The Refo:mation - Pharmakoi / Distance-Crunching Honchos with Echo Units (1997)

Dit album na heel veel jaren weer eens opstaan en klinkt toch wel weer erg lekker. Een tussendoor-pause album van de mannen van The Church. Het is typisch Steve Kilbey uit de jaren 90 periode met inbreng van Peter Koppes en Tim Powles. Lekker spacy en een beetje donker maar dat is waar ik zeker van houdt op zijn tijd. Voor Steve Kilbey breek ik altijd een lans en dat doe ik hier ook weer. Jammer dat MWP er toen even niet bij zat maar ook dat heeft weer zijn eigen charme. Koppes kan hier rustig zijn eigen atmosfeer op loslaten en dat doet hij hij herkenbaar en prima. Eigenzinnige plaat die helemaal onder de radar is gebleven, de maffe bandnaam zal er ook niet aan meegeholpen hebben.

De hersenspinsels van Kilbey blijven intrigerend:

Florian Trout was a brilliant mind, gruesome in precision
Analytic like a knife, sharp like an incision
Blue and purple in the night he goes about his business
Seldom even looking out into the silver distance

Take your time...

Florian Trout was a distant boy, he lived in a very strange town
Where was he, you may well ask, when the widow's house burned down
I wonder how he feels right now when evening shades are falling
Lonely in his capsule with all of heaven calling