Mark Knopfler - Tracker Tour: Paris 02.06.2015 (2015)
mijn stem
1 stem
Verenigd Koninkrijk
Folk / Rock
Label: Bleecker Street
-
Broken Bones (5:44)
-
Corned Beef City (7:05)
-
Privateering (7:04)
-
Father and Son (4:10)
-
Hill Farmer's Blues (5:53)
-
Kingdom of Gold (7:12)
-
Skydiver (6:41)
-
I Used to Could (4:10)
-
Romeo and Juliet (10:55)
-
Sultans of Swing (8:13)
-
Mighty Man (6:02)
-
Postcards from Paraguay (7:43)
-
Marbletown (11:31)
-
Speedway at Nazareth (6:50)
-
Telegraph Road (15:28)
-
Wherever I Go (6:41)
-
Our Shangri-La (7:08)
-
Going Home: Theme from Local Hero (6:28)
0
geplaatst: 16 juni 2015, 14:30 uur
Wederom een prachtige live registratie waarbij je echt het idee krijgt dat je in de zaal zit als je de muziek door de speakers laat gaan. Grappig trouwens dat deze registratie 13 minuten langer duurt dan de Manchester registratie, terwijl daar nog meer nummers gespeeld werden.
Waar komt dit door? Vooral door het enthousiaste publiek. Nu begrijp ik ook meteen waarom Knopfler 2 avonden in Parijs optrad, want schijnbaar heeft hij daar een flink aantal enthousiaste fans. Zo barst het publiek na "Romeo and Juliet" in een Ole, Ole, Ole uit, waar Knopfler kort op reageert met zijn gitaar.
Verder barst men tijdens het begin van bijna ieder (bekend) nummer in een kort gejuich uit, klapt men mee wanneer Knopfler zijn band voorstelt aan het begin van "Postcards From Paraguay" en word Ruth Moody ook op een gejuich en geklap getrakteerd wanneer ze haar stuk van "Wherever I Go" begint te zingen.
Door het enthousiasme en het gemoedelijke contact met het publiek vind ik deze live registratie nog net iets toffer dan de Manchester en Dublin concerten.
Waar komt dit door? Vooral door het enthousiaste publiek. Nu begrijp ik ook meteen waarom Knopfler 2 avonden in Parijs optrad, want schijnbaar heeft hij daar een flink aantal enthousiaste fans. Zo barst het publiek na "Romeo and Juliet" in een Ole, Ole, Ole uit, waar Knopfler kort op reageert met zijn gitaar.
Verder barst men tijdens het begin van bijna ieder (bekend) nummer in een kort gejuich uit, klapt men mee wanneer Knopfler zijn band voorstelt aan het begin van "Postcards From Paraguay" en word Ruth Moody ook op een gejuich en geklap getrakteerd wanneer ze haar stuk van "Wherever I Go" begint te zingen.
Door het enthousiasme en het gemoedelijke contact met het publiek vind ik deze live registratie nog net iets toffer dan de Manchester en Dublin concerten.
* denotes required fields.
* denotes required fields.