijk daar vanaf (Broken Bones, Skydiver, Laughs and Jokes and Drinks and Smokes, Mighty Man en Wherever I Go). Verder horen we vier nummers van Privateering (Corned Beef City, Privateering, Kingdom of Gold en I Used to Could), twee van Shangri-La (Postcards from Paraguay en Our Shangri-La), twee van The Ragpicker's Dream (Hill Farmer's Blues en Marbletown), een van Sailing to Philadelphia (Speedway at Nazareth), twee uit zijn soundtracks (Father and Son uit Cal en Going Home uit Local Hero). De overige vier nummers komen uit de Dire Straits periode, met het altijd zo herkenbare "Sultans of Swing" van hun debuut, "Romeo and Juliet" van Making Movies, "Telegraph Road" van Love over Gold en "So Far Away" van Brothers in Arms.
Ik vind het duet met Ruth Moody tijdens "Kingdom of Gold" een van de mooiste nummers uit de set. Daarnaast zorgt deze versie van "Romeo and Juliet", die ze wat aangepast spelen zodat het wat beter bij de set past, voor een kippenvel momentje. Wat een prachtig nummer blijft dat toch.
Verder vind ik de door de "groovy" keyboards, gitaren en bass en drums haast tot een jazz sessie gemaakte versie van "Laughs and Jokes and Drinks and Smokes" ook erg tof gedaan. Een mooie interpretatie van dit nummer.
En als laatste moet ik nog even benoemen dat de uitvoering van "Going Home" deze keer wel erg mooi is. Eerst een fluit, dan Knopfler's sfeervolle gitaarspel en later dus dat samenspel met de saxofoon. Dit maakt het nummer voor mij haast wel het hoogtepunt van deze concert opname.
Ik heb nog geen kaarten voor zijn optreden later dit jaar in Amsterdam, maar na het beluisteren van deze prachtige opname begint het toch wat te kriebelen.

En toch duurt het concert 10 minuten korter dan die in Amsterdam.
Mark Knopfler - Tracker Tour: Amsterdam 06.06.2015 (2015)