Sinister - Dark Memorials (2015)

En dan kom je er bij 8e luisterbeurt pas achter dat het een cover album is....sommige nummers kwamen me al bekend voor (luister vrijwel alle platen als ik in de auto zit). Het enige wat ik vreemd vond was dat ze de plaat openden met een cover (beneath the remains herken ik natuurlijk wel), toen nummer 4 me ook wel heel erg bekend voorkwam (merauders 'masterkiller') ben ik eens goed gaan kijken en luisteren.
Desalniettemin een lekkere plaat die het wel verdient om in mijn jaar lijstje te staan (daar stond hij al in, het feit dat het covers zijn veranderd daar niets aan)

Vreemd, de tracklist zoals hierboven klopt niet, check tracklist op de site van de band. Hier!
Masterkiller zal #8 moeten.
Toch raar want op andere sites komt de tracklist wel redelijk overeen...
Desalniettemin een bonte verzameling covers van bands uit "mijn" tijd.

De tracklist klopt op zich wel, ware het niet dat het intro The Malicious als eerste nummer ingevoerd moet worden. Ook staan op de limited edition nog 2 als bonustracks gemarkeerde nummers. Te weten de heropnames van Spiritual Immolation en Compulsory Resignation. Ik kan zo gauw geen versies vinden waar deze twee laatste nummers niet op staan maar op mijn versie staan ze als bonustrack vermeld.

Ik heb hiervoor een correctie ingediend. (Edit: en inmiddels doorgevoerd waarvoor dank.)


Het album Dark Memorials betreft een verzameling covers die de band waarschijnlijk hebben geïnspireerd om de gitaren en drumstellen op te pakken. We zien een paar deathmetalklassiekers zoals Unleashed Upon Mankind, Ridden With Disease en Beyond The Unholy Grave. Maar ook wat thrash zoals Necrophiliac en Beneath The Remains. En dan nog een verrassing in de vorm van Merauders Master Killer.

Geen van allen heeft de kracht van het origineel. En soms is de Sinistersaus te lachwekkend om er serieus van te kunnen genieten. Vooral Merauder en Bolt Thrower zijn veel te slap. Necrophiliac en Beneath The Remains ligt de band beduidend beter. Under The Guillotine is het voorzichtige hoogtepuntje. Lekker scherp en venijnig.
En ach, ik snap dit soort exercities ook nooit zo. Het is leuk om af en toe in je setlist te stoppen maar een album vol studio-uitvoeringen doet mij maar zelden iets.

Dark Memorials is euk om eens gehoord te hebben maar dat is het dan ook wel.