Is er zoveel indie electronic dat het lastig wordt om op te vallen? Ik zoek naar een verklaring waarom Grasscut nog vrij onbekend is. Aan de muziek van dit Engelse duo kan het niet liggen.
Everyone was a Bird is het meest filmische album tot nu toe. Er klopt heel veel. De composities zijn fraai, de zang is ingetogen en plezierig. Zo electronisch is het allemaal niet trouwens. Steeds klinken melancholische strijkers, soms ook een piano en in de ballad Snowdon een baritonsax.
Ook na herhaalde beluistering is dit erg fijn.