Fjieri - Words Are All We Have (2015)

Ja hoor, ik ben weer een volledige discografie aan het doorspitten naar aanleiding van de op één na verrassendste ontdekking van het jaar 2026. Wat Stefano Panunzi hier voor elkaar krijgt is weliswaar niet zo spannend als op zijn nieuwe werkstuk Caravaggio, maar deze easy listening funky-progrockmuziek klinkt zeker niet verkeerd op de vroege avond.

Trivia:

Bandlid Nicola Lori speelt op Words Are All We Have de fretless basgitaar als eerbetoon aan Mick Karn (ex-Japan), die overigens op het debuut Endless (2009) nog op enkele nummers meespeelde.

Ik heb nu de geremasterde 'Reloaded'-versie uit 2024 voor me. Deze uitgave heeft een nieuw hoesontwerp, een gewijzigde trackvolgorde en een totale speelduur van 1 uur en 4 minuten gekregen. In vergelijking met het origineel uit 2015 is er één gloednieuwe track toegevoegd als opener (A Sense Of Lost), waardoor de rest van de nummers is opgeschoven. Zo is de voormalige openingstrack Oriental Dream helemaal naar achteren verplaatst en heeft het nummer waarop Gavin Harrison meedrumt (In the Morning) nu als titel In The Blue Morning.

Dat de totale speelduur ondanks de bonus-track vrijwel gelijk is gebleven aan het origineel, komt simpelweg doordat de nummers in de nieuwe mix strakker zijn gestroomlijnd en de lange stiltes tussen de tracks zijn weggehaald.