The Seeds - The Seeds (1966)

God mozes kriebel, wat is dit een zalig schijfje. Totaal vergeten om deze in mijn top 25 te zetten. Schande, ga ik meteen doen. Heerlijk voor achter het stuur op een mooie zomerdag en dan de vangrail kussen.

Ja, klopt.

Niet eerst luisteren, gewoon aanschaffen die hap.

Zitten bij in mijn NUGGETS-box (ken de plaat van ooit op tape opgenomen). Voor de echte jaren '60 VS Garage rock liefhebber, wat ik ben, een MUST!
N.b. Vooral Pushin' en Can't Seem.. zijn geweldige nrs.

'Pushin Too Hard' is natuurlijk het beste garagerock-nummer uit de hele jaren '60 De rest van deze plaat lijkt allemaal een beetje op elkaar, maar het is zeer leuk om te luisteren.

Loco die tegen zichzelf zegt ja klopt. En dan tegen zichzelf ook nog zegt dat ie het niet eerst moet luisteren maar gewoon moet aanschaffen.

Gekker moet het niet worden.

Zit weer 's naar de Nuggets te luisteren en dan stuit je vanzelf op Pushin' Too Hard...

Moet maar 's hun hele album luisteren.

Waar de meeste albums van soortgelijke bandjes uit die tijd nogal wisselvallig zijn, en naast een paar sterke, killer singles slechts wat slappe covers of vullertjes bevatten, is deze plaat van het begin tot een eind een genot om naar te luisteren.

Topper in het '60s garagerock genre derhalve.

Erg fijne plaat inderdaad, zelfs al herhalen ze zichzelf wel een beetje. No Escape klinkt eigenlijk niet veel anders dan Pushin' Too Hard. Maar of dat erg is? Ik vind van niet, het blijft fantastische muziek.

Erg prettig die fuzzy gitaar. Zeker een van mn favoriete 60s platen.

Ik sluit me volledig aan bij Toon1 en herman. Erg leuke muziek, maar niet erg veel onderling verschil. De rauwe stem van de zanger sluit goed aan bij de muziek, maar toch hoor ik 'm niet altijd even graag.

'Pushin' Too Hard' en 'Try To Understand' zijn twee gigantische hoogtepunten!

Heb de cd onlangs gekregen. Grappig om te zien dat de extra nummers (12 t/m 19) eigenlijk gewoon het reguliere album A Web of Sound is. Twee elpee's dus op één cd.

garage rock op zijn best !!!!

en natuurlijk Can't Seem to Make You Mine en Pushin' Too Hard

Can't seem to make you mine is grandioos goed

Wat een sterk album! Hier had ik nog nooit van gehoord, maar dit klinkt heerlijk. Het doet me af en toe aan de 'viezere' Stonesnummers denken. Het lijkt allemaal wat op mekaar, maar als het zo lekker klinkt mag dat wel.

Can't Seem, No Escape, Pushin en Try to Understand zorgen hier voor de meeste beweging.

Ik ben verbaasd over het kleine aantal stemmen hier.

Vergeet Evil Hoodoo niet

En Evil Hoodoo natuurlijk.

Soms heb ik zo periodes in mijn muziek luister gedrag dat ik naar de 'nuggets muziek' moet luisteren! En The Seeds zijn toch wel mijn favorieten daarvan

Pushin ' Too Hard

Het "ode aan de sixties" album van Allah-Las heeft mij weer in de stemming gebracht voor de garage - en psychadelic rock van de mid sixties. Deze klassieker van The Seeds mag dan natuurlijk niet ontbreken. Sommige nummers lijken nog al veel op elkaar op dit zonder meer prima album waarbij ik mij toch afvraag of The Seeds zonder dat Pushin' Too Hard niet al heel snel in de vergetelheid zouden zijn geraakt, want Pushin' Too Hard is natuurlijk buitencategorie en verveelt mij ook nooit. Met "You're Gonna Miss Me" van de 13th Floor Elevators en "7 and 7 is..." van Love behoort het voor mij tot de beste nummers van de garage- en psychedelic rock van de sixties.

4,0*

Wibro is right.
Dit lijkt wel de blauwdruk voor de sound van The Allah-Las.
Hier klinkt het alleen nog urent.
Als je een niet verzamel garage-album in huis haalt, is dit een killer keuze.

MusicMeter: mijn dank. Dit plaatje heb ik via MuMe leren kennen, en ik kan de positieve geluiden van hierboven onderschrijven. Een heerlijk rockend plaatje, met een geweldige sound (klinkt echt fantastisch vind ik) en een schitterende zanger, Ik vermoed dat wel meer latere bandjes hier de mosterd gehaald hebben (The Von Bondies bijvoorbeeld).

Het zakt een beetje in tegen het eind - de laatste twee nummers zijn de minste - vooral Fallin' In Love had men beter kunnen weglaten. Dan had ie nog een halfje meer gekregen,

ik vind het soms best wel lastig oudere albums een score toe te kennen. Zo zou ik aan dit album destijds misschien wel 4* of 4,5* gegeven hebben. Nu kom ik tot 3*.
Het is niet iets wat ik vaak zal draaien en er zijn later heel veel albums uitgebracht die ik veel mooier vind. Moeten die dan allemaal 5* krijgen? Daarmee rekening houdend kom ik tot deze score van 3*
En zou ik destijds zo'n hoge score hebben toegekend dan zou de score in het verloop van de jaren toch al wel door mij verlaagd zijn.
Ik heb geen uitgesproken favo's. De nummers verschillen daarvoor nmm te weinig van elkaar.
Op 48 in de 100 Greatest Albums of 1966 en 36 in Best Ever Albums van dat jaar.

Fijne garage rockplaat, springerig en wat chaotisch met een markante frontstem. Frontman Sky Saxon is verder ook de grote bezieler geweest achter deze band, lijkt mij. Verantwoordelijk voor zo goed als alle teksten, én de cover art. Pushin' Too Hard, No Escape en Nobody Spoil My Fun zijn m'n favoriete nummers.

3,5 sterren