Samantha Fish - Wild Heart (2015)

De vrouwelijke gitaarvirtuoos Fish komt met een nieuw album dat wordt geproduceerd door Luther Dickinson, die ook een aantal instrumenten voor zijn rekening neemt. Ben heel benieuwd. Fish is veel meer dan weer een mooie vrouw op een gitaar. Zij speelt met ontzettend veel gevoel en variatie en is als songwriter uitstekend onderlegd. Dan de ondersteunende klasse van Dickinson, dat moet helemaal goed gaan. Laat maar komen.

En of het helemaal goed is gegaan. Fish en Dickinson, 2 vaklui bij elkaar en ze vullen elkaar werkelijk uitstekend aan. Omdat beiden buitengewoon technisch onderlegd zijn is het voor mij niet altijd even duidelijk wie er op welk moment aan het spelen is, maar het klinkt in ieder geval geweldig allemaal. Deze 2 virtuozen bewijzen dat de bluesrock interessant blijft zolang je passie en kwaliteit weet te combineren. Wordt vervolgd. Het zou mooi zijn als ze samen gaan toeren en daarbij ook Nederland aan doen.

Juli zou zomaar eens de maand van de Samantha's ( Crain en Fish) kunnen worden..... voor de laatst genoemde ga ik morgen ( vandaag naar Bospop met ondermeer de mannelijke Fish) uitgebreid tijd vrijmaken.... en ja een concert hier zou helemaal geweldig zijn...

Mijn recensie-exemplaar nog steeds niet ontvangen, maar intussen toch maar gaan luisteren, sterk album.

Hopelijk kan ik je dat de komende week vertellen. Als het tenminste bij de credits vermeld staat.

Eerste luisterbeurt erop zitten. Zeker niet verkeerd. Qua stemgeluid en sound erg in de stijl van Beth Hart. Gooi er nog wat luisterbeurten tegenaan voordat ik oordeel.

Vooral een eigen stijl ( iedereen lijkt wel ergens op) en iemand je bij de strot pakt..... na de wonderlijke zaterdag met Melissa Etheridge ( live echt bijzonder) was dit weer een geweldig weekend met nieuwe inzichten.

Hier is een interview met haar te lezen : Rootstime

Leuk interview, ik heb er een luisterbeurt of 3 op zitten en het album wordt beter en beter. De prestatie wordt alleen maar indrukwekkender als je bedenkt dat ze van 1989 is. Exacte geboortedatum kan ik zo nergens vinden, maar als mid-twintiger is dit toch behoorlijk indrukwekkend te noemen.

Gisteren de cd eindelijk binnengekregen. Alleen op Turn it up en op Bitch on the run staat Luther Dickinson als lead gitarist vermeld. Hij speelt verder regelmatig basgitaar, lap steel en een keer mandoline op het album. Liedjes 2, 4, 8, 10 en11 schreef ze samen met Jim McCormick. Jim Lee blues pt. 1 is van Charley Patton en I'm in love with you is geschreven door Junior Kimbrough. De rest schreef ze alleen.

In 2009 bracht Fish haar debuut Live Bait uit, een album waar ze tegenwoordig met een ontevreden gevoel op terugkijkt. Direct bij haar debuutalbum voor Ruf Records Runaway, ontving Samantha Fish lovende kritieken en viel ze in 2012 in de prijzen op de Blues Music Awards met de prijs voor de Best New Artist.

Opvolger Black Wind Howlin’ was van hetzelfde kaliber en vergrootte haar populariteit alleen nog maar verder. Intussen kan ze op 26-jarige leeftijd gerekend worden tot de grote madammen van de blues, samen met dames als Beth Hart en Layla Zoe.

Het aantrekken van Luther Dickinson als producer schiep behoorlijk hoge verwachtingen voor haar nieuwe werkstuk Wild Heart. De zeer productieve Dickinson is de laatste jaren erg actief, zowel solo als in groepsverband maar ook als producer en telkens slaagt hij weer met vlag en wimpel. Zo ook weer met Wild Heart. Hij weet Samantha Fish naar een nog hoger niveau te tillen. De inbreng van Luther Dickinson is bijvoorbeeld goed te horen in Turn It Up.

Als inspiratie voor deze cd luisterde Fish vooral veel naar Son House en Skip James. Wat me erg bevalt aan Wild Heart is de goede afwisseling tussen up-temponummers en heerlijke, relaxte songs. En in beide soorten liedjes weet Fish met gemak te overtuigen.

Vijf nummers schreef ze met ervaren songschrijver Jim McCormack, die voor legio artiesten grote hits schreef. Een samenwerking die mogelijk in de toekomst een vervolg zal krijgen. Verder zijn heerlijke covers te vinden van Charley Patton’s Jim Lee Blues pt. 1 en van Junior Kimbrough’s I’m in love with you. De overige nummers schreef Fish zelf.

Het voortreffelijke gitaarwerk op Wild Heart wordt voornamelijk door haarzelf verricht. Alleen op een van de hoogtepunten Turn It up en op Bitch on the Run wordt de lead gitaar bespeeld door Luther Dickinson. Naast gitaar speelt hij ook nog basgitaar en mandoline. Hét hoogtepunt op het album is voor mij Lost myself, wat vrij ingetogen begint en waar vervolgens naar een geweldige climax wordt toegewerkt.

Maar ook al het overige songmateriaal is ijzersterk. Maar ze is niet alleen gegroeid als songschrijver, maar ook als zangeres en gitarist. Een bluesartieste waar we dus in de toekomst nog veel fraais van mogen verwachten.

Deze muzikaal en vocaal zo overtuigende plaat behoort echt tot de smaakmakers in haar genre; is dit weer een gevalletje over het hoofd gezien, ben er nog niet aan toegekomen of onbekend= onbemind....zou zeggen grijp je kans..... anders laat je toch iets prachtigs liggen!

Mensen die niet overtuigd zijn kunnen haar op zondag 1 november in Cafe Hofsteenge te Grolloo bewonderen. Voor een tientje zie je niet alleen haar, maar ook aanstormend talent Laurence Jones. Als dat geen koopje is weet ik het niet meer. Dit alles hebben we trouwens te danken aan Johan Derksen en consorten die met iets unieks bezig zijn in Grolloo. De komende tijd treden meer gerenommeerde artiesten op als voorproefje van het grote festival dat volgend jaar op 3 en 4 juni plaats gaat vinden. Deze Samantha Fish hoort eigenlijk op elk groot bluesfestival thuis. Op dit album speelt ze zoals gezegd samen met Luther Dickinson. Als die 2 samen op het podium staan dan krijg je een sensationeel optreden. Voorlopig is dit nog steeds de nummer 1 van dit jaar voor mij.

Voor mij 1 van de belangrijkste ontdekkingen......... mijn concert-list van dit jaar bevat al veel aangename namen en deze zullen we er aan toevoegen.

Ik ben er inmiddels wel uit. Erg fijn plaatje om te draaien, maar de meer toegankelijke stijl bevalt me soms niet zo. Daartegenover staat dan weer een A Place To Fall, wat echt heel lekker klinkt. Ik hoop dat ze nog eens een veel donkerder, over de gehele lengte trager album maakt, want dat trage ligt me het best bij haar.

Weer een erg goede plaat van Samantha. Een mix van blues, rock, country, enz. In Nederland nog niet echt doorgebroken, ondanks de kwalitiet van haar albums.

Mensen die helemaal weg zijn van Fish en de zuidelijke blues-swamp rockers zouden eens naar de verzamelaar Down in the Swamp moeten luisteren. Als je op Spotify op 'artiesten' Samantha Fish aanklikt zie je onderaan haar albums een stel albums staan waaronder dus ook Down in the Swamp. Met o.a. nummers van Mike Zito, Luther Allison, Louisiana Red en uiteraard ook Samantha Fish. Het is voor mij niet eens meer verrassend dat Fish zich met het grootste gemak staande houdt tussen deze bepaald geen kinderachtige namen. Opvallend dat Swamp-opperhoofd Tab Benoit ontbreekt op dat album.

17 maart is het zover: een nieuwe Samantha Fish. Ik kan niet wachten.

Samantha Fish - Chills & Fever - bluesmagazine.nl

Bedankt voor het melden, Henk! Ga direct achter een promo aan!