Ijahman - Haile I Hymn (Chapter 1) (1978)

schitterend album, beetje arabische invloeden in die zang lijkt het wel.. echt een heel bijzondere plaat, en een heel goede zanger.

behoort tot mijn vijf favoriete reggae albums.

Heb weleens het idee dat deze man wordt vergeten. Trad (als ik het goed heb) een aantal jaar gelden nog op in Amsterdam. Dit album is absoluut een klassieker.
Geboren als Trevor Sutherland in de bergen van Jamaica, opgegegroeid in Trenchtown en met een leermeester als Joe Higgs (zelfde als Bob Marley) uitgegroeid tot een grootheid. Hij verhuisde in '62 naar England en na een aantal matige singles, uitgebracht onder de naam "The Youth" stopt ie een tijdje met muziek maken en beland in 1970 in de bak. Geukkig, want hier krijgt ie weer inspriatie en vernadert zijn naam in Ijahman. Verhuisd weer naar Jamaica en neemt daar het een en ander op met oa Rico Rodriques en wordt (voor de 2e maal) ontdekt door Chris Blackwell (precies, die ja.)
Neemt uiteindelijk dit album op wat een regelrechte klassieker wordt. Het zijn maar 4 (extended) trakcs maar ik heb altijd het idee dat ik naar een volwaardig album luister.

De warme, zachte stem van Ijahman vind ik een van de mooiste in dit genre (heb ik al bij meerdere artiesten gezegd, maar dit rijtje blijft maar groeien) en stoor me niet eens aan de af en toe wel erg prekerige manier van zingen.

Heb zelf ook een live album, genaamd Live in Paris, wat echt een machtig mooi album is. In hetzelfde straatje als Live van Bob MArley en Live And Dangerous van Peter Tosh.

echt een zeer mooi album! klinkt niet echt doorsnee, maar dat maakt hem uiteraard zo goed. De subtiliteit op het album is echt lekker neergelegt.
En de solo in Jah is no Secret rond 5.15min klinkt echt smootthy

gewoon al door het feit dat hij op een zevensnarige gitaar speelt met één snaar eraf genomen omdat er in de bijbel staat 'bespeel het zes snarig instrument' maakt hem geniaal

mooi hoor, waar tover je die info ineens vandaan?

Hmmm, nu vraag je me wat. Ik heb het ooit eens gelezen, vond het fascinerend, heb het onthouden, en heb het dus nu zo veel tijd later hier neergezet toen ik deze nog eens oplegde.

ha kijk, mijn geheugen is dan toch niet zo schitterend blijkbaar
Blijkt dat het een 12snarige gitaar is, met maar 10 snaren.

"In 1970 kwam Trevor in de gevangenis terecht waar hij zijn artiestennaam veranderde van 'The Youth' naar 'Ijahman Levi'. De gevangenschap had te maken met zijn eerste vrouw en met nog een paar andere gasten. Na de gevangenisstraf gaat hij weer naar Jamaica en vindt onderdak bij het huis van de Rastafari's in St. Anges, hoofdkwartier van de 'Twelve Tribes'. Hier gaat hij grondig de bijbel bestuderen. In 1976 (weer terug in de UK), neemt hij drie uitstekende singles op voor Dennis 'Dip' Harris: 'Chariot Of Love', 'I'm A Levi' en 'Jah Heavy Load' op het Concrete Jungle label, Dip Records. Chris Blackwell hoort ook de single en nodigt hem wederom uit voor een opname, nu krijgt hij de kans op het album 'Man From Warika' vocale harmonieen in te zingen bij Rico Rodriques op het Island label. Hij krijgt inmiddels ook de bijnaam 'ten strings' omdat het de eerste en twaalde snaar van zijn twaalf-snarige gitaar verwijderd. (de bijbel zegt: bespeel het instrument met 10 snaren). "

bron

Geweldig album, leuke info jullie

peace

Verzilverd op cd!
Het was een goed terughoren, het was veel te lang geleden.

Staat als een huis. Vooral het eerste nummer doet het bij mij fantatisch. Binnenkort te bezichtigen in Rotterdam en Tilburg. Ijahman Levi

Uitzonderlijke plaat. Uiterst spirituele, devotionele, bijna tribale reggae.
Ook al doet de religieuze boodschap me weinig, de muziek doet dat des te meer: krachtig maar niet agressief, voortgestuwd door een enorme groove (sly & robbie) , vol 'levenskracht' bij gebrek aan een betere term. Heerlijk.

Zowiezo in mijn persoonlijke top 10/top 5(?) van reggaeplaten.

Jah is no secret in mijn top 10 van reggaenummers.