Bonga - Angola 72 (1972)

Het kolonialisme heeft in Afrika veel sporen nagelaten, en zo ook in de muziekwereld. Angola is lange tijd bezet geweest door Portugal, en dat is terug te horen in bepaalde muziek. Een uitstekend voorbeeld hiervan kwam tot mij via de verzamelaar 'Telling Stories to the Sea' van het label Luaka Bop (uitstekend label overigens, verzorgden o.a. reissues van William Onyeabor) Van die verzamelaar is één naam voornamelijk blijven hangen: Bonga.

Zin prachtige raspstem maakt grotendeels de muziek (tevens een stem die zich uitstekend voor een stijl als Fado zou lenen), en is op veel momenten hartverscheurend emotioneel, bijvoorbeeld op 'Mona Ki Ngi Xica'. Op andere momenten lijkt hij de emotie wat te laten varen, en te gaan voor een geluid dat gemakkelijker in het oor ligt, en schuift hij naar een wat foutere, tuinfeestjessound (alhoewel ik toegeef dat die term wellicht iets te hard is, maar ik kom even niet tot een andere omschrijving), ik denk dan aan een lied als 'Ku Tando'.

De laatstgenoemde Bonga ligt me niet zo, de eerstgenoemde Bonga valt uitstekend in de smaak.

Helemaal mee eens, Masimo. De wat 'Portugesere' tracks gaan me snel vervelen, terwijl de tracks die duidelijk voortkomen uit een versmelting van Angolese en Portugese muziek te gek zijn. Gek genoeg lijkt het geheel mij dan weer meer Braziliaans dan Portugees te klinken. Het zullen de funky Afrikaanse ritmes wel zijn die die gewaarwording veroorzaken.

Eens, Brazilië is zeker ook terug te horen, maar niet te vergeten natuurlijk dat Brazilië ook bezet is geweest door Portugal! Alhoewel het zou kunnen dat ik die invloed nu wat overschat, is het al met al een interessant vraagstuk: in hoeverre heeft kolonisatie invloed heeft gehad op kunststromen?

Heerlijk melancholisch maar toch zomers plaatje.
Een mooie afwisseling ook tussen wat meer upbeat - maar steeds gemoedelijke- nummers en diepere, droeverige parels, met als hoogtepunt Mona Ki Ngi Xica.

Duidelijke invloeden van Fado en Morna.