Goed uitgevoerde postpunk die mij qua sfeer, sound en zang sterk aan Joy Division doet denken, zij het een stukje energieker, of 'zenuwachtiger' zoals Masimo zegt. Er zijn eigenlijk twee dingen die dit EP'tje onderscheiden. Allereerst Pytka, waarin de band een goede pak ellendige herrie niet uit de weg gaat. En ellendige herrie, daar ben ik altijd wel voor te porren. Ten tweede is er natuurlijk de taal: Russisch, wat op dit plaatje niet bepaald 'mooi' uit de hoek komt, maar dat vind ik juist uitstekend bij de muziek passen. Over het algemeen vind ik het echter toch een beetje standaard postpunk. Echt een openbaring is het wat dat betreft niet, als is met name Pytka inderdaad gaaf.
Mix het doemgevoel van Joy Division, A Forest van The Cure versneld afgespeeld met het opgefokte van New Model Army, laat er een stel Russen op los, en je komt aardig in de buurt van The Sun van Utro.
Hopelijk gooien ze niet gelijk alle azen van het kaartspel in de strijd, en blijft er verder genoeg ruimte over voor een eigen geluid.
Dat is er zeker wel, al blijft de rest een mooie mix van de door mij al eerder genoemde artiesten.
Torture laat met het boze geschreeuw wel de oprechtheid van de kwelling voelen.
Vervolgens gaat de rem er even op, om toch tot adem te komen, het Cup A Soup momentje op het einde.
Mooi om De Koude Oorlog nu eens te ervaren vanuit de andere kant van Het IJzeren Gordijn, al is die toen dit album uit kwam wel al lang gevallen.
Een tip die mij heel erg ligt; zeker een mooie aanrader te noemen.