Ane Brun - When I'm Free (2015)

Afentoe een elektronisch tintje(directions), soms neigt de beat meer naar R&B (Hanging) en dan toch weer een klassiek Brun nummer (Black Notebook, wat gek ook wel een beetje aan First Days of Spring van Noah and the Whale doet denken) er tussendoor..
Een nummer als 'Shape of a Heart' werkt dan weer erg op mijn zenuwen (mix tussen electronica, beat en haar stem). Deze plaat brengt me ook een beetje in verwarring. Het is eenerzijds een nieuw hoofdstuk met een nieuw geluid, maar op de B kant keert ze toch weer terug naar dat ingetogene zoals we op haar eerste paar albums ook hoorde. 'Signing Off' is schitterend, als alles op dit album nou van dat hout zou zijn gesneden, had ik moeite gehad om hier geen 5 neer te zetten. Voor nu helaas maar een 3,50. Het album vormt door verschilende muzikale stijlen (voornamelijk akoestisch en electronisch, langs elkaar heen) geen goed geheel.

Erg fijn album. Ik hoor heel veel Kate Bush invloeden in de nieuwe elektronische songs. Een pet die haar opzich goed staat.

Deze is nu toch al even uit, bijzonder dat er nog zo weinig op gestemd wordt. Ik heb zelf ouder werk van Ane Brun altijd wel even gecheckt, maar het nodigde me nooit uit om er echt in te duiken, maar deze plaat pakt me vanaf he begin. De electronische invloeden spreken me aan en de liedjes vind ik ook gewoon goed. Blijf deze draaien, en dat is een goed teken.

een groeiertje, maar na elke luisterbeurt wordt ie beter en beter.