Killers - Murder One (1992)

Een van de minpunten aan Di'Anno's carrière na Maiden heb ik altijd de referenties naar zijn oude band gevonden. Vooral bij de albums uitgebracht onder Paul Di'Anno is het echt te zielig voor woorden, hier valt het buiten de bandnaam nog heel erg mee. Dat Remember Tomorrow hier op staat is ook nog goed te rechtvaardigen: Di'Anno schreef de lyrics op de muziek van Harris.
En daar houdt het, wat dit album betreft, ook mee op. Nummers 1 tot 9 zijn hele aardige NWOBHM-nummers, Pauls rauwe stem met hier en daar wat even rauwe, hoge uithalen heb ik altijd wel kunnen waarderen. Niet alles is even goed, S & M bijvoorbeeld doet me echt helemaal niks, maar nummers als Impaler, Children of the Revolution, Takin' No Prisoners en Marshall Lockjaw zijn echt hele leuke nummers, misschien wat 'pop-iër' dan zijn Maiden-materiaal maar toch redelijk vergelijkbaar.
In totaal één van zijn beste 'solo'-materiaal. 3,5*

Doet erg denken aan Judas Priest uit de Ram It Down periode. Aan de ene kant is het fijn om na jaren slappe hap Paul weer eens een beetje te horen rocken. Helaas is ie wederom vergeten echt goede songs te schrijven. Toch weer een deceptie dus. En hij had zo'n mooie stem bij Maiden..

Zalige plaat, heb hem met deze tour nog live gezien, hij brulde met een rode kop de longen uit zijn lijf in een heel kleine tent Don Quixote (Beverwijk/Heemskerk!?) en gaf alles. Ik heb genoten, was ook bloednerveus omdat ik weinig van het oude Maiden materiaal toen van hem kende, althans niet goed... en ik stond zo'n beetje op de eerste rij, een paar meter van podium, denk dat de rest van de aanwezigen zich ook ongemakkelijk voelde.
Anyway, de plaat staat nu weer aan, ik heb hem heel veel gedraaid door de jaren heen en nog steeds pak ik 'm er graag bij, een beetje Ram It Down sfeer inderdaad, alleen beter. Die plaat was een tegenvaller en dat is deze niet. Lekkere rauwe opener, een okay groovy cover van "Children Of The Revolution", "S&M" is catchy, "Takin' No Prisoners" had door Dokken uitgevoerd kunnen worden, maar de rest is veelal in de late 80 Priest stijl. Lekker tempo meestal, maar de plaat grooved ook
"Dream Keeper" en "Awakening" zijn ook absolute favorieten, voor de plaat afsluit met een jawel Maiden nummer, wel één van zijn allerbeste en deze uitvoering voegt niets toe, maar is gewoon goed uitgevoerd. "Dream Keeper" laat nog een keer zijn mooie rustige Maiden zangstem horen, "Awakening" is een bijna rustige 80 Priest, wederom met zijn kalme Maiden stem. Heerlijk.
Al met al, ik geniet van deze plaat en blij dat ik de goede man live heb mogen aanschouwen, hoe onwerkelijk de ervaring ook was... en ik koester deze heerlijke Metal plaat!

Hij had in deze tijd toch zeker wel een stijl waarmee hij zich kon onderscheiden van Iron Maiden. Zie ook de platen van Battlezone. Maar uiteindelijk had het niet genoeg body om zich ook echt te kunnen meten met de voormalige broodheren. Priest hoor ik er ook wel in. Alsook de sluimerende hairinvloeden (ook Priest natuurlijk). En dat past hem goed wat mij betreft. Remember Tomorrow en Children Of The Revolution hadden voor mij niet gehoeven verder.

Ik heb de man later nog een keer solo gezien maar dat was een aanfluiting. We hoorden veelal afgeraffeld Maidenspul. Di'Anno was verder zo blauw als een tientje en gedroeg zich als een hooligan. Wilde daarnaast met iedereen vechten enzo. Ik heb er verder wel om gelachen hoor. Dat wel. De entreeprijs liet dat ook toe.