Constancia - Final Curtain (2015)
mijn stem
2 stemmen
Zweden
Rock
Label: MelodicRock
-
Don't Tread on My Heart (3:39)
-
Spectres (4:02)
-
Way to Life (3:59)
-
Live a Lie (3:46)
-
Hang Tough (4:15)
-
Lucidia (3:34)
-
Hold on My Heart (3:33)
-
Greyhound Therapy (3:25)
-
Lies Within Lies * (4:43)
-
Little Fighter (4:15)
-
In Your Eyes (3:28)
-
Final Curtain (4:43)
-
Wake Up Dreaming * (4:29)
-
Trail of Tears * (4:06)
met Michael Müller
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur:
42:39
(55:57)
0
geplaatst: 23 november 2015, 21:10 uur
Constancia is een van de vele jonge bands uit de Scandinavische landen die inhaken op de melodieuze rock revival. Deze band werd in 2007 opgericht door keyboardspeler Mikael Rosengren. Hij nam contact op met gitarist Janne Stark (o.a. Overdrive en Grand Design) met de vraag of hij wat gitaardemo's in wilde spelen voor de muzikale ideeën van hem. Stark zag dat wel zitten en zo startte men met deze band.
In de eerste instantie ronselde Rosengren Jaded Heart bassist Michael Müller voor de band, maar tegenwoordig is Linus Abrahamson de bassist. Verder vroeg Stark aan TrumPeter Svensson om zich bij de band te voegen. De heren hadden eerder al samengewerkt met de projecten/bands Locomotive Breath en Mountain of Power.
Stark kende Andromeda zanger David Fremberg ook al, omdat hij ook had meegewerkt aan het Mountain of Power album.
En zo maakten de twee oprichters de line-up compleet waarmee ze dit album hebben opgenomen.
Ze noemen Styx, Kansas en Trillion als grootste inspiratiebronnen en dat is hier en daar wel terug te horen. Al doet het keyboardspel "Don't Tread on My Heart" me wat aan Mike Oldfield denken.
Toch klinkt een track als "Spectres" een stuk zwaarder dan het materiaal van de genoemde invloeden. Nu komt dit ook wel door de thematiek van het nummer trouwens.
Op "Way to Life" vind ik het keyboard spel wederom erg tof. Verder valt het me met deze track pas op hoe goed de productie is, want zowel de bas als de drums komen ook geweldig tot hun recht. Verder is het gitaarwerk misschien wat mild, maar wel mooi en melodieus gebracht.
Ook "Live a Lie" heeft door het gitaarwerk van Stark een wat hardere sound dan de meeste genregenoten. Toch weet het door de sterke vocale prestaties van Fremberg lekker aanstekelijk te blijven. Op "Hang Tough" laat hij zich van een nog betere kant zien. Qua vocals misschien wel de sterkste track van het album.
Eigenlijk blijft de rest van het album van dezelfde degelijke kwaliteit. Het gitaarwerk in de opening van "Hold On My Heart" klinkt nog wel lekker. Verder valt "Little Fighter" nog wel op door de wat meer orkestrale sound.
Van dit album valt er voor de liefhebber van eerder genoemde bands of andere melodieuze (prog)rock wel genoeg te genieten. Een stuk overtuigender dan hun genre/label/landgenoten van S.A.Y.
In de eerste instantie ronselde Rosengren Jaded Heart bassist Michael Müller voor de band, maar tegenwoordig is Linus Abrahamson de bassist. Verder vroeg Stark aan TrumPeter Svensson om zich bij de band te voegen. De heren hadden eerder al samengewerkt met de projecten/bands Locomotive Breath en Mountain of Power.
Stark kende Andromeda zanger David Fremberg ook al, omdat hij ook had meegewerkt aan het Mountain of Power album.
En zo maakten de twee oprichters de line-up compleet waarmee ze dit album hebben opgenomen.
Ze noemen Styx, Kansas en Trillion als grootste inspiratiebronnen en dat is hier en daar wel terug te horen. Al doet het keyboardspel "Don't Tread on My Heart" me wat aan Mike Oldfield denken.
Toch klinkt een track als "Spectres" een stuk zwaarder dan het materiaal van de genoemde invloeden. Nu komt dit ook wel door de thematiek van het nummer trouwens.
Op "Way to Life" vind ik het keyboard spel wederom erg tof. Verder valt het me met deze track pas op hoe goed de productie is, want zowel de bas als de drums komen ook geweldig tot hun recht. Verder is het gitaarwerk misschien wat mild, maar wel mooi en melodieus gebracht.
Ook "Live a Lie" heeft door het gitaarwerk van Stark een wat hardere sound dan de meeste genregenoten. Toch weet het door de sterke vocale prestaties van Fremberg lekker aanstekelijk te blijven. Op "Hang Tough" laat hij zich van een nog betere kant zien. Qua vocals misschien wel de sterkste track van het album.
Eigenlijk blijft de rest van het album van dezelfde degelijke kwaliteit. Het gitaarwerk in de opening van "Hold On My Heart" klinkt nog wel lekker. Verder valt "Little Fighter" nog wel op door de wat meer orkestrale sound.
Van dit album valt er voor de liefhebber van eerder genoemde bands of andere melodieuze (prog)rock wel genoeg te genieten. Een stuk overtuigender dan hun genre/label/landgenoten van S.A.Y.
* denotes required fields.
* denotes required fields.