0
geplaatst: 5 juni 2015, 13:32 uur
Wat je ver haalt is lekker is een bekend spreekwoord, dat mijn moeder mij ooit leerde. Dit spreekwoord gaat zeker op voor Tama No Koto, het vierde album van Paniyolo. Paniyolo is de artiestennaam van de voor mij totaal onbekende Japanse gitarist Muneki Takasaka.
Gelukkig werd ik getipt door mijn “folk-watcher” Henk, die mij regelmatig trakteert op prachtige muziek (wederom bedankt!). Takasaka debuteerde in 2009 met de cd I’m Home, gevolgd door HITOTEMA en Christmas Album in 2012.
Sinds 2012 treedt hij samen op met annie, bekend bij de burgelijke stand als Hirofumi Nakamura. Nakamura is een multi-instrumentalist, die onder andere gitaar, mandoline en accordeon bespeeld. Hij begeleidt Takasaka op Tama No Koto op gitaar en mandoline.
De cd werd op 6 en 7 januari van dit jaar opgenomen in Guzuri recording house, een houten studio, gelegen in de provincie Saitama. Het bijzondere aan Tama No Koto is het relaxte sfeer dat het uitstraalt. Die sfeer wordt nog eens versterkt door alle bijgeluiden die te horen zijn. Zoals bijvoorbeeld het kraken van het hout, het vallen van de regen en het ademhalen van de muzikanten.
Takasaka schreef alle nummers zelf, met uitzondering van Redemption Song, gebracht in een eenvoudige, maar prachtige versie. Eenvoud kenmerkt trouwens alle door Takasaka en Nakamura gemaakte arrangementen. I’m Home, Ame en Kurashi stonden overigens al, in andere versies, op zijn debuutalbum I’m Home.
Het is muziek die de luisteraar een warm gevoel bezorgt. Je zou het misschien kunnen vergelijken met de muziek van Sumie, maar dan zonder zang. Sumie die trouwens ook voor de helft van Japanse komaf is. Helaas beschik ik niet over meer informatie omtrent album en artiest. Dat is eigenlijk ook niet nodig, want dit is universele muziek.
Jammer dat het, op dit moment, alleen via import uit Japan verkrijgbaar is. Hopelijk komt daar zeer snel verandering in, want het is meer dan het beluisteren waard.
Gelukkig werd ik getipt door mijn “folk-watcher” Henk, die mij regelmatig trakteert op prachtige muziek (wederom bedankt!). Takasaka debuteerde in 2009 met de cd I’m Home, gevolgd door HITOTEMA en Christmas Album in 2012.
Sinds 2012 treedt hij samen op met annie, bekend bij de burgelijke stand als Hirofumi Nakamura. Nakamura is een multi-instrumentalist, die onder andere gitaar, mandoline en accordeon bespeeld. Hij begeleidt Takasaka op Tama No Koto op gitaar en mandoline.
De cd werd op 6 en 7 januari van dit jaar opgenomen in Guzuri recording house, een houten studio, gelegen in de provincie Saitama. Het bijzondere aan Tama No Koto is het relaxte sfeer dat het uitstraalt. Die sfeer wordt nog eens versterkt door alle bijgeluiden die te horen zijn. Zoals bijvoorbeeld het kraken van het hout, het vallen van de regen en het ademhalen van de muzikanten.
Takasaka schreef alle nummers zelf, met uitzondering van Redemption Song, gebracht in een eenvoudige, maar prachtige versie. Eenvoud kenmerkt trouwens alle door Takasaka en Nakamura gemaakte arrangementen. I’m Home, Ame en Kurashi stonden overigens al, in andere versies, op zijn debuutalbum I’m Home.
Het is muziek die de luisteraar een warm gevoel bezorgt. Je zou het misschien kunnen vergelijken met de muziek van Sumie, maar dan zonder zang. Sumie die trouwens ook voor de helft van Japanse komaf is. Helaas beschik ik niet over meer informatie omtrent album en artiest. Dat is eigenlijk ook niet nodig, want dit is universele muziek.
Jammer dat het, op dit moment, alleen via import uit Japan verkrijgbaar is. Hopelijk komt daar zeer snel verandering in, want het is meer dan het beluisteren waard.
* denotes required fields.
* denotes required fields.